آیه 2 سوره شمس | و سوگند به ماه چون از پى آن برآيد،

﴿وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا﴾
[ الشمس: 2]

و سوگند به ماه چون از پى آن برآيد،

آیه 2 سوره شمس فارسى

و سوگند به ماه هنگامی که بعد از آن در آید.

تفسیر آیه 2 سوره شمس مختصر

و به ماه آن‌گاه که پس از غروب خورشید اثرش را دنبال کند سوگند یاد فرمود.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

و سوگند به ماه بدان گاه که از پس خورشید برمی‌آید (و به نیابت آفتاب زمین را زیر بال سیمین مهتاب می‌گیرد)! [[«تَلاهَا»: به دنبال آن برآمد. از پس آن روان شد. مراد تابیدن ماه در شب، پس از درخشیدن خورشید در روز است. این آیه، صورت دیگری از تابش و تجلّی خورشید را می‌نمایاند.]]

English - Sahih International

And [by] the moon when it follows it