یقین در قرآن کریم

(4) و آنان كه به آنچه بر تو و بر پيامبران پيش از تو نازل شده است ايمان مى‌آورند و به آخرت يقين دارند.

(118) نادانان گفتند: چرا خدا با ما سخن نمى‌گويد؟ يا معجزه‌اى بر ما نمى‌آيد؟ پيشينيانشان نيز چنين سخنانى مى‌گفتند. دلهايشان همانند يكديگر است. ما براى آنان كه به يقين رسيده‌اند، آيات را بيان كرده‌ايم.

(50) آيا حكم جاهليت را مى‌جويند؟ براى آن مردمى كه اهل يقين هستند چه حكمى از حكم خدا بهتر است؟

(75) بدين سان به ابراهيم ملكوت آسمانها و زمين را نشان داديم تا از اهل يقين گردد.

(2) اللّه، همان خداوندى است كه آسمانها را بى‌هيچ ستونى كه آن را ببينيد برافراشت. سپس به عرش پرداخت و آفتاب و ماه را كه هر يك تا زمانى معين در سيرند رام كرد. كارها را مى‌گرداند و آيات را بيان مى‌كند، باشد كه به ديدار پروردگارتان يقين كنيد.

(99) و پروردگارت را بپرست، تا لحظه مرگت فرا رسد.

(3) آنان كه نماز مى‌گزارند و زكات مى‌دهند و به روز قيامت يقين دارند.

(82) چون فرمان قيامت مقرّر گردد، بر ايشان جنبنده‌اى از زمين بيرون مى‌آوريم كه با آنان سخن بگويد كه اين مردم به آيات ما يقين نمى‌آوردند.

(24) از ميان آن قوم پيشوايانى پديد آورديم كه چون صبورى پيشه كردند و به آيات ما يقين داشتند، به فرمان ما به هدايت مردم پرداختند.

(7) اگر به يقين دريابيد، اوست پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست.

(4) و در آفرينش شما و پراكنده‌شدن جنبندگان عبرتهاست براى اهل يقين.

(20) اين قرآن مايه بصيرت مردم و هدايت و رحمتى است براى اهل يقين.

(32) چون گفته مى‌شد كه وعده خدا حق است و در قيامت ترديدى نيست، مى‌گفتيد: ما نمى‌دانيم قيامت چيست؟ جز گمانى نمى‌بريم و به يقين نرسيده‌ايم.

(15) مؤمنان كسانى هستند كه به خدا و پيامبر او ايمان آورده‌اند و ديگر شك نكرده‌اند، و با مال و جان خويش در راه خدا جهاد كرده‌اند. اينان راستگويانند.

(20) و در زمين براى اهل يقين عبرتهايى است،

(36) يا آسمانها و زمين را خلق كرده‌اند؟ نه، به يقين نرسيده‌اند.

(95) اين سخن سخنى راست و يقين است.

(5) حقا، اگر از روى يقين بدانيد،

(6) البته جهنم را خواهيد ديد.

(7) سپس به چشم يقينش خواهيد ديد،