Surja Ja Sin — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

"Jâ Sîn" (يس) është një nga shkronjat e veçuara (el-hurûfu'l-mukatta'a) me të cilat fillojnë disa sure të Kuranit. Për kuptimin e tyre të saktë, i referohemi asaj që është thënë në fillim të sures El-Bekare, ku theksohet se këto shkronja janë prej sekreteve të Allahut dhe se Kuranin e kanë zbritur me këto shkronja për t'u treguar arabëve se ky libër është i përbërë nga shkronjat që ata i njohin dhe i përdorin në gjuhën e tyre, e megjithatë ata nuk mundën të sjellin diçka të ngjashme me të.

Tefsiri i ajetit:

"Jâ Sîn" (يس) është një prej shkronjave të veçuara me të cilat fillon surja Jâ Sîn. Këto shkronja tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe vërtetojnë se ai është fjalë e Allahut të Lartësuar. Ato janë prej gjërave që vetëm Allahu i di kuptimet e tyre të plota, dhe janë një sfidë për arabët që të sjellin diçka të ngjashme me Kuranin, edhe pse ai është i përbërë nga shkronjat që ata i përdorin në gjuhën e tyre të përditshme. Përmendja e këtyre shkronjave në fillim të sures është një mënyrë për të tërhequr vëmendjen e dëgjuesit ndaj asaj që vjen më pas, dhe për ta bërë atë të reflektojë mbi mrekullinë e Kuranit. Disa dijetarë kanë thënë se "Jâ Sîn" është një nga emrat e Pejgamberit Muhamed (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), sepse pas kësaj vjen betimi në Kuranin e urtë dhe konfirmimi se ai (Muhamedi) është prej të dërguarve.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Këto shkronja të veçuara tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe vërtetojnë se ai është fjalë e Allahut, sepse edhe pse është i përbërë nga shkronjat që arabët i përdorin, ata nuk mundën të sjellin asnjë sure të ngjashme me të.
2. Ato na mësojnë se Kuranit duhet t'i kushtohet vëmendje e madhe dhe se duhet të reflektojmë mbi kuptimet e tij, sepse Allahu i Lartësuar i ka filluar disa sure me këto shkronja për të tërhequr vëmendjen e njerëzve.
3. Përmendja e këtyre shkronjave në fillim të sures Jâ Sîn tregon se kjo sure ka një rëndësi të veçantë, dhe për këtë arsye Pejgamberi (paqja qoftë mbi të) ka thënë: "Çdo gjë ka një zemër, dhe zemra e Kuranit është surja Jâ Sîn", duke na nxitur që ta lexojmë dhe ta mësojmë atë.
4. Besimi në këto shkronja dhe pranimi i tyre ashtu siç janë zbritur, pa u thelluar në atë që nuk e dimë, është prej shenjave të dorëzimit të plotë ndaj Allahut dhe të besimit të vërtetë në Kuranin e Tij.