آیه 2 سوره واقعه | كه در واقع‌شدنش هيچ دروغ نيست،

﴿لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ﴾
[ الواقعة: 2]

كه در واقع‌شدنش هيچ دروغ نيست،

آیه 2 سوره واقعه فارسى

که در واقع شدنش هیچ دروغی نیست.

تفسیر آیه 2 سوره واقعه مختصر

هیچ‌کس یافت نشود که آن را تکذیب کند چنان‌که در دنیا تکذیب می‌شد.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

رخ دادن آن قطعی و جای تکذیب نیست. [[«لِوَقْعَتِهَا»: برای رخ دادن آن. هنگام رخ دادن آن. برخی حرف (لِ) را برای تعدیه، و بعضی آن را برای توقیت و به معنی (عِندَ=هنگامی که) می‌دانند، مانند (لِدُلُوکِ الشَّمْسِ) در (اسراء / 78). «کَاذِبَة»: دروغ. دروغ دانستن. دروغ شمرنده. تکذیب کننده. بعضی آن را مصدری همچون عاقِبَة و خاتِمَة و عافِیَة می‌دانند. برخی هم آن را اسم فاعل می‌شمارند. در صورت اخیر معنی آیه چنین است: به هنگام وقوع قیامت، هیچکس نمی‌تواند آن را انکار و تکذیب کند. یا این که هنگام وقوع رستاخیز دیگر کسی یافته نمی‌شود که به خدا باور نداشته باشد و وجود او را تکذیب کند (نگا: قاسمی). مؤنث آمدن (کاذِبَة) به خاطر آن است که در تقدیر چنین است: نَفْسٌ کاذِبَة.]]

English - Sahih International

There is, at its occurrence, no denial.