آیه 12 سوره فتح | يا مى‌پنداشتيد كه پيامبر و مؤمنان هرگز نزد كسانشان باز نخواهند گشت

﴿بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَىٰ أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَٰلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا﴾
[ الفتح: 12]

يا مى‌پنداشتيد كه پيامبر و مؤمنان هرگز نزد كسانشان باز نخواهند گشت و دل به اين خوش كرده بوديد. پندار بدى داشته‌ايد و مردمى سزاوار هلاكت بوده‌ايد.

آیه 12 سوره فتح فارسى

بلکه شما گمان بردید که پیامبر (خدا) ومؤمنان هرگز به سوی خانوادۀ خویش باز نخواهند گشت, و این (گمان) در دلهای شما زینت یافته بود, وگمان بد بردید, وقومی هلاک شده (ونابود) گشتید.

تفسیر آیه 12 سوره فتح مختصر

سرگرم شدنتان به نگهداری از اموال و فرزندان که آن را بهانه و سببى براى بازماندن شما از همراهى پيامبر اظهار كرديد، سبب حقيقى نبود، بلکه گمان کردید که پیامبر-صلی الله علیه وسلم- و تمامى اصحابش نابود خواهند شد و به سوی خانواده هایشان در مدینه باز نخواهند گشت، و شیطان این امر را در دل هایتان آراست، و به پروردگارتان گمان بدی بردید هنگامی كه فکر کردید، به پیامبرش یاری نخواهد رساند، و به سبب گمان بدتان که به الله بردید و بازماندنتان از همراهى با پبامبر؛ قومی هلاک شده و نابود گشتید.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

بلکه شما گمان می‌بردید که پیغمبر و مؤمنان هرگز به سوی خانواده‌ی خود برنمی‌گردند (و قطعاً قتل عام خواهند شد! آری) این (پندار غلط و این وسوسه‌های شیطانی) در دلهایتان آراسته گشته بود. و گمانهای بدی می‌کردید و مردمان تباه و بیسودی بودید. [[«لَن یَنقَلِبَ»: هرگز برنمی‌گردد. «بُوراً»: (نگا: فرقان / 18)]]

English - Sahih International

But you thought that the Messenger and the believers would never return to their families, ever, and that was made pleasing in your hearts. And you assumed an assumption of evil and became a people ruined."