Ajeti i Ditës

Kuptimi i fjalëve:

• أَعْطَىٰ: dha, dhuroi, ndau nga pasuria e tij atë që e detyron Allahu (zekat, sadaka, ndihmë për të varfrit, shpenzim për familjen).
• وَاتَّقَىٰ: u ruajt, pati frikë nga Allahu, iu shmang asaj që Allahu e ka ndaluar dhe iu bind Atij në urdhrat e Tij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar në këtë ajet të shenjtë i ndan njerëzit në dy grupe sipas veprave të tyre, dhe fillon me ata që ecin në rrugën e mirë. Ai thotë: Sa i përket atij që jep nga pasuria e tij atë që i takon Allahut – si zekati, sadakaja, shpenzimi për familjen dhe shlyerja e detyrimeve – dhe në të njëjtën kohë ruhet nga Allahu, duke iu shmangur gjërave të ndaluara dhe duke iu bindur urdhrave të Tij, dhe beson me sinqeritet në "La ilahe il-lallah" (s'ka zot tjetër përveç Allahut) dhe në atë që ajo përfshin nga besimi në shpërblimin dhe dënimin, atëherë Allahu do ta udhëzojë dhe do t'ia lehtësojë rrugët e së mirës, do t'ia hapë dyert e suksesit dhe do t'ia bëjë të lehta punët e tij në këtë botë dhe në botën tjetër.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se dhënia nga pasuria dhe bujaria janë shenja të besimit të sinqertë dhe rrugë drejt kënaqësisë së Allahut.
2. Tregues se ruajtja nga harami (devotshmëria) është çelësi i lehtësimit të punëve dhe i suksesit në jetë.
3. Nxitje për të kombinuar veprat e mira me devotshmërinë – nuk mjafton vetëm dhënia, por duhet edhe ruajtja nga mëkatet.
4. Siguri se Allahu nuk e lë robin e Tij që përpiqet për të mirën pa e udhëzuar dhe pa ia lehtësuar rrugët, gjë që mbush zemrën me shpresë dhe dashuri ndaj Krijuesit.
5. Ajeti na bën të kuptojmë se Islami është fe e ekuilibrit – ndërthur adhurimin me punën, besimin me veprën, dhe kështu e bën njeriun të lumtur në të dyja botët.