Şuara suresi 212 ayet | Doğrusu onlar vahyi dinlemekten uzak tutulmuşlardır.

Müşrikler Peygamberimiz ( s.a.s. )’i kehânetle suçluyor ve Kur’an’ın şeytanların ona öğrettiği bir söz olduğunu söylüyorlardı. ( bk. Tûr 52/23 ) Söz konusu âyetler bu tür iddiaları reddetmektedir. Çünkü Kur’an gibi hem lafız hem mâna cihetiyle fevkalade üstün özellikleri bulunan mûcize bir söz getirmek şeytanlara düşmez. Onların böyle bir vazifesi bulunmamaktadır. İsteseler bile böyle bir söz getirmeye güçleri de yetmez. Çünkü Kur’an’ın inmeye başlamasıyla beraber onların göğe yükselmeleri ve meleklerin sözüne kulak verip oradan bazı şeyler kapmaları tamamen yasaklanmıştır. ( bk. Sâffât 3777-10; Cin 72/8-9 ) Vahiy, Allah katından hususi melekler kanalıyla meydana gelen bir hâdisedir. Şeytanların bunu dinlemeleri veya başka bir yolla almaları mümkün olmadığına göre nereden bir yol bulup da Kur’an gibi pür vahiy bir söz getirebilecekler? O halde Allah kelâmı olduğunda şüphe bulunmayan Kur’an’ın tâlim ettiği gibi tevhid akîdesini anlayıp yaşamalı ve inanç dünyamızı buna göre tanzim etmeliyiz. Yoksa şeytanların telkin ettiği şirk günahından kurtulamadığımız takdirde azaba uğramanın kesin olduğunu aklımızdan çıkarmamalıyız.

İnsanları ebedî azaptan kurtarmak için tebliğ yaparken en etkili uslup ve metodu kullanmak gerektiğini hatırlatmak üzere buyruluyor ki:

إنهم عن السمع لمعزولون