آیه 142 سوره صافات | ماهى ببلعيدش و او در خور سرزنش بود.

﴿فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ﴾
[ الصافات: 142]

ماهى ببلعيدش و او در خور سرزنش بود.

آیه 142 سوره صافات فارسى

آنگاه ماهی (عظیمی) او را بلعید، در حالی که او سزاوار نکوهش بود.

تفسیر آیه 142 سوره صافات مختصر

وقتی او را در دریا افکندند ماهی او را گرفت، و بلعید، درحالی‌که سزاوار سرزنش بود؛ چون بدون اذن پروردگارش به دریا رفته بود.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

ماهی او را بلعید، در حالی که مستحقّ ملامت بود (و می‌بایست در برابر کاری که کرده بود، زندانی شود). [[«الْحُوتُ»: نوعی ماهی بزرگ. «مُلِیمٌ»: گناهکار. مستحقّ سرزنش. کسی که کاری کند یا حرفی بزند که سزاوار سرزنش و درخور لومه شود.]]

English - Sahih International

Then the fish swallowed him, while he was blameworthy.