📖 0/604 წაკითხული გვერდები
📄 126
۞ يَوۡمَ يَجۡمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبۡتُمۡۖ قَالُواْ لَا عِلۡمَ لَنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ  ۝١٠٩ إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱذۡكُرۡ نِعۡمَتِي عَلَيۡكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذۡ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلًاۖ وَإِذۡ عَلَّمۡتُكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَۖ وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِيۖ وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ كَفَفۡتُ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذۡ جِئۡتَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّبِينٌ  ۝١١٠ وَإِذۡ أَوۡحَيۡتُ إِلَى ٱلۡحَوَارِيِّـۧنَ أَنۡ ءَامِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّنَا مُسۡلِمُونَ  ۝١١١ إِذۡ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ هَلۡ يَسۡتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيۡنَا مَآئِدَةً مِّنَ ٱلسَّمَآءِۖ قَالَ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ  ۝١١٢ قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأۡكُلَ مِنۡهَا وَتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعۡلَمَ أَن قَدۡ صَدَقۡتَنَا وَنَكُونَ عَلَيۡهَا مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ  ۝١١٣
5:109
📚
۞ يَوۡمَ يَجۡمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبۡتُمۡۖ قَالُواْ لَا عِلۡمَ لَنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ  ۝١٠٩
۞ (და გახსოვდეთ, ო, ადამიანებო) ის დღე [სასჯელის დღე], როდესაც ალლაჰი შეკრებს მოციქულებს და იტყვის: «რა პასუხი მიიღეთ (თქვენი თემებისგან), [როცა მათ ერთღმერთიანობისკენ მოუწოდებდით]?» ისინი იტყვიან: «ჩვენ არ გვაქვს ცოდნა ამის შესახებ (რადგან არ ვიცით, რა არის ადამიანთა გულებში და არც ის ვიცით, რა მოხდა ჩვენ შემდეგ). ჭეშმარიტად, შენ (ო, ალლაჰ) ხარ ყოვლისმცოდნე უხილავისა».
5:110
📚
إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱذۡكُرۡ نِعۡمَتِي عَلَيۡكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذۡ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلًاۖ وَإِذۡ عَلَّمۡتُكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَۖ وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِيۖ وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ كَفَفۡتُ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذۡ جِئۡتَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّبِينٌ  ۝١١٠
აი, იტყვის ალლაჰი (განკითხვის დღეს): «ო, 'ისა, მარიამის ძეო! გაიხსენე ჩემი წყალობა, რომელიც მე მოვავლინე შენზე (როცა მამის გარეშე შეგქმენი) და შენს მშობელზე [დედაზე] (რომელიც სხვა ქალებზე ავარჩიე იმით, რომ მხოლოდ მას ეყოლებოდა შვილი მამაკაცის მონაწილეობის გარეშე). აი, მე გაგაძლიერე წმინდა სულით [ანგელოზი ჯიბრილით], და ელაპარაკებოდი ხალხს აკვანშიც და ზრდასრულობაშიც. და აი, მე გასწავლე წიგნი [წერა-კითხვა] და სიბრძნე, და თორა, და სახარება. და აი, შენ თიხისგან ქმნიდი ფრინველის მსგავსს ჩემი ნებართვით, და უბერავდი მას, და ის ხდებოდა (ნამდვილი) ფრინველი ჩემი ნებართვით. და კურნავდი დაბადებით ბრმას და კეთროვანს ჩემი ნებართვით. და აცოცხლებდი მკვდრებს (საფლავებიდან გამოგყავდა) ჩემი ნებართვით. და აი, მე შევიკავე ისრაელის შვილები შენგან (რომ მოეკალი), როცა მათთან მიხვედი ნათელი ნიშნებით. და თქვეს მათგან იმათმა, ვინც ურწმუნო გახდა: «ეს მხოლოდ აშკარა ჯადოა!»
5:111
📚
وَإِذۡ أَوۡحَيۡتُ إِلَى ٱلۡحَوَارِيِّـۧنَ أَنۡ ءَامِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّنَا مُسۡلِمُونَ  ۝١١١
და (გაიხსენე ჩემი წყალობა) როცა მე შთაგონება მივეცი მოციქულებს (მოწაფეებს): «ირწმუნეთ მე და ჩემი შუამავალი ['ისა]!» მათ [მოციქულებმა] თქვეს: «ჩვენ ვირწმუნეთ (ო, ჩვენო უფალო), დაამოწმე, რომ ჩვენ ვართ დამორჩილებულნი!»
5:112
📚
إِذۡ قَالَ ٱلۡحَوَارِيُّونَ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ هَلۡ يَسۡتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيۡنَا مَآئِدَةً مِّنَ ٱلسَّمَآءِۖ قَالَ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ  ۝١١٢
აი, თქვეს მოწაფეებმა: «ო, 'ისა, მარიამის ძეო! შეუძლია თუ არა შენს უფალს ჩამოგვიგზავნოს ჩვენ სუფრა [საზრდოთი სავსე მაგიდა] ციდან?» მან თქვა: «გეშინოდეთ ალლაჰის , თუ თქვენ ხართ (ჭეშმარიტი) მორწმუნეები!»
5:113
📚
قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأۡكُلَ مِنۡهَا وَتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعۡلَمَ أَن قَدۡ صَدَقۡتَنَا وَنَكُونَ عَلَيۡهَا مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ  ۝١١٣
მათ [მოციქულებმა] თქვეს: «ჩვენ გვინდა მივირთვათ მისგან [იმ სუფრიდან], და დამშვიდდება ჩვენი გულები, და გვეცოდინება, რომ შენ (ო, 'ისა) სიმართლე გვითხარი, და ვიქნებით მასზე [ამ სუფრაზე] მოწმეები ».
📝 ამ გვერდის დამახსოვრება
← Previous📖 Index Next →


📚Juz 7 📄126 / 604



العربيةEnglishBahasa IndonesiaTürkçeРусскийفارسیFrançaisاردوবাংলাDeutschEspañol中文हिन्दीPortuguêsItalianoภาษาไทยPolskiNederlandsShqipKiswahiliO'zbekதமிழ்MelayuBosanskiSoomaaliAzərbaycanکوردی한국어日本語SvenskaDanskNorskپښتوമലയാളംසිංහලTamazightHausaአማርኛБългарскиТоҷикӣҚазақшаFilipinoسنڌيYorùbáFulfuldeТатарчаئۇيغۇرچەКыргызчаਪੰਜਾਬੀJawaతెలుగుမြန်မာગુજરાતીOromoमराठीTiếng ViệtMalagasyНохчийнWolofދިވެހިಕನ್ನಡУкраїнськаΕλληνικάქართულიខ្មែរدریQafar afMaranaoनेपाली
Mishary Rashid Alafasy
Mahmoud Khalil Al-Husary
Abdurrahman As-Sudais
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
Abdul Basit Abdul Samad
Ali Al-Hudhaify
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
Abu Bakr Ash-Shaatree
Muhammad Ayyoub
Abdullah Basfar
Abdullah Al-Juhani
Maher Al Muaiqly
0:00
0:00
-

წმინდა ყურანი
Saturday, August 22, 2026

Don't forget us in your sincere prayers