Απομνημόνευση Σούρα Αλ-Καλάμ

Ν (ένα Αραβικό γράμμα και προφέρεται Νουν). Μα την πένα και αυτά που γράφουν!

Δεν είσαι (ω, Μωχάμμαντ), με τη χάρη (Μήνυμα) του Κυρίου σου, παράφρων (όπως ισχυρίστηκαν οι άπιστοι).

Και στ’ αλήθεια, για σένα (ω, Μωχάμμαντ) θα υπάρχει μια αδιάκοπη αμοιβή.

Και στ' αλήθεια, είσαι (ω, Μωχάμμαντ) σπουδαίου ηθικού χαρακτήρα.

Και θα δεις, και θα δουν.

Ποιος απ' εσάς είναι ο παράφρων!

Πράγματι, ο Κύριός σου ξέρει καλύτερα ποιος έχει παραστρατηθεί από το Δρόμο Του. Και ξέρει καλύτερα τους ορθά καθοδηγημένους.

Έτσι, (ω, Μωχάμμαντ), μην υπακούσεις αυτούς που διαψεύδουν (το Μήνυμά σου).

Επιθυμούν να είσαι πιο μαλακός μαζί τους (εγκρίνοντας κάποια απ' αυτά που κάνουν στη θρησκεία τους): και έτσι να είναι και αυτοί μαλακοί μαζί σου.

Και μην υπακούς (ω, Μωχάμμαντ) κάθε άνθρωπο που ορκίζεται πολύ και είναι ποταπός (και ψεύτης).

Που κακολογεί τους ανθρώπους πίσω από την πλάτη τους, και συνέχεια μεταδίδει κουτσομπολιά (κάποιων ανθρώπων σ' άλλους επιδιώκοντας να χαλάσει τη σχέση τους).

Που εμποδίζει κάθε καλό, και είναι παραβάτης και αμαρτωλός.

Και είναι ανήθικος (και σκληρός στην απιστία του), και ισχυρίζεται ότι είναι από έναν λαό (τους Κοράις) παρόλο που δεν είναι απ' αυτούς.

Επειδή έχει πλούτο και παιδιά (αρνήθηκε την πίστη αλαζονικά).

Όταν τα Εδάφιά Μας (του Κορ'αν) απαγγέλλονται σ’ αυτόν, λέει (διαψεύδοντάς τα): «Θρύλοι των αρχαίων!»

Θα τον σημαδέψουμε στη μύτη. [Κάτι που έγινε αργότερα, όταν κόπηκε η μύτη του με σπαθί την ημέρα του Μπαντρ], [τα παραπάνω εδάφια αναφέρονται στον Αλ-Ουαλείντ μπιν Αλ-Μουγείρα, ο οποίος ήταν πολύ σκληρός εχθρός του Προφήτη].

Στ’ αλήθεια, τους έχουμε δοκιμάσει (τους πολυθεϊστές της Μάκκας), όπως δοκιμάσαμε τους ανθρώπους του κήπου, όταν ορκίστηκαν να μαζέψουν τους καρπούς του (κήπου) το πρωί, (για να μην φάει κανένας φτωχός από τους καρπούς, ενώ ο πατέρας τους πριν πεθάνει, είχε ορίσει ένα μέρος από τους καρπούς για τους φτωχούς).

Χωρίς να κάνουν καμία εξαίρεση (στο μερίδιο των φτωχών που όρισε ο πατέρας τους, και χωρίς να πουν: «ιν σαα’ Αλλάχ (Αν το θέλει ο Αλλάχ)»).

Τότε ήλθε πάνω του (στον κήπο), πυρ από τον Κύριό σου, (τη νύχτα και τον έκαψε), ενώ κοιμόντουσαν.

Έτσι, (ο κήπος) έγινε το πρωί (καμένος και) μαύρος σαν τη σκοτεινή νύχτα.

Έπειτα το πρωί φώναξαν ο ένας τον άλλο.

(Λέγοντας): «Πηγαίνετε στις καλλιέργειές σας όσο είναι ακόμα πρωί, αν επιμένετε να κόψετε (τους καρπούς).»

Έτσι, αναχώρησαν γρήγορα, συζητώντας ψιθυριστά:

«Να μην αφήσετε κανέναν ενδεή να μπει σήμερα μέσα (στον κήπο) όσο είστε μέσα.»

Και έτσι, πήγαν το πρωί για τον (κακό) σκοπό (αποφασισμένοι να αποτρέψουν τους φτωχούς από το να πάρουν καρπούς) νομίζοντας μέσα τους ότι έχουν τη δύναμη (να το κάνουν).

Μα, όταν τον είδαν (τον κήπο), είπαν: «Στ’ αλήθεια, χαθήκαμε (και ήρθαμε σ' άλλον κήπο, όχι το δικό μας).»

(Έπειτα, αφού βεβαιώθηκαν ότι είναι ο κήπος τους, είπαν:) «(Δεν είναι άλλος κήπος) αλλά πράγματι, εμείς είμαστε στερημένοι (από τους καρπούς του λόγω της κακής μας πρόθεσης)!»

(Τότε) ο πιο δίκαιος ανάμεσά τους είπε: «Μα δεν σας είπα: «Να δοξάζετε (τον Αλλάχ και να στραφείτε με μεταμέλεια προς Αυτόν για την άδικη πρόθεσή σας, και να Τον ευχαριστείτε για όσα σας έδωσε);»

Είπαν (μετανιωμένοι): «Δόξα στον Κύριό μας! Στ’ αλήθεια, ήμασταν άδικοι.»

Έπειτα στράφηκαν αλληλοκατηγορώντας ο ένας τον άλλον.

Είπαν: «Αλίμονό μας: Στ’ αλήθεια, ήμασταν παραβάτες (που εμποδίζαμε τους φτωχούς και παρακούσαμε τον Αλλάχ).

Ελπίζουμε ο Κύριός μας να μας τον αντικαταστήσει μ' έναν (άλλον κήπο) καλύτερο απ' αυτόν. Στ’ αλήθεια, στον Κύριό μας στρεφόμαστε ζητώντας (το καλό, και τη συγχώρεσή Του).

Τέτοια είναι η τιμωρία (σ’ αυτήν τη ζωή γι' όποιον παρακούει τον Αλλάχ), μα, πράγματι η τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής είναι μεγαλύτερη (και πιο τρομακτική), αν το γνώριζαν!

Στ’ αλήθεια, γι' αυτούς που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις εντολές Του) υπάρχουν οι κήποι της ευδαιμονίας (ο Παράδεισος) με τον Κύριό τους.

(Μα είναι δυνατόν ότι) θα κάναμε τους Μουσουλμάνους (που υποτάσσονται με υπακοή στον Αλλάχ) ισάξιους (στην αμοιβή που θα λάβουν), με τους εγκληματίες (δηλ. τους άπιστους, όπως ισχυρίζεστε, ω, ειδωλολάτρες της Μάκκας);

Τι συμβαίνει με σας; Πώς κρίνετε (τέτοια άδικη κρίση, εξισώνοντας τον ενάρετο με τον ανυπάκουο);

Ή μήπως έχετε ένα (ουράνιο) βιβλίο από το οποίο μαθαίνετε (αυτά που λέτε, ότι ο ευσεβής είναι ισάξιος με τον ασεβή);

Στο οποίο (βιβλίο) έχετε όλα όσα επιλέγετε (και επιθυμείτε);

Ή μήπως έχετε όρκους (υποσχέσεις) από Μας, που φτάνουν μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης, ότι θα συμβεί για σας ό,τι αποφασίσετε;

(Ω, Προφήτη) ρώτησέ τους (ειδωλολάτρες, που ισχυρίστηκαν ότι θα είναι ισάξιοι στην αμοιβή με τους Μουσουλμάνους την Ημέρα της Κρίσεως), ποιος απ' αυτούς θα σταθεί εγγυητής γι’ αυτό!

Ή μήπως έχουν «εταίρους» (ψεύτικους θεούς, που θα σταθούν εγγυητές γι’ αυτό); Τότε ας φέρουν τους «εταίρους» τους, αν είναι ειλικρινείς!

(Θυμηθείτε) την Ημέρα (της Ανάστασης) που (ο Αλλάχ) θα αποκαλύψει την Κνήμη (Του) (με την Οποία δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο) και θα κληθούν να πέσουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενοι), μα (οι υποκριτές, και όσοι τελούσαν τις προσευχές τους κατά την εγκόσμια ζωή για επίδειξη και φήμη) δε θα μπορέσουν (επειδή η πλάτη τους θα γίνει ενιαία και αλύγιστη).

Τα μάτια τους θα είναι χαμηλωμένα, και θα τους καλύψει η ταπείνωση· άλλοτε καλούνταν (στην εγκόσμια ζωή) να πέσουν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενοι), ενώ ήταν υγιείς (και γεροί, μα δεν το έκαναν).

Γι’ αυτό (ω, Μωχάμμαντ) άφησέ Με μ' όποιον διαψεύσει αυτό τον λόγο (το Κορ’άν) (δηλ. άφησέ τον και το θέμα του, για Μένα). Θα τους φέρουμε σταδιακά προς την τιμωρία από κει όπου δεν γνωρίζουν.

Και θα τους παραχωρήσω χρόνο (ζωής, για να αυξήσουν τις αμαρτίες τους και έπειτα θα τους αρπάξω με αυστηρή τιμωρία). Στ’ αλήθεια, το Σχέδιό Μου είναι ισχυρό.

Ή μήπως (ω, Μωχάμμαντ) τους ζητάς καμία (εγκόσμια) αμοιβή (επειδή τους μεταδίδεις το Μήνυμα του Αλλάχ), και γι' αυτό είναι υπερφορτωμένοι με χρέος (και γι' αυτό αρνούνται την αλήθεια);

Ή μήπως κατέχουν (τη γνώση για) τα αόρατα (το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ που περιέχει τα αόρατα), και έτσι γράφουν (απ' αυτό τα επιχειρήματά τους εναντίον σου, ότι είναι καλύτεροι ενώπιον του Αλλάχ από τους ευσεβείς);

Έτσι, περίμενε υπομονετικά την απόφαση του Κυρίου σου (ότι τους έδωσε περισσότερο χρόνο ζωής, αναβάλλοντας για λίγο τη νίκη σου), και μην είσαι σαν τον άνθρωπο του μεγάλου ψαριού (τον Ιωνά, που ήταν απογοητευμένος και θυμωμένος από τον λαό του επειδή δεν δέχτηκε το Μήνυμά του, και έτσι έφυγε με πλοίο από την πόλη του χωρίς την άδεια του Αλλάχ, και έτσι, τον κατάπιε ένα μεγάλο ψάρι) – όταν φώναξε (επικαλώντας Μας από την κοιλία του ψαριού) και ενώ βρισκόταν σε μεγάλη θλίψη.

Αν δεν του είχε φτάσει η Εύνοια από τον Κύριό του, θα πεταγόταν (από το στομάχι του μεγάλου ψαριού) στη γυμνή γη ως κατηγορούμενος (για το ότι έφυγε χωρίς την άδεια του Αλλάχ, αλλά ο Αλλάχ δέχτηκε τη μεταμέλειά του και έκανε το ψάρι να τον πετάξει στη γη χωρίς να είναι κατηγορούμενος, και του παρείχε μέσα για την ανάρρωσή του).

Έτσι ο Κύριός του τον επέλεξε (σε υψηλή θέση, επιστρέφοντάς του την αποστολή του) και τον έκανε ανάμεσα στους ενάρετους.

Και στ’ αλήθεια, εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη παραλίγο να σε κάνουν να γλιστρήσεις με τα μάτια τους (από το μίσος και τη ζήλια) όταν ακούν την Υπενθύμιση (το Κορ’άν), και λένε: «Στ’ αλήθεια, αυτός (ο Μωχάμμαντ) είναι παράφρων.»

Και δεν είναι, παρά μόνο μια Υπενθύμιση γι' όλο τον κόσμο.