آیه 11 سوره مدّثر | مرا با آن كه تنهايش آفريده‌ام واگذار.

﴿ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا﴾
[ المدثر: 11]

مرا با آن كه تنهايش آفريده‌ام واگذار.

آیه 11 سوره مدّثر فارسى

(ای پیامبر!) مرا با کسی که او را تنها آفریده‌ام واگذار.

تفسیر آیه 11 سوره مدّثر مختصر

ای رسول- مرا با کسی‌که او را در شکم مادرش تک و تنها بدون مال یا فرزند آفریدم (یعنی ولید بن مُغِیره) واگذار.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

مرا واگذار با آن کسی که او را تک و تنها (و بدون دارائی و اموال و اولاد) آفریده‌ام. [[«وَحِیداً»: تک و تنها. مراد بدون اموال و اولاد است. اشاره به ولید پسر مُغیره است که یکی از افراد سرشناس مکّه بود و برای اذیّت و آزار مؤمنان تلاش بسیار می‌کرد. در اینجا هر کافر و منافقی مراد است که برای جلوگیری از اسلام و اذیّت مسلمانان در تک و تاز باشد. واژه (وَحِیداً) می‌تواند حال مفعول محذوفی، یا حال فاعل باشد. معنی دیگر آیه: مرا واگذار با کسی که تنها خودم او را آفریده‌ام. مرا تنها واگذار با کسی که او را آفریده‌ام (که برای عذاب و عقاب او من کافی و بسنده‌ام).]]

English - Sahih International

Leave Me with the one I created alone