پایان جهان در قرآن کریم

﴿يَوۡمَ نَطۡوِي ٱلسَّمَآءَ كَطَيِّ ٱلسِّجِلِّ لِلۡكُتُبِۚ كَمَا بَدَأۡنَآ أَوَّلَ خَلۡقٖ نُّعِيدُهُۥۚ وَعۡدًا عَلَيۡنَآۚ إِنَّا كُنَّا فَٰعِلِينَ ﴾ [Al-Anbiyā’: 104]

(104) روزى كه آسمان را چون طومارى نوشته درهم نورديم. و چنان كه نخستين‌بار بيافريديم آفرينش از سر گيريم. اين وعده‌اى است كه برآوردنش بر عهده ماست و ما چنان خواهيم كرد.

سوره: Al-Anbiyā’ - آیه: 104 - جزء: 17 - صفحه: 331

﴿ فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ * يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴾ [Ad-Dukhān: 10-11]

(10) چشم انتظار روزى باش كه آسمان به آشكارا دود بياورد.

(11) و آن دود همه مردم را در خود فروپوشد. و اين عذابى است دردآور.

سوره: Ad-Dukhān - آیه: 10-11 - جزء: 25 - صفحه: 496

﴿ فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ * وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ * وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ ﴾ [Al-Mursalāt: 8-10]

(8) پس آنگاه كه ستارگان خاموش شوند،

(9) و آنگاه كه آسمان بشكافد،

(10) و آنگاه كه كوه‌ها پراكنده گردند،

سوره: Al-Mursalāt - آیه: 8-9-10 - جزء: 29 - صفحه: 580

﴿كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ﴾ [Al-Fajr: 21]

(21) آرى، چون زمين شكسته شود و شكسته شود،