Απομνημόνευση Σούρα Τάχα

Τ, Χ [Τα-Χα, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν αποτελούν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

Δε στείλαμε το Κορ’άν σε σένα (ω, Προφήτη) για να ταλαιπωρείσαι (και να λυπάσαι τον λαό σου που αρνείται την πίστη).

Αλλά (το στείλαμε) ως νουθεσία (και υπενθύμιση) για όσους φοβούνται (τον Αλλάχ).

Μία αποκάλυψη απ' Αυτόν που δημιούργησε τη Γη και τους υψηλούς ουρανούς.

Ο Αρ-Ραχμάν (Πολυεύσπλαχνος) υψώθηκε πάνω από τον Θρόνο (με τρόπο που ταιριάζει στην Μεγαλοπρέπειά Του).

Σ' Αυτόν ανήκουν ό,τι βρίσκεται στους ουρανούς, στη γη, ό,τι βρίσκεται ανάμεσά τους, και ό,τι βρίσκεται κάτω από το χώμα.

Είτε μιλάς φωναχτά, (είτε κρυφά, ω, Προφήτη), πράγματι, Αυτός ξέρει ό,τι είναι μυστικό, και ό,τι είναι πιο κρυμμένο (όπως τις σκέψεις της ψυχής).

Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Σ' Αυτόν ανήκουν τα Ομορφότερα Ονόματα.

Σου ήρθε (ω, Προφήτη) η ιστορία του Μωυσή;

Όταν (έχασε τον δρόμο στο ταξίδι του, και) είδε φωτιά, και είπε στην οικογένειά του: «Μείνετε εδώ. Έχω δει μία φωτιά, ίσως να μπορέσω να φέρω απ' αυτή μία φλόγα για σας, ή να βρω κάποιον να μας καθοδηγήσει στον δρόμο.»

Όταν την έφτασε, του φώναξε (ο Αλλάχ): «Ω, Μωυσή!

Πράγματι, Εγώ είμαι ο Κύριός σου (που σου μιλάει). Βγάλε λοιπόν τα υποδήματά σου, γιατί βρίσκεσαι στην ιερή κοιλάδα, Τούα.

Εγώ σε επέλεξα, γι' αυτό άκου αυτό που θα αποκαλυφθεί (σε σένα):

Πράγματι, Εγώ είμαι ο Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εγώ, γι’ αυτό λάτρεψε μόνο Εμένα και τέλεσε την προσευχή για την εξύμνησή Μου.

Πράγματι, η Ώρα έρχεται, αλλά σχεδόν την κρατάω κρυφή (αλλά θα ξέρουν ότι πλησιάζει από τα Σημάδια της). (Θα έρθει) για να λάβει η κάθε ψυχή (την ανταμοιβή ή την τιμωρία) για ό,τι έκανε (από καλό ή κακό).

Μην αφήσεις, λοιπόν, εκείνους που δεν πιστεύουν σ' αυτήν (την Ώρα) και ακολουθούν τους πόθους τους να σε αποστρέψουν απ' αυτή (και να ετοιμάζεσαι γι' αυτήν με τις καλές πράξεις σου), διαφορετικά θα καταστραφείς.

Τι είναι αυτό στο δεξί σου χέρι, ω, Μωυσή;» [Το ερώτημα εδώ τραβάει την προσοχή του Μωυσή στο πόσο ασήμαντη είναι η ράβδος του, αλλά μ' αυτή θα κάνει μεγάλα θαύματα]!

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι η ράβδος μου. Στηρίζομαι σ' αυτή και χτυπάω τα δέντρα μ' αυτή για να πέσουν τα φύλλα και να τα φάνε τα πρόβατά μου, και τη χρησιμοποιώ και γι' άλλες χρήσεις.»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Ρίξε την κάτω, ω, Μωυσή!»

Έτσι, την έριξε κάτω (ο Μωυσής), και έτσι έγινε (η ράβδος) ένα φίδι που κινιόταν γρήγορα.

(Ο Αλλάχ) είπε: «Πάρε την πίσω και μη φοβάσαι. Θα την επαναφέρουμε στην προηγούμενη κατάστασή της.

Και βάλε το χέρι σου κάτω από τη μασχάλη σου, θα βγει άσπρο χωρίς κανένα κακό (λέπρα), ως άλλο ένα Σημάδι.

Για να σου δείξουμε από τα μεγάλα Σημάδια Μας.

Πήγαινε στον Φαραώ, γιατί παραβίασε τα όρια (με τις αμαρτίες και την απιστία).»

(Ο Μωυσής) είπε: «Κύριέ μου! Κάνε το στήθος μου πιο ανοιχτό (για να αντέξω το κακό του Φαραώ),

και διευκόλυνε για μένα το θέμα (την αποστολή) μου,

και λύσε τη γλώσσα μου (για να μιλήσω με εύγλωττα λόγια),

ώστε να καταλάβουν τα λόγια μου.

Και όρισε για μένα έναν βοηθό από την οικογένειά μου,

τον Ααρών, τον αδερφό μου.

Ενδυνάμωσέ με, μ' αυτόν,

και κάνε τον, τον συνέταιρό μου στο θέμα (την αποστολή) μου.

Ώστε να Σε δοξάζουμε πολύ,

και να Σε εξυμνούμε πολύ.

Πράγματι, βλέπεις τα πάντα σχετικά με μας (και τίποτε δεν είναι κρυφό για Σένα).»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Ω, Μωυσή! Θα σου το δοθεί αυτό που ζήτησες.

Και πράγματι, σου είχαμε (ήδη) παραχωρήσει άλλη χάρη, σε μία (προηγούμενη) φορά, (όταν γεννήθηκες και σε σώσαμε από τον Φαραώ που σκότωσε τα νεογέννητα από το λαό σου).

Όταν εμπνεύσαμε στη μητέρα σου, αυτά (τα λόγια) που εμπνεύσαμε (για να σωθείς απ' αυτόν):

«Βάλ' τον στο καλάθι, και μετά βάλ' το στο νερό (το ποτάμι), έτσι το νερό θα το μεταφέρει στην ακτή (με την εντολή Μου). Και θα τον σηκώσει κάποιος που είναι εχθρός Μου και εχθρός του.» Και εναπόθεσα σε σένα (ω, Μωυσή) αγάπη από Εμένα (και έτσι σε αγάπησαν οι άνθρωποι), και για να ανατραφείς υπό την Όραση και τη Μέριμνά Μου.

Όταν περπάτησε η αδερφή σου (ακολουθώντας το καλάθι στο νερό, και στη συνέχεια σε πήραν η οικογένεια του Φαραώ και έψαξαν για μία θηλάζουσα, επειδή αρνήθηκες όλες τις θηλάζουσες) και έτσι (η αδερφή σου) είπε: «Να σας πω για μία που μπορεί να τον θηλάσει (και να τον αναθρέψει);» Έτσι σε επιστρέψαμε στη μητέρα σου, για να χαρεί και να μη λυπάται. Έπειτα, (αφού μεγάλωσες) σκότωσες (κατά λάθος) έναν άνθρωπο (από τους εχθρούς σου, που τσακώθηκε με έναν από τον λαό σου), αλλά σε σώσαμε από τη θλίψη, και σε βάλαμε σε πολλές δοκιμασίες. Και (έφυγες για να μην σε σκοτώσουν και) έμεινες ανάμεσα στο λαό της Μαδιάμ για αρκετά χρόνια. Έπειτα έφτασες (στο μέρος αυτό) στην προκαθορισμένη ώρα (που ορίσαμε για την αποστολή σου), ω, Μωυσή!

Και σε επέλεξα για (να μεταφέρεις) το Μήνυμά Μου.

Πήγαινε, εσύ και ο αδελφός σου, με τα Σημάδιά Μου, και μην είστε αδύναμοι στην Υπενθύμιση Μου (στο να μεταφέρετε το Μήνυμά Μου και στην εξύμνησή Μου).

Πηγαίνετε στον Φαραώ, γιατί παραβίασε τα όρια (με τις αμαρτίες και την απιστία).

Και πείτε του ήπια λόγια, ίσως αποδεχτεί την νουθέτηση ή να φοβάται (Εμένα).»

Είπαν (ο Μωυσής και ο Ααρών): «Κύριέ μας! Πράγματι, φοβόμαστε ότι θα σπεύσει να μας τιμωρήσει (πριν του φτάσει το Μήνυμά Σου) ή να παραβιάσει τα όρια (με την αδικία εναντίον μας).»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Μη φοβάσθε! Στ’ αλήθεια, Είμαι μαζί σας, ακούω και βλέπω.

Πηγαίνετε σ' αυτόν (τον Φαραώ) και πείτε: «Είμαστε οι Αγγελιαφόροι του Κυρίου σου, οπότε άφησε τα παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβ) να φύγουν μαζί μας, και μην τους βασανίζεις. Πράγματι, ήρθαμε σε σένα με ένα Σημάδι από τον Κύριό σου. Και η ασφάλεια (από την τιμωρία του Αλλάχ) είναι για όποιον ακολουθεί την αληθινή καθοδήγηση.

Μας έχει αποκαλυφθεί ότι η τιμωρία θα πέσει σ' εκείνους που διαψεύδουν (τους Αγγελιαφόρους) και αποστρέφονται (από την αλήθεια).»

(Ο Φαραώ) είπε: «Ποιος είναι λοιπόν ο Κύριός σας, ω, Μωυσή;»

(Ο Μωυσής) είπε: «Ο Κύριός μας, είναι Αυτός που έδωσε σε κάθε πράγμα τη μορφή του, έπειτα καθοδήγησε (κάθε πλάσμα σ' αυτό για το οποίο το δημιούργησε).»

(Ο Φαραώ) είπε: «Τότε τι έγινε με τα προηγούμενα έθνη (που δε λάτρευαν τον Κύριό σου και λάτρευαν άλλους θεούς);»

(Ο Μωυσής) είπε: «Η γνώση γι' αυτά (τα άπιστα έθνη) είναι με τον Κύριό μου σε ένα βιβλίο (το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ, και στο βιβλίο των πράξεών τους). Ο Κύριός μου ούτε σφάλλει, ούτε ξεχνά.»

(Ο Αλλάχ) είναι Αυτός που έκανε τη γη για σας σαν κρεβάτι έτοιμη να κατοικήσετε σ' αυτήν, και έφτιαξε σ' αυτή μονοπάτια για σας, και έστειλε νερό (βροχή) από τον ουρανό. Και μ' αυτό (το νερό) φυτρώσαμε ζεύγη διάφορων φυτών.

Φάτε (ω, άνθρωποι) και βοσκήστε τα ζώα σας. Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό Σημάδια γι' εκείνους που έχουν σωστή διάνοια.

Απ' αυτή (τη γη) σας δημιουργήσαμε, σ' αυτή θα σας επιστρέψουμε (όταν πεθάνετε), και απ' αυτή για δεύτερη φορά θα σας βγάλουμε (από τους τάφους σας για την ανάσταση).

Πράγματι, δείξαμε σ' αυτόν (τον Φαραώ) όλα τα (εννέα) Σημάδιά Μας, αλλά εκείνος (τα) διέψευσε και αρνήθηκε (να τα πιστέψει).

(Ο Φαραώ) Είπε: «Ήρθες σε μας για να μας διώξεις από τη γη μας, με τη μαγεία σου, ω, Μωυσή;

Σίγουρα θα σου φέρουμε μία παρόμοια μαγεία. Όρισε λοιπόν μία ώρα για να συναντηθούμε, την οποία δε θα την παραλείψουμε, ούτε εμείς, ούτε εσύ, και να είναι σε ένα μέρος, δίκαιο (ανάμεσα σε μας και σε σας).»

(Ο Μωυσής) είπε: «Η ώρα συνάντησης μαζί σας θα είναι η ημέρα της γιορτής, όταν συγκεντρώνονται οι άνθρωποι το πρωί.»

Έτσι, ο Φαραώ έφυγε και προχώρησε με αποφασιστικότητα στο σχέδιό του (και μάζεψε τους μάγους του) και μετά ήρθε (στη συνάντηση).

(Ο Μωυσής) τους είπε (στους μάγους του Φαραώ): «Αλίμονό σας! Μην κατασκευάζετε ψέματα εναντίον του Αλλάχ (για να παραπλανήσετε τους ανθρώπους με τη μαγεία σας), διαφορετικά θα σας εξοντώσει με μία τιμωρία. Πράγματι, όποιοι κατασκευάζουν ψέματα (εναντίον του Αλλάχ), έχουν χάσει.»

Έτσι, συζήτησαν (οι μάγοι) μεταξύ τους για το θέμα τους αμφισβητώντας (αν ο Μωυσής είναι αλήθεια Προφήτης ή όχι, και τι θα πρέπει να κάνουν) και κράτησαν τη συνομιλία τους ιδιωτική.

Είπαν (κάποιοι μάγοι στους άλλους μάγους): «Στ' αλήθεια, αυτοί (ο Μωυσής και ο Ααρών) είναι δύο μάγοι που θέλουν να σας διώξουν από τη γη σας με τη μαγεία τους, και να νικήσουν τον καλύτερο τρόπο σας (δηλ. τη θρησκεία, τον τρόπο μαγείας και τον τρόπο ζωής σας, για να έχουν αυτοί φήμη και πλούτη και οπαδούς).

Προχωρήστε λοιπόν στο σχέδιό σας με αποφασιστικότητα (και μη διαφωνείτε μεταξύ σας), μετά ελάτε μαζί σε μία σειρά. Πράγματι, θα πετύχει σήμερα όποιος θα επικρατήσει (και θα υποτάξει τον άλλον).»

Είπαν (οι μάγοι): «Ω, Μωυσή! Ή να ρίξεις, ή να ρίξουμε πρώτοι εμείς!»

(Ο Μωυσής) είπε: «Όχι, ρίξτε εσείς πρώτα.» Τότε (αφού έριξαν), τα σχοινιά και τα ραβδιά τους εμφανίστηκαν σ' αυτόν (τον Μωυσή), από τη μαγεία τους, σαν να (ήταν φίδια που) προχωρούσαν γρήγορα.

Έτσι, ο Μωυσής ένιωσε φόβο μέσα του.

Είπαμε: «Μη φοβάσαι, εσύ είσαι που θα επικρατήσεις.

Ρίξε κάτω αυτή (τη ράβδο) που έχεις στο δεξί σου χέρι, (θα γίνει ένα μεγάλο φίδι, που) θα καταπιεί ό,τι έχουν επινοήσει. Αυτό που επινόησαν είναι μόνο ένα κόλπο ενός μάγου, και ο μάγος δε θα επιτύχει ποτέ, όπου κι αν πάει.»

Έτσι, οι μάγοι (κατάλαβαν ότι αυτό δεν είναι μαγεία, αλλά ένα Σημάδι από τον Αληθινό Θεό, και έτσι) έπεσαν σε Σιτζούντ στάση (με τα μέτωπα και τις παλάμες στο έδαφος, για τον Αλλάχ). Είπαν: «Πιστεύουμε στον Κύριο του Ααρών και του Μωυσή.»

(Ο Φαραώ) είπε: «Πιστέψατε σ' αυτόν πριν να σας δώσω την άδεια! Πράγματι, αυτός (ο Μωυσής) είναι ο αφέντης σας που σας δίδαξε τη μαγεία! Σίγουρα θα κόψω τα χέρια και τα πόδια σας σε αντίθετες πλευρές (δηλ. το δεξί χέρι με το αριστερό πόδι ή το αντίστροφο) και θα σας σταυρώσω στους κορμούς των χουρμαδιών, και τότε θα μάθετε ποιανού τιμωρία είναι πιο αυστηρή και διαρκεί περισσότερο (η δική μου ή του Κυρίου του Μωυσή)!»

Είπαν (οι μάγοι): «Δε θα σε προτιμήσουμε ποτέ πάνω από τα ξεκάθαρα Σημάδια που μας ήρθαν, ούτε πάνω απ' Αυτόν που μας δημιούργησε. Αποφάσισε λοιπόν ό,τι θέλεις (να μας κάνεις), πράγματι, μπορείς μόνο να αποφασίσεις (σχετικά με μας) σ' αυτή την εγκόσμια ζωή (και έπειτα θα εξαφανιστεί η εξουσία σου μετά το θάνατό σου).

Πράγματι, πιστεύουμε στον Κύριό μας, και είθε να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και τη μαγεία που μας ανάγκασες να κάνουμε (εναντίον του Μωυσή). Πράγματι, ο Αλλάχ έχει μία καλύτερη ανταμοιβή (από ό,τι μας υποσχέθηκες), και μία τιμωρία που διαρκεί περισσότερο (από ό,τι μας απείλησες).»

Πράγματι, όποιος έρχεται στον Κύριό του (την Ημέρα της Κρίσεως) ως άπιστος, θα έχει την Κόλαση (ως τιμωρία του), όπου δε θα πεθάνει εκεί μέσα, ούτε θα ζήσει.

Αλλά όποιος έρχεται σ' Αυτόν ως πιστός, έχοντας κάνει καλές πράξεις, αυτοί είναι που θα έχουν τα υψηλότερα επίπεδα (στον Παράδεισο).

(Θα εισέλθουν σε) κήπους μόνιμης διαμονής (στον Παράδεισο), κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα. Και αυτή είναι η ανταμοιβή για όποιον εξαγνίζεται (απέχοντας από τις αμαρτίες και την απιστία).

Πράγματι, εμπνεύσαμε στον Μωυσή: «Βγες τη νύχτα (απ' εκείνη τη χώρα) με τους δούλους Μου, και κάνε γι' αυτούς ένα ξερό μονοπάτι μέσα στο νερό (χτυπώντας το με τη ράβδό σου). Μην φοβάσαι να σας προλάβουν (ο Φαραώ και οι στρατιώτες του), και μη φοβάσαι (να πνιγείτε).»

Τότε, ο Φαραώ τους καταδίωξε με τους στρατιώτες του (και μπήκαν στο ξερό μονοπάτι στο νερό), αλλά τους κάλυψε από το νερό αυτή (η ποσότητα νερού) που τους κάλυψε (και έτσι πνίγηκαν).

Πράγματι, ο Φαραώ παραπλάνησε τον λαό του (ωραιοποιώντας γι' αυτόν την απιστία και την πλάνη) και δεν τον καθοδήγησε (στον ίσιο δρόμο).

Ω, παιδιά του Ισραήλ! Σας σώσαμε από τον εχθρό σας, και ορίσαμε για σας μία καθορισμένη ώρα (για να έρθετε με τον Μωυσή) στη δεξιά πλευρά του όρους (και να αποκαλύψουμε στον Μωυσή την Τορά για σας). Και σας στείλαμε το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και τα Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια).

(Και σας είπαμε): «Φάτε από τα καλά αγαθά που σας παρέχουμε και μην ξεπερνάτε τα όρια σ' αυτά (αφήνοντας ό,τι επιτρέψαμε και παίρνοντας ό,τι απαγορέψαμε), διαφορετικά θα πέσει πάνω σας η Οργή Μου. Πράγματι, σ' όποιον πέσει η Οργή Μου, θα πέσει στην καταστροφή (και στη Φωτιά και θα χαθεί)!

Πράγματι είμαι Γαφφάρ (Αυτός που Συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό) γι' όποιον στρέφεται με μεταμέλεια προς Εμένα, πιστεύει και κάνει καλές πράξεις και έπειτα παραμένει στην καθοδήγηση.»

(Ο Αλλάχ είπε): «Τι σε έκανε να βιαστείς να έρθεις πριν από τον λαό σου, ω, Μωυσή!»

(Ο Μωυσής) είπε: «Είναι πίσω μου θα με ακολουθήσουν. Αλλά έσπευσα προς Εσένα (στο μέρος που με διέταξες), Κύριέ μου, ζητώντας την ευχαρίστησή Σου (σπεύδοντας με την υπακοή).»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Πράγματι, δοκιμάσαμε τον λαό σου αφού έφυγες (απ' αυτούς, αλλά εκείνοι δεν επέμειναν στη θρησκεία τους). Και τους παραπλάνησε ο Ασ-Σάμιρεϊ [ο Σαμίρης, δηλ. εκείνος από τη φυλή ή την περιοχή Σαμίρ, που τους κάλεσε να λατρέψουν ένα άγαλμα μοσχαριού].» [Πριν απ' αυτό, αφού ο Αλλάχ τους έσωσε από τον Φαραώ, πέρασαν από έναν λαό που λάτρευε είδωλα, και ζήτησαν από τον Μωυσή να κάνει ένα είδωλο, αλλά αυτός τους επέπληξε αυστηρά -βλ. Σούρατ Αλ-Αράφ 7:138-].

Έτσι, ο Μωυσής επέστρεψε στον λαό του, θυμωμένος και λυπημένος. Είπε: «Ω, λαέ μου! Δε σας υποσχέθηκε ο Κύριός σας μία καλή υπόσχεση (ότι θα στείλει την Τορά και θα υποστηρίξει τους πιστούς); Μήπως περάσατε πολύ καιρό (χωρίς εμένα, και ξεχάσατε την υπόσχεση και τις χάρες Του); Ή θέλατε (μ' αυτό που κάνατε) να πέσει σε σας η οργή του Κυρίου σας, οπότε σταματήσατε να περπατάτε πίσω από μένα προς τον τόπο συνάντησης (και αθετήσατε αυτό που σας διέταξα, το να παραμείνετε στην υπακοή προς τον Αλλάχ);»

Είπαν: «Δε σταματήσαμε να περπατάμε πίσω από σένα προς τον τόπο συνάντησης (ούτε παρακούσαμε την εντολή σου) με τη θέλησή μας, αλλά φορτωθήκαμε με αμαρτίες από τα (χρυσά) κοσμήματα του λαού (του Φαραώ, -που πήραμε ως λάφυρα όταν πνίγηκε ο Φαραώ-, -ή τα δανειστήκαμε πριν βγούμε από τη γη του Φαραώ-, χωρίς να ξέρουμε ότι είναι αμαρτία να τα κρατήσουμε), έτσι τα πετάξαμε (στη φωτιά, στην λακκούβα που την έφτιαξε ο Ασ-Σάμιρεϊ -Σαμίρης-)!» Και έτσι πέταξε και ο Ασ-Σάμιρεϊ.

Και έβγαλε (ο Ασ-Σάμιρεϊ, -Σαμίρης-) γι' αυτούς (από τα χρυσά στη φωτιά) ένα άγαλμα μοσχαριού, το οποίο ήταν ένα σώμα (χωρίς ψυχή) και είχε έναν χαμηλό ήχο. Είπαν (κάποιοι στους άλλους): «Αυτός είναι ο θεός σας, και ο θεός του Μωυσή, αλλά (ο Μωυσής τον) έχει ξεχάσει (εδώ και πήγε να τον βρει κάπου αλλού)!»

Μα δεν είδαν ότι (εκείνο το άγαλμα) δεν τους απαντούσε στα λόγια τους, ούτε μπορούσε να τους προστατέψει από κανένα κακό, ούτε να τους φέρει κανένα όφελος;

Πράγματι, ο Ααρών τους είπε πριν (έρθει ο Μωυσής): «Ω, λαέ μου! Στ' αλήθεια, μόνο παραπλανηθήκατε μ' αυτό (το άγαλμα, και αυτή είναι μία δοκιμασία για σας). Πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), γι' αυτό ακολουθήστε με και υπακούστε την εντολή μου.»

Είπαν: «Δε θα σταματήσουμε να το λατρεύουμε (το άγαλμα) μέχρι να επιστρέψει ο Μωυσής σε μας.»

(Ο Μωυσής) είπε: «Ω, Ααρών! Τι σε εμπόδισε, όταν τους είδες να παραστρατούν,

από το να με ακολουθήσεις (εσύ και όσοι δε λάτρευαν το άγαλμα, για να μου πεις και να γυρίσω); Παράκουσες την εντολή μου (να πάρεις τη θέση μου, να διορθώσεις και να μη ακολουθήσεις τους κακούς);»

(Ο Ααρών) είπε: «Ω, γιε της μητέρας μου! (Παρακαλώ) μη τραβάς τα γένιά μου, ούτε το κεφάλι μου! Φοβόμουν (αν τους άφηνα και ερχόμουν σε σένα) ότι θα έλεγες: «Άφησες τα παιδιά του Ισραήλ να διαιρεθούν, και δε διατήρησες τα λόγια μου!»

(Ο Μωυσής) είπε: «Τι συμβαίνει με σένα, ω, Σάμιρεϊ (Σαμίρη);»

(Ο Ασ-Σάμιρεϊ -Σαμίρης-) Είπε: «Έμαθα αυτό που δεν έμαθαν, οπότε πήρα μία χούφτα από τα σημάδια του Αγγελιαφόρου και την έριξα. Έτσι με ώθησε ο εαυτός μου (να κάνω).»

(Ο Μωυσής) είπε: «Φύγε! Θα έχεις ως τιμωρία σ' αυτή τη ζωή ότι θα πεις: «Μη με αγγίζει κανείς (ούτε να αγγίζω κανέναν)» [δηλ. θα ζει απόκληρος]. Και θα έχεις μία καθορισμένη ώρα (την Ημέρα της Κρίσεως), που δε θα της ξεφύγεις. Κοίτα τον λεγόμενο θεό σου, που τον λάτρεψες, θα τον κάψουμε και μετά θα τον σκορπίσουμε στο νερό (και δε θα υπάρχει κανένα ίχνος γι' αυτόν).»

(Ω, άνθρωποι), πράγματι, ο Θεός σας είναι μόνο ο Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του.

Έτσι (όπως σε πληροφορήσαμε, ω, Μωχάμμαντ, για τον Μωυσή και τον λαό του με τον Φαραώ), σε πληροφορούμε από τις ιστορίες που πέρασαν (στο παρελθόν). Πράγματι, σου έχουμε δώσει από Εμάς μία Υπενθύμιση (το Κορ’άν, για να λάβουν οι άνθρωποι μία νουθεσία).

Όποιος αποστρέφεται απ' αυτό (το Κορ’άν), την Ημέρα της Ανάστασης θα κουβαλήσει ένα μεγάλο φορτίο (αμαρτιών).

(Και τέτοιοι άνθρωποι) θα μείνουν σ' αυτό (το φορτίο και το μαρτύριο) για πάντα. Τι άθλιο είναι αυτό το φορτίο την Ημέρα της Ανάστασης!

Την Ημέρα όπου θα φυσηχτεί το Κέρας (Σάλπιγγα, για την ανάσταση), και θα συγκεντρώσουμε τους κακούς (άπιστους, που έγιναν) μπλε (από τη φρίκη τους).

Θα ψιθυρίσουν ο ένας στον άλλο: «Πράγματι, δε μείνατε (στην εγκόσμια ζωή) περισσότερο από δέκα (μέρες).»

Εμείς ξέρουμε καλύτερα τι θα πουν (μεταξύ τους)! Και ο πιο λογικός ανάμεσά τους θα πει: «Πράγματι, δε μείνατε (στην εγκόσμια ζωή) περισσότερο από μία μέρα!»

Σε ρωτούν (ω, Προφήτη) για τα βουνά (πώς θα είναι την Ημέρα της Κρίσεως;), πες: «Ο Κύριός μου (θα τα αφαιρέσει από τις θέσεις τους, και) θα τα σκορπίσει σε σκόνη.

Και θα την αφήσει (τη γη) επίπεδη και λεία.

Δε θα βλέπεις σ' αυτή (τη γη) ούτε καμία ανηφόρα, ούτε καμία κατηφόρα στο έδαφος.

Εκείνη την Ημέρα, θα ακολουθήσουν (οι άνθρωποι) τη φωνή αυτού που καλεί (προς τη γη της συγκέντρωσης). Δε θα υπάρχει καμία παρέκκλιση (για κανέναν) από το να τον ακολουθήσει. Όλες οι φωνές θα χαμηλώσουν με ταπείνωση προς τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα). Δε θα ακούς παρά μόνο ψίθυρο.

Εκείνη την Ημέρα, καμία διαμεσολάβηση δε θα ωφελήσει, εκτός εκείνου που θα του επιτρέψει ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας) (να διαμεσολαβήσει) και να δεχτεί τα λόγια του.

Γνωρίζει ό,τι θα έρθει μπροστά τους (από τα θέματα της Μέλλουσας Ζωής), και ό,τι άφησαν πίσω τους (από τα θέματα της εγκόσμιας ζωής), ενώ αυτοί δεν Τον περικλείουν με τη γνώση τους.

Όλα τα πρόσωπα θα ταπεινωθούν για τον Αλ-Χάι (τον Αιώνια Ζωντανό), τον Αλ-Καϊούμ (τον Υποστηρικτή και Συντηρητή όλων). Πράγματι, έχει χάσει όποιος έχει κουβαλήσει αδικία (και απέδιδε στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία).

Όποιος όμως κάνει ενάρετες πράξεις, ενώ είναι πιστός, (θα λάβει την ανταμοιβή του, και) δε θα φοβάται καμία αδικία (με το να φορτωθεί με αμαρτίες κάποιων άλλων), ούτε καμία μείωση (στην ανταμοιβή του).

Και έτσι το στείλαμε ως ένα αραβικό Κορ’άν, και δώσαμε μέσα του διάφορες προειδοποιήσεις, ίσως να φυλάσσονται (οι άνθρωποι) από την τιμωρία Μας (τηρώντας τις εντολές Μας) ή να τους δώσει (το Κορ’άν) μία νουθεσία.

Ύψιστος είναι ο Αλλάχ (και Ανώτερος από κάθε ατέλεια), ο Αλ-Μάλικ (ο Βασιλεύς), ο Αλ-Χακκ (ο Αληθινός Θεός). Μη βιαστείς (ω, Προφήτη) να απαγγείλεις το Κορ’άν (κατά την αποκάλυψη του από τον Γαβριήλ, λόγω της επιθυμίας σου να το απομνημονεύεις γρήγορα), πριν ολοκληρωθεί η αποκάλυψή του σε σένα. Και πες: «Κύριέ μου! Αύξησέ με σε γνώση.»

Πράγματι, είχαμε διατάξει τον Αδάμ πριν, (να μη φάει από ένα δέντρο), αλλά ξέχασε (την εντολή Μας και έφαγε αφού του ψιθύρισε ο Σατανάς), και δεν τον είδαμε να έχει δύναμη αποφασιστικότητας (να τηρήσει αυτό που τον διατάξαμε).

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπαμε στους Αγγέλους: «Πέστε όλοι σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος) ενώπιον του Αδάμ (ως χαιρετισμό και τιμή προς αυτόν, και όχι λατρεία).» Έτσι, έπεσαν όλοι σε Σιτζούντ στάση, εκτός από τον Ιμπλίς (Σατανά, που ήταν τζινν και όχι Άγγελος), που αρνήθηκε (και έγινε αλαζονικός).

Είπαμε: «Ω, Αδάμ! Αυτός (ο Σατανάς) είναι ένας εχθρός για σένα και τη σύζυγό σου, οπότε μην τον αφήσεις να σας διώξει από τον Παράδεισο (με τους ψιθύρους του για διάπραξη αμαρτιών), γιατί τότε θα πέσεις σε δυστυχία.

Για σένα (ως εύνοια από Μας) είναι ότι δε θα πεινάς μέσα του (Παραδείσου), ούτε θα είσαι γυμνός (λόγω έλλειψης ρουχισμού).

Και ότι δε θα διψάς μέσα του (Παραδείσου), ούτε θα υποφέρεις από καμία ζέστη.»

Αλλά ο Σατανάς του ψιθύρισε και είπε: «Ω, Αδάμ! Να σου δείξω το δέντρο της αιωνιότητας και ένα βασίλειο που δε θα τελειώνει ποτέ;»

Έτσι, έφαγαν απ' αυτό (το δέντρο), και έτσι, τα απόκρυφα σημεία τους έγιναν φανερά σ’ αυτούς (αφού αφαιρέθηκε το κάλυμμα -ή το φως- που τα έκρυβε), και άρχισαν να τα καλύπτουν με τα φύλλα του Παραδείσου. Ο Αδάμ παράκουσε την εντολή του Κυρίου του, και έτσι ξεπέρασε τα όρια (του επιτρεπτού γι' αυτόν, και έκανε αυτό που δεν έπρεπε να κάνει).

Έπειτα, ο Κύριός του τον επέλεξε, δέχτηκε τη μεταμέλειά του και τον καθοδήγησε.

(Ο Αλλάχ) Είπε: «Πέστε όλοι μαζί απ' αυτόν (τον Παράδεισο προς τη γη), ως εχθροί ο ένας για τον άλλον (ο Σατανάς είναι εχθρός για τους ανθρώπους, και το αντίστροφο). Και αν θα σας έλθει μία καθοδήγηση από Εμένα, τότε όποιος ακολουθήσει την καθοδήγησή Μου, δε θα παραστρατήσει (από την αλήθεια), ούτε θα ταλαιπωρηθεί (από την τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή).

Αλλά όποιος αποστρέφεται από την Υπενθύμισή Μου, θα έχει μία άθλια ζωή, και την Ημέρα της Ανάστασης θα τον φέρουμε προς τον τόπο συγκέντρωσης, τυφλό.»

Θα πει (αυτός που αποστράφηκε από την Υπενθύμισή Μου): «Ω, Κύριέ μου! Γιατί με έφερες στον τόπο συγκέντρωσης τυφλό, ενώ είχα όραση (στην εγκόσμια ζωή);»

(Ο Αλλάχ) θα πει: «Όπως ήλθαν σε σένα τα Εδάφια (και τα Σημάδιά) Μας, αλλά τα παραμέλησες, έτσι Σήμερα θα παραμεληθείς.»

Έτσι (με την άθλια ζωή) τιμωρούμε (στην εγκόσμια ζωή) αυτόν που παραβίασε τα όρια και δεν πίστεψε στα Εδάφια του Κυρίου του. Και πράγματι, η τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής είναι πιο αυστηρή και διαρκεί περισσότερο.

Δεν είναι ακόμη σαφές σ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες) πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς, τα καταστρέψαμε, και στις κατοικίες των οποίων περπατούν ακόμη (και βλέπουν τα σημάδια της καταστροφής τους); Πράγματι, υπάρχουν σ' αυτό σημάδια γι' εκείνους με σωστή διάνοια.

Αν δεν υπήρχε ήδη μία διαταγή από τον Κύριό σου (ω, Προφήτη, ότι θα τους έδινε αναβολή) και (αν δεν υπήρχε ήδη) μία καθορισμένη ώρα (για το θάνατό τους, την τιμωρία τους, ή την Ημέρα της Κρίσεως), θα ήταν αναπόφευκτη (η άμεση τιμωρία, που την αξίζουν λόγω της απιστίας τους).

Γι' αυτό κάνε υπομονή (ω, Προφήτη) με ό,τι λένε (αυτοί που σε διαψεύδουν), και δόξαζε τον Κύριό σου ευγνώμονοντάς Τον, πριν την ανατολή του ηλίου (στην προσευχή Φατζρ) και πριν από τη δύση του (στην προσευχή ‘Ασρ). Και δόξαζέ Τον κατά τη διάρκεια της νύχτας (στη προσευχή Ίσα) και στην αρχή και το τέλος της ημέρας (στις προσευχές Δουχρ και Μάγριμπ), ώστε να είσαι ευχαριστημένος (με την ανταμοιβή).

Μην κοιτάζεις (ω, Προφήτη) αυτά που δώσαμε σε διάφορες ομάδες απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες), τα οποία είναι μόνο στολίδια αυτής της εγκόσμιας ζωής, για να τους δοκιμάσουμε μ' αυτά. Αλλά τα αγαθά (και η ανταμοιβή) του Κυρίου σου (για σένα στη Μέλλουσα Ζωή) είναι καλύτερα και διαρκούν περισσότερο.

Διάταξε την οικογένειά σου να τελούν την προσευχή, και να είσαι σταθερός με υπομονή κατά την τέλεσή της (τηρώντας τους πυλώνες και τους κανόνες της). Δε σου ζητάμε αγαθά (από σένα για τον εαυτό σου ή για κανέναν άλλον), αλλά είμαστε Εμείς που παρέχουμε αγαθά σε σένα (και σε όλους τους άλλους). Πράγματι, η καλύτερη κατάληξη είναι για (αυτούς που τηρούν) την ευσέβεια (και φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του).

Λένε (οι άπιστοι): «Αν μόνο μας έφερνε ένα Σημάδι από τον Κύριό του (απ' αυτά που προτείναμε), (τότε θα πιστεύαμε)!» Μα δεν τους ήρθε (το Κορ’άν ως) η εξήγηση (και η απόδειξη) για ό,τι υπήρχαν στις προηγούμενες Γραφές (από τις περιγραφές του Μωχάμμαντ, και τις ιστορίες των αρχαίων λαών παρόλο που ο Μωχάμμαντ ούτε ήξερε να διαβάζει ή να γράφει, ούτε είχε προηγούμενη γνώση και μελέτη για τις προηγούμενες Γραφές);

Αν τους είχαμε καταστρέψει με μία τιμωρία πριν απ' αυτό (δηλ. πριν στείλουμε έναν Αγγελιαφόρο), θα έλεγαν: «Κύριέ μας! Αν μόνο μας έστελνες έναν Αγγελιοφόρο, θα ακολουθούσαμε τα Εδάφια (και τα Σημάδιά) Σου πριν να ταπεινωθούμε και να ατιμωθούμε!»

Πες (ω, Προφήτη): «Ο καθένας (από εμάς και εσάς) περιμένει (αυτά που θα κάνει ο Αλλάχ)! Περιμένετε λοιπόν, πράγματι θα μάθετε ποιοι βρίσκονται στον ίσιο δρόμο, και ποιοι είναι οι καθοδηγημένοι (εμείς ή εσείς)!»