Banal na Quran Pahina 300

At katotohanang Kami ay nagtambad ng lahat ng uri ng halimbawa sa Qur’an para sa sangkatauhan. Datapuwa’t ang tao ay lagi, at higit na palaaway kaysa sa anumang (nilikha)

At walang anuman ang makakahadlang sa mga tao upang manampalataya, ngayong ang Patnubay (ang Qur’an) ay dumatal na sa kanila at sa paghingi ng Kapatawaran mula sa kanilang Panginoon, malibang ang mga paraan ng panahong sinauna ay muling mangyari sa kanila (alalaong baga, ang kapinsalaan at pagkawasak na itinakda ni Allah), o ang Kaparusahan ay itambad sa kanila nang harapan

At hindi Kami nagsugo ng mga Tagapagbalita maliban na sila ay tagapagbigay ng Masayang Balita at tagapagbabala. Datapuwa’t sila na hindi sumasampalataya ay nakikipagtalo ng may kabulaanang pangangatwiran upang kanilang masalansang ang Katotohanan dito. At kanilang itinuturing ang Aking Ayat (mga katibayan, kapahayagan, tanda, aral, atbp.) at sa bagay na sila ay binibigyang babala (alalaong baga, ang Gantimpala o Kaparusahan sa Kabilang Buhay) bilang isang pagsasaya at panunuya (lamang)

At sino pa kaya ang higit na nasa kamalian kaysa sa kanya na pinapaalalahanan ng Ayat (mga katibayan, kapahayagan, aral, tanda, atbp.) ng kanyang Panginoon, datapuwa’t tumatalikod dito na nakakalimot kung anong (mga gawa) ang inihantong ng kanyang mga kamay. Katotohanang Kami ay naglapat ng lambong sa kanilang puso, kung hindi, sila ay makakaunawa rito (sa Qur’an), at sa kanilang tainga, ng pagkabingi. At kung ikaw (o Muhammad) ay manawagan sa kanila sa patnubay, magkagayunman, sila ay hindi mapapatnubayan

At ang iyong Panginoon ang Pinakamapagpatawad, ang Nag-aangkin ng Habag. Kung Siya ay tatawag sa kanila upang ipagsulit ang kanilang kinita, kung gayon, katotohanang Kanyang mamadaliin ang kanilang kaparusahan. Datapuwa’t mayroon silang natataningang panahon, na pagsapit nito, sila ay hindi makakatagpo (ng landas) upang makatakas

At ang mga bayang ito (ang pamayanan ni A’ad, Thamud, atbp.), sila ay Aming winasak nang sila ay gumawa ng kamalian. At Kami ay nagtakda ng taning na panahon tungo sa kanilang pagkawasak

At (gunitain) nang sabihin ni Moises sa kanyang katulong na lalaki: “Ako ay hindi susuko (sa paglalakbay) hanggang aking marating ang salikop ng dalawang dagat o (hanggang) gugulin ko ang maraming taon ng paglalakbay.”

Datapuwa’t nang kanilang marating ang salikop ng dalawang dagat, nalimutan nila ang kanilang isda, at ito ay nanalunton (ng kanyang daan) sa dagat na tila isang guwang (lagusan sa ilalim ng lupa)