📖 0/604 صفحه خوانده شده
📄 594
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي  ۝٢٤ فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٥ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٦ يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ  ۝٢٧ ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً  ۝٢٨ فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي  ۝٢٩ وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي  ۝٣٠
سوره بلد
bismillah
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝١ وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝٢ وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ  ۝٣ لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ  ۝٤ أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ  ۝٥ يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا  ۝٦ أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٧ أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ  ۝٨ وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ  ۝٩ وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ  ۝١٠ فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ  ۝١١ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ  ۝١٢ فَكُّ رَقَبَةٍ  ۝١٣ أَوۡ إِطۡعَٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ  ۝١٤ يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ  ۝١٥ أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ  ۝١٦ ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ  ۝١٧ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ  ۝١٨ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ  ۝١٩ عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ  ۝٢٠
89:24
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي  ۝٢٤
می‌گوید: ای کاش برای این زندگی‌ام چیزی قبلاً می‌فرستادم
89:25
فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٥
پس آن روز هیچ کسی چون عذاب الله عذاب نکند
89:26
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٦
و هیچ کسی هم چون الله او را به بند (زنجیرها) نمی‌بندد
89:27
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ  ۝٢٧
(و در حالت نزع گفته شود که) ای نفس (شخص) آرام‌گیرنده (به ایمان)
89:28
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً  ۝٢٨
به‌سوی پروردگارت بازگرد، (در حالی که) تو از او راضی و او از تو راضی است
89:29
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي  ۝٢٩
پس در زمره بندگانم داخل شو
89:30
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي  ۝٣٠
و در جنت من داخل شو
سوره بلد
bismillah
90:1
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝١
قسم به این شهر (مکه مکرمه)
90:2
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝٢
و در حالی که تو در این شهر (مکه) ساکن هستی
90:3
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ  ۝٣
و قسم به پدر و به آنچه از او تولد شده است
90:4
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ  ۝٤
که البته انسان را در (قعر) مشقت و تکلیف آفریدیم
90:5
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ  ۝٥
آیا (انسان) گمان می‌کند که هرگز کسی بر او قادر نمی‌شود
90:6
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا  ۝٦
و می‌گوید: مال بسیار انفاق کردم
90:7
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٧
آیا گمان می‌کند که او را کسی ندیده است؟
90:8
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ  ۝٨
آیا برای او دو چشم قرار ندادیم؟
90:9
وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ  ۝٩
و یک زبان و دو لب؟
90:10
وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ  ۝١٠
و به او راه خیر و شر را نشان دادیم
90:11
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ  ۝١١
پس در آن گردنۀ سخت قدم نگذاشت؟
90:12
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ  ۝١٢
و چه می‌دانی که آن گردنۀ سخت چیست؟
90:13
فَكُّ رَقَبَةٍ  ۝١٣
آزاد کردن گردن‌ها (برده‌ها) است
90:14
أَوۡ إِطۡعَٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ  ۝١٤
یا طعام دادن در روزِ گرسنگی است
90:15
يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ  ۝١٥
به یتیمی که از اقارب باشد
90:16
أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ  ۝١٦
یا به مسکین خاک‌آلود
90:17
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ  ۝١٧
باز از آنانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر نمودن (در راه دین) و نرمی و مهربانی سفارش کرده‌اند
90:18
أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ  ۝١٨
این گروه اصحاب دست راست‌اند
90:19
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ  ۝١٩
و آنانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آن‌ها اصحاب دست چپ‌اند
90:20
عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ  ۝٢٠
بر آنان (از هر سو) آتشی مسلط باشد (که راه فرار نداشته باشند)


📚Juz 30 📄594 / 604



Mishary Rashid Alafasy
Mahmoud Khalil Al-Husary
Abdurrahman As-Sudais
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
Abdul Basit Abdul Samad
Ali Al-Hudhaify
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
Abu Bakr Ash-Shaatree
Muhammad Ayyoub
Abdullah Basfar
Abdullah Al-Juhani
Maher Al Muaiqly
0:00
0:00
-

قرآن کریم


Tuesday, September 1, 2026

Don't forget us in your sincere prayers