آیه 33 سوره شعراء | و دستش را بيرون آورد. در نظر بينندگان سپيد مى‌نمود.

﴿وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ﴾
[ الشعراء: 33]

و دستش را بيرون آورد. در نظر بينندگان سپيد مى‌نمود.

آیه 33 سوره شعراء فارسى

و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد که ناگهان در برابر بینندگان سفید (و روشن) بود.

تفسیر آیه 33 سوره شعراء مختصر

و دستش را غیر سفید در گریبانش داخل کرد، و آن را سفید و درخشان و نورانی بدون سفیدی ناشی از پیسی درآورد، که تماشاگران اینچنین آن را می‌دیدند.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

و دست خود را (به گریبان فرو برد و سپس آن را) بیرون آورد، ناگهان بینندگان آن را سفید و روشن (همچون ماه تابان) دیدند. (پرتو آن همه جا را نورباران و درخشان کرد). [[«نَزَعَ»: بیرون آورد. مراد بیرون آوردن از گریبان است (نگا: نمل / 12). «بَیْضَآءُ»: سفید. مراد تابان و رخشان است.]]

English - Sahih International

And he drew out his hand; thereupon it was white for the observers.