Nahl suresi 42 ayet | Onlar sabreden ve yalnız Rablerine güvenen kimselerdir.

Âyetler ilk planda Resûlullah ( s.a.s. ) ve onun ashâbından bahsetmektedir. Mekke’de müşrikler onlara zulmettiler ve yurtlarını terk etmeye mecbur bıraktılar. Sonunda onlar­dan bir kısmı Habeşistan’a hicret etti. Daha sonra yüce Allah onları esas hicret yurtları olan Medine’ye yerleştirdi. Ensâr-ı kirâmı onlara kardeş ve yardımcı yaptı. Bu­nunla birlikte âyet-i kerîme dini için zulme uğrayıp Allah yolunda hicret eden herkesi şumûlüne alır. Allah Teâlâ onları dünyada elbette en güzel bir yere yerleştirecek ve onları en güzel şekilde rızıklandırıp barındıracaktır.  Düşmanlarına karşı onlara yardım edecektir. Onlar yepyeni ülkeler fethedecek ve oraların idâresine sahip olacaklardır. Öldükten sonra da geriden gelen nesiller arasında onlar övgüyle anılacaklar; izzet ve şerefleri zürriyetlerine intikal edecektir. Onlara verilecek âhiret mükâfatı ise şüphesiz daha büyük olacaktır. Bu güzel nimetlere ancak hak yolunda sabır ve Allah’a tevekkülle erilebilir. Zira Allah için yapılacak her türlü fedakârlığın temelinde bu iki mühim ahlâkî meziyet yer alır. Rivayete göre Hz. Ömer muhacirlere devletten maaşlarını ödediğinde: “ Bu, Allah’ın size dünyada va‘dettiği mükâfattır. Âhirette si­zin için sakladıkları ise elbette daha çoktur ” der, sonra da onlara bu âyet-i kerîmeyi okurdu. ( Taberî, Câmi‘u’l-beyân, XIV, 143 )

Müşrikler, peygamberin insan olmasını akıllarına sığdıramıyor; “ Eğer Allah peygamber göndermek isteseydi, katındaki meleklerden birini gönderirdi ” diyorlardı. Gelen âyetler, onların bu tür yanlış anlayışlarını düzeltmektedir:

الذين صبروا وعلى ربهم يتوكلون