آیه 2 سوره مريم | بيان بخشايش پروردگارت بر بنده خود زكريّا است.

﴿ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا﴾
[ مريم: 2]

بيان بخشايش پروردگارت بر بنده خود زكريّا است.

آیه 2 سوره مريم فارسى

(این) بیان رحمت پروردگارت (نسبت) به بنده اش زکریا است.

تفسیر آیه 2 سوره مريم مختصر

این یادِ رحمتِ پروردگارت به بنده‌اش زکریا است، که آن را به هدف پند گرفتن از آن برایت حکایت می‌کنیم.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

(این) یادی است از مرحمت پروردگارت نسبت به بنده‌ی خود زکریّا (که ای محمّد! آن را بر تو می‌خوانم). [[«ذِکْرُ»: یاد. یادآوری. خبر مبتدای محذوف است و تقدیر چنین است: هذَا الْمَتْلُوُّ ذِکْرُ. «رَحْمَةِ رَبِّکَ»: واژه (رَحْمَة) به فاعل خود اضافه شده است. در رسم‌الخطّ قرآنی با (ت) کشیده نوشته شده است. «عَبْدَ»: مفعولٌ‌به (رَحْمَةِ) است. «زَکَرِیَّا»: بدل است.]]

English - Sahih International

[This is] a mention of the mercy of your Lord to His servant Zechariah