آیه 14 سوره مزمل | روزى كه زمين و كوه‌ها به لرزه آيند و كوه‌ها تپه‌اى از

﴿يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا﴾
[ المزمل: 14]

روزى كه زمين و كوه‌ها به لرزه آيند و كوه‌ها تپه‌اى از ريگ روان گردند.

آیه 14 سوره مزمل فارسى

روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درآید، و کوه‌ها (متلاشی می‌شود و) همچون تودة شن نرم (روان) می‌گردد.

تفسیر آیه 14 سوره مزمل مختصر

این عذاب در روزی تکذیب‌ کنندگان را فرا می‌گیرد که زمین و کوه‌ها می‌لرزند، و کوه‌ها از هراس زیاد به سنگریزه‌هایی روان و پراکنده تبدیل می‌شوند.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

روزی، زمین و کوهها سخت به لرزش و جنبش درمی‌آید و (چنان کوهها در هم کوبیده می‌شود که) کوهها به توده‌های پراکنده و تپه‌های ریگ روان تبدیل می‌گردد. [[«تَرْجُفُ»: می‌لرزد و می‌جنبد (نگا: اعراف / 78 و 91 و 155، عنکبوت / 37). «کَثِیباً»: توده شن. تپه ریگ. «مَهِیلاً»: پراکنده. روان. اسم مفعول از ماده (هیل).]]

English - Sahih International

On the Day the earth and the mountains will convulse and the mountains will become a heap of sand pouring down.