جزای عمل در قرآن کریم

(160) هر كس كار نيكى انجام دهد ده برابر به او پاداش دهند، و هر كه كار بدى انجام دهد تنها همانند آن كيفر بيند، تا ستمى بر آنها نرفته باشد.

(164) بگو: آيا جز اللّه، پروردگارى جويم؟ او پروردگار هر چيزى است و هر كس تنها كيفر كار خويش را مى‌بيند. و كسى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى‌كشد. سپس بازگشت همه شما به نزد پروردگارتان است و او شما را به آن چيزهايى كه در آن اختلاف مى‌ورزيديد آگاه مى‌كند.

(74) هرآينه هر كس كه گنهكار نزد پروردگارش بيايد، جهنم جايگاه اوست كه در آنجا نه مى‌ميرد و نه زندگى مى‌كند.

(75) و آنان كه با ايمان نزد او آيند و كارهاى شايسته كنند، صاحب درجاتى بلند باشند.

(76) بهشتهاى جاويدان كه در آن نهرها روان است، و همواره در آنجا باشند. و اين است پاداش پاكان.

(50) پس آنان را كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، آمرزش و رزقى كرامند است.

(51) و آنان كه در رد آيات ما مى‌كوشند و مى‌خواهند ما را به عجز آورند، اهل جهنمند.

(60) پروردگارتان گفت: بخوانيد مرا تا شما را پاسخ گويم. آنهايى كه از پرستش من سركشى مى‌كنند زودا كه در عين خوارى به جهنم درآيند.

(18) اينان اهل سعادتند.

(19) و كسانى كه به آيات ما كافرند اهل شقاوتند.

(1) سوگند به آفتاب و روشنى‌اش به هنگام چاشت،

(2) و سوگند به ماه چون از پى آن برآيد،

(3) و سوگند به روز چون گيتى را روشن كند،

(4) و سوگند به شب چون فرو پوشدش،

(5) و سوگند به آسمان و آن كه آن را بر آورده،

(6) و سوگند به زمين و آن كه آن را بگسترده،

(10) و هر كه در پليدى‌اش فرو پوشيد نوميد گرديد.