آیه 14 سوره الرحمن | آدمى را از گل خشك‌شده‌اى چون سفال بيافريد.

﴿خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ﴾
[ الرحمن: 14]

آدمى را از گل خشك‌شده‌اى چون سفال بيافريد.

آیه 14 سوره الرحمن فارسى

انسان را از گِل خشکیده ای چون سفال آفرید,

تفسیر آیه 14 سوره الرحمن مختصر

آدم علیه السلام را از گِلی خشک که صدایی طنین‌دار مانند گِل پخته‌شده‌ از آن شنیده می‌شود آفرید.

تفسیر نور (مصطفی خرم‌دل)

خدا انسان را از گِل خشکیده‌ای همچون سفال آفریده است. [[«الإِنسَانَ»: جنس انسان. مراد حضرت آدم است. انسان در آغاز آفرینش خاک بوده (نگا: حج / 5) سپس با آب آمیخته شده است و به صورت گِل در آمده است (نگا: انعام / 2) و بعد به صورت گِل بدبو یا لجن تغییر شکل داده (نگا: حجر / 28) سپس حالت چسپندگی پیدا کرده است (نگا: صافات / 11) و بعد گِل خشکیده و سفال گونه‌ای شده است که این آیه بدان اشاره دارد. اما هر یک از این مراحل چه اندازه طول کشیده است، و این حالتهای انتقالی تحت چه عواملی به وجود آمده است، و نفخه ربّانی یا روح چیست و کی به کالبدش دمیده شده است (نگا: حجر / 29) از حوزه علم بشری خارج و آن را خدا می‌داند و بس. «صَلْصَالٍ»: گِل خشکیده‌ای که با زدن تلنگری به صدا در می‌آید (نگا: حجر / 26 و 27 و 33). «فَخَّارِ»: سفال.]]

English - Sahih International

He created man from clay like [that of] pottery.