📖 0/604 صفحه خوانده شد
📄 594
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي  ۝٢٤ فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٥ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٦ يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ  ۝٢٧ ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً  ۝٢٨ فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي  ۝٢٩ وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي  ۝٣٠
سوره بلد
bismillah
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝١ وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝٢ وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ  ۝٣ لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ  ۝٤ أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ  ۝٥ يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا  ۝٦ أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٧ أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ  ۝٨ وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ  ۝٩ وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ  ۝١٠ فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ  ۝١١ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ  ۝١٢ فَكُّ رَقَبَةٍ  ۝١٣ أَوۡ إِطۡعَٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ  ۝١٤ يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ  ۝١٥ أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ  ۝١٦ ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ  ۝١٧ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ  ۝١٨ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ  ۝١٩ عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ  ۝٢٠
89:24
يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي  ۝٢٤
مى‌گويد: اى كاش زنده‌گشتن خويش را پيشاپيش چيزى مى‌فرستادم.
89:25
فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٥
در آن روز كسى چون عذاب او عذاب نكند،
89:26
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٢٦
و همانند زنجير او به زنجير نكشد.
89:27
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ  ۝٢٧
اى روح آرامش يافته،
89:28
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً  ۝٢٨
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد،
89:29
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي  ۝٢٩
و در زمره بندگان من داخل شو،
89:30
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي  ۝٣٠
و به بهشت من درآى.
سوره بلد
bismillah
90:1
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝١
قسم به اين شهر.
90:2
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ  ۝٢
و تو در اين شهر سكنا گرفته‌اى.
90:3
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ  ۝٣
و قسم به پدر و فرزندانى كه پديد آورد،
90:4
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ  ۝٤
كه آدمى را در رنج و محنت بيافريده‌ايم،
90:5
أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ  ۝٥
آيا مى‌پندارد كه كس بر او چيره نگردد؟
90:6
يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا  ۝٦
مى‌گويد: مالى فراوان را تباه كردم.
90:7
أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ  ۝٧
آيا مى‌پندارد كه كسى او را نديده است؟
90:8
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ  ۝٨
آيا براى او دو چشم نيافريده‌ايم؟
90:9
وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ  ۝٩
و يك زبان و دو لب؟
90:10
وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ  ۝١٠
و دو راه پيش پايش ننهاديم؟
90:11
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ  ۝١١
و او در آن گذرگاه سخت قدم ننهاد.
90:12
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ  ۝١٢
و تو چه دانى كه گذرگاه سخت چيست؟
90:13
فَكُّ رَقَبَةٍ  ۝١٣
آزاد كردن بنده است،
90:14
أَوۡ إِطۡعَٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ  ۝١٤
يا طعام دادن در روز قحطى،
90:15
يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ  ۝١٥
خاصه به يتيمى كه خويشاوند باشد،
90:16
أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ  ۝١٦
يا به مسكينى خاك‌نشين.
90:17
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ  ۝١٧
تا از كسانى باشد كه ايمان آورده‌اند و يكديگر را به صبر سفارش كرده‌اند و به بخشايش.
90:18
أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ  ۝١٨
اينان اهل سعادتند.
90:19
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ  ۝١٩
و كسانى كه به آيات ما كافرند اهل شقاوتند.
90:20
عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ  ۝٢٠
نصيب آنهاست آتشى كه از هر سو سرش پوشيده است.


📚Juz 30 📄594 / 604



Mishary Rashid Alafasy
Mahmoud Khalil Al-Husary
Abdurrahman As-Sudais
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
Abdul Basit Abdul Samad
Ali Al-Hudhaify
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
Abu Bakr Ash-Shaatree
Muhammad Ayyoub
Abdullah Basfar
Abdullah Al-Juhani
Maher Al Muaiqly
0:00
0:00
-

Tuesday, September 1, 2026

به قرآن کریم چنگ بزنید