Απομνημόνευση Σούρα Αντ-Ντουχάν

Χ, Μ [Χα-Μείμ, δύο ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο].

(Ορκίζομαι) μα το ξεκάθαρο Βιβλίο (που διασαφηνίζει την αλήθεια)!

Ότι Εμείς το κατεβάσαμε (το Κορ’άν από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ -τον Διατηρημένο Πίνακα- και το στείλαμε στον πρώτο ουρανό, και ξεκίνησε η αποκάλυψή του στον Προφήτη) σε μία ευλογημένη νύχτα (του Αλ-Κάντρ -του Διατάγματος- κατά τον μήνα του Ραμαντάν -Ραμαζανιού-). Πράγματι, Εμείς (μέσω της αποστολής των Αγγελιαφόρων και των Βιβλίων) προειδοποιούμε (τους ανθρώπους, για να μην έχουν καμία δικαιολογία ενώπιόν Μας).

Κατά την οποία (τη Νύχτα του Αλ-Κάντρ) καθορίζεται κάθε τέλεια και αναλλοίωτη εντολή [γι' εκείνη τη χρονιά: από ζωή, θάνατο, και αγαθά κλπ., και ο Αλλάχ στέλνει, από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ στους Αγγέλους-γραφείς, τι θα γράψουν στα βιβλία τους, από τι θα συμβεί εκείνη τη χρονιά].

(Η οποία -η κάθε εντολή-) είναι μία εντολή από Εμάς. Πράγματι, Εμείς είμαστε που στέλνουμε (τους Αγγελιαφόρους στους ανθρώπους),

ως έλεος από τον Κύριό σου (προς τους ανθρώπους). Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

Είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, -εάν είστε βέβαιοι (γι' αυτό, τότε λατρέψτε μόνο Αυτόν, και να ξέρετε ότι ο Κύριος των πάντων, είναι ο Ένας Αληθινός Θεός των πάντων)-!

Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Είναι Αυτός που δίνει τη ζωή και την αφαιρεί, και είναι ο Κύριός σας και ο Κύριος των προγόνων σας.

Όχι (αυτοί οι ειδωλολάτρες δεν πιστεύουν στην αλήθεια), αλλά βρίσκονται σε αμφιβολία παίζοντας (και αδιαφορώντας).

(Επειδή επικαλέστηκες, ω, Προφήτη, τον Αλλάχ να σε υποστηρίξει εναντίον των πεισματάρηδων άπιστων, με ξηρασία σαν εκείνη που έγινε την εποχή του Ιωσήφ), περίμενε λοιπόν μέχρι την ημέρα που ο ουρανός θα φέρει ορατό καπνό,

που θα καλύψει τους ανθρώπους, (οι οποίοι από την πείνα τους θα κοιτάξουν προς τον ουρανό, αλλά θα βλέπουν μόνο καπνό -ή κάτι σαν καπνό-). Αυτή είναι μία επώδυνη τιμωρία.

(Θα επικαλεστούν τότε τον Αλλάχ): «Κύριέ μας! Αφαίρεσε την τιμωρία από εμάς. Πράγματι, (αν θα την αφαιρέσεις), θα πιστέψουμε!»

Πώς θα λάμβαναν τη νουθεσία υπόψη (και θα στρεφόντουσαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ), ενώ είχε έρθει σ' αυτούς ένας Αγγελιαφόρος που τους εξήγησε ξεκάθαρα,

έπειτα απομακρύνθηκαν απ' αυτόν και είπαν: «Έμαθε αυτά από άλλους (και δεν είναι Αγγελιαφόρος), και είναι ένας τρελός»;

Πράγματι, θα αφαιρέσουμε την τιμωρία για λίγο, αλλά πράγματι, εσείς (θα αθετήσετε την υπόσχεσή σας και) θα επιστρέψετε (στην απιστία)!

Την ημέρα που θα (τους) τιμωρήσουμε με τη μεγάλη τιμωρία [την ημέρα της μάχης Μπαντρ, -ή την Ημέρα της Κρίσεως-], πράγματι, θα (τους) εκδικηθούμε.

Πράγματι, πριν απ' αυτούς, δοκιμάσαμε τους ανθρώπους του Φαραώ, και ήρθε σ' αυτούς ένας ευγενής Αγγελιαφόρος (ο Μωυσής).

(Ο οποίος τους είπε) ότι: «Παραδώστε μου τους δούλους του Αλλάχ (τα παιδιά τους Ισραήλ). Πράγματι, είμαι προς εσάς ένας αξιόπιστος Αγγελιαφόρος.

Και μην είστε αλαζονικοί απέναντι στον Αλλάχ. Πράγματι, ήρθα σε σας με ξεκάθαρες αποδείξεις.

Πράγματι, αναζητώ καταφύγιο στον Κύριό μου και τον Κύριό σας (τον Αλλάχ), από το να με λιθοβολήσετε (ή να επιτεθείτε σε μένα με λόγια ή πράξεις).

Αν δε με πιστεύετε (σε ό,τι έφερα από τον Κύριό μου), αφήστε με (και μη με πλησιάζετε με κανένα κακό).»

Έτσι, επικαλέστηκε (ο Μωυσής) τον Κύριό του: «Αυτοί είναι κακοί άνθρωποι (που αξίζουν την τιμωρία).»

Έτσι, (εμπνεύσαμε στον Μωυσή): «Φύγε τη νύχτα με τους δούλους Μου. Πράγματι, (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) θα σας κυνηγήσουν.

Και (χτύπα το νερό με το ραβδί σου και θα σχιστεί, και αφού το περάσετε), άφησε το νερό όπως είναι (ήσυχο και χωρισμένο). Πράγματι, αυτοί (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) είναι ένας στρατός που θα πνιγεί.»

Πόσους κήπους και πηγές άφησαν (ο Φαραώ και οι άνθρωποί του) πίσω τους,

και καλλιέργειες και καλά μέρη,

και άνετη ζωή που την απολάμβαναν;

Έτσι (βγάλαμε τον Φαραώ και τους ανθρώπους του απ' αυτές τις εύνοιες), και τις δώσαμε (τέτοιες εύνοιες από κήπους, πηγές και καλλιέργειες) σε άλλους ανθρώπους (δηλ. στα παιδιά του Ισραήλ σε άλλο μέρος).

Ούτε ο ουρανός, ούτε η γη τους έκλαψαν (τον Φαραώ και τους ανθρώπους του), ούτε τους δώσαμε αναβολή (για την τιμωρία τους).

Πράγματι, σώσαμε τα παιδιά του Ισραήλ από τα ταπεινωτικά βάσανα,

(που έλαβαν) από τον Φαραώ. Πράγματι, ήταν ένας αλαζόνας και απ' αυτούς που ξεπέρασαν τα όρια (στις αμαρτίες)!

Πράγματι, τους επιλέξαμε (τα παιδιά του Ισραήλ) εν γνώση (Μας) από όλους τους άλλους ανθρώπους (της εποχής τους και της εποχής του Μωυσή).

Και τους δώσαμε Σημάδια, στα οποία υπήρχαν ξεκάθαρες δοκιμασίες.

Πράγματι, αυτοί (οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Προφήτη) λένε:

«Δεν υπάρχει παρά μόνο ο πρώτος θάνατός μας (στην εγκόσμια ζωή και δεν υπάρχει ζωή μετά απ' αυτό), και δε θα αναστηθούμε!

Φέρτε λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ και οι οπαδοί σου) τους προγόνους μας (ξανά στη ζωή), αν είστε ειλικρινείς (ότι θα υπάρχει ανάσταση).»

Είναι αυτοί (οι ειδωλολάτρες που σε διαψεύδουν, ω, Προφήτη) καλύτεροι (και ανώτεροι στη δύναμη) ή ο λαός του Τούμπα‘ και εκείνοι (οι άπιστοι λαοί) που ήταν πριν απ' αυτούς; Τους καταστρέψαμε, και πράγματι, ήταν κακοί.

Δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους για διασκέδαση (ή άσκοπα).

Δεν τους δημιουργήσαμε παρά μόνο με την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δε γνωρίζουν.

Πράγματι, η Ημέρα της Κρίσεως είναι η προκαθορισμένη ώρα για όλους τους!

Την Ημέρα που κανένας συγγενής (ή φίλος) δε θα ωφελήσει κανέναν άλλον συγγενή (ή φίλο), ούτε θα λάβουν καμία υποστήριξη,

εκτός από όσους τους δείξει έλεος ο Αλλάχ. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Πράγματι, το δέντρο του Αζ-Ζακούμ,

θα είναι η τροφή των (άπιστων) αμαρτωλών.

(Οι καρποί εκείνου του δέντρου, θα είναι) σαν το βρώμικο λάδι που θα βράζει στις κοιλιές,

σαν το βράσιμο του ζεματιστού νερού.

(Θα ειπωθεί στους Αγγέλους-φύλακες της Φωτιάς): «Πάρτε τον (άπιστο) και σύρετέ τον βίαια μέχρι τη μέση της Φλεγόμενης Φωτιάς.

Έπειτα ρίξτε πάνω στο κεφάλι του από το μαρτύριο του ζεματιστού νερού.»

(Θα ειπωθεί σ' αυτόν ως επίπληξη ): «Γεύσου! Εσύ είσαι (όπως ισχυρίστηκες στην εγκόσμια ζωή) ο τιμημένος, ο ευγενής (ανάμεσα στον λαό σου)!

Αυτό είναι (το μαρτύριο), για το οποίο αμφιβάλατε (ω, άπιστοι, στην εγκόσμια ζωή).»

Πράγματι, οι ενάρετοι (που φυλάχθηκαν από την τιμωρία του Αλλάχ, τηρώντας τις εντολές Του) θα βρίσκονται σε ασφαλές μέρος (τον Παράδεισο),

σε κήπους και πηγές.

Θα φορούν ιμάτια από λεπτό και παχύ μετάξι, καθισμένοι ο ένας απέναντι από τον άλλον (σε υπερυψωμένα στολισμένα κρεβάτια, και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).

Έτσι και (όπως τους χαρίσαμε αυτά), θα τους παντρέψουμε με όμορφες γυναίκες με μεγάλα όμορφα μάτια.

Θα καλούν (τους υπηρέτες τους) εκεί (στον Παράδεισο) για κάθε είδους φρούτο (που επιθυμούν), και θα είναι ασφαλείς (από κάθε κακό και από το να διακόπτεται αυτή η ευδαιμονία).

Δε θα γευτούν τον θάνατο εκεί (στον Παράδεισο), παρά μόνο τον πρώτο θάνατο (στην εγκόσμια ζωή), και θα τους προστατεύσει (ο Αλλάχ) από το μαρτύριο της Φλεγόμενης Φωτιάς,

ως χάρη από τον Κύριό σου. Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία!

Πράγματι, διευκολύναμε (και στείλαμε) αυτό (το Κορ’άν) στη γλώσσα σου (ω, Προφήτη), ίσως (οι άπιστοι) να λάβουν νουθεσία.

Περίμενε λοιπόν (ω, Προφήτη, τη νίκη εναντίον τους). Πράγματι, και αυτοί περιμένουν (να σε νικήσουν, αλλά θα δουν στο τέλος ποιος θα νικήσει τον άλλον).