آیه 13 سوره فرقان | و چون دستها بر گردن بسته، در تنگنايى از آن افتند، به

﴿وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا﴾
[ الفرقان: 13]

و چون دستها بر گردن بسته، در تنگنايى از آن افتند، به دعا مرگ خويش مى‌خواهند.

آیه 13 سوره فرقان فارسى

و هنگامی که دست و پا بسته (باغل و زنجیر) در مکان تنگی از آن انداخته شوند، در آنجا مرگ (و نابودی خود) را به فریاد می خوانند.

تفسیر آیه 13 سوره فرقان مختصر

و چون این کافران در مکانی تنگ از جهنم افکنده شوند درحالی‌که دست‌های آنها با زنجیر به گردن‌های‌شان بسته شده است نابودی برای خودشان بخواهند؛ تا از آن رهایی یابند.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

هنگامی که ایشان، با غُل و زنجیر، به مکان تنگی از آتش دوزخ افکنده می‌شوند، در آنجا (واویلا سر می‌دهند و) مرگ را به فریاد می‌خوانند (و آرزوی نابودی می‌کنند). [[«مُقَرَّنِینَ»: کسانی که دستها و پاهایشان را با غل و زنجیر به هم بسته باشند (نگا: ابراهیم / 49). «دَعَوْا»: فریاد می‌دارند. ندا می‌زنند. «هُنَالِکَ»: در آن مکان تنگ. «ثُبُوراً»: هلاک. یعنی فریاد می‌زنند، مرگ ما را دریاب تا نابود شویم و از عذاب برهیم (نگا: نبأ / 40).]]

English - Sahih International

And when they are thrown into a narrow place therein bound in chains, they will cry out thereupon for destruction.