Tin suresi 2 ayet | And olsun Sina dağına,

Hz. İsa, Hz. Mûsâ ve Hz. Muhammed ( s.a.s. )’e vahyin geldiği mukaddes yerlere yemin edilir. “ Tîn ve Zeytûn ”, her ne kadar bildiğimiz iki güzel meyvenin ismi olsa da, bundan maksat, müfessirlerin mühim bir kısmının tercihiyle, bu iki meyvenin bolca yetiştiği Şam ve Filistin bölgesidir. Çünkü Araplar arasında, incir ve zeytin yetiştirilen yerler olarak bu bölgeler meşhurdu. Burası Hz. İsa’ya vahyin geldiği yerdir. “ Tûr-i Sîna ”, Hz. Mûsâ’nın Cenâb-ı Hak ile konuştuğu ve Tevrat’ı aldığı dağın ismidir. Ayrıca “ sînîn ” kelimesinin, güzel, mübârek, kutlu mânaları da vardır. “ el-Beledü’l-Emîn ” ise, Resûlullah ( s.a.s. )’e ilk vahyin geldiği mukaddes şehir Mekke-i Mükerreme’dir. Hangi zamanda olursa olsun, vahyin gönderilmesinin hedefindeki tek varlık insan ve onun irşâdı olduğu için, bu yeminlerden sonra insanın yaratılışına dikkat çekilir:

وطور سينين