📖 0/604 წაკითხული გვერდები
📄 41
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةً كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ ٢٤٩ وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُواْ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرًا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ٢٥٠ فَهَزَمُوهُم بِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُۥدُ جَالُوتَ وَءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلۡمُلۡكَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَعَلَّمَهُۥ مِمَّا يَشَآءُۗ وَلَوۡلَا دَفۡعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعۡضَهُم بِبَعۡضٍ لَّفَسَدَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ ذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٥١ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٢٥٢
2:249
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةً كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ ٢٤٩
და როდესაც ტალუთი გამოვიდა ჯარით (მტრებთან საბრძოლველად), მან თქვა: «უეჭველად, ალლაჰი გამოგცდით მდინარით, რათა გამოარჩიოს ჭეშმარიტი მორწმუნე თვალთმაქცისგან. ვინც დალევს მისგან, ის ჩემთან არ იქნება; ხოლო ვინც არ გასინჯავს მას, ის ჩემთან იქნება, გარდა იმისა, ვინც ხელით მხოლოდ ერთ მუჭას ამოიღებს (ნებადართული იყო ცოტაოდენი წყლის დალევა)». მაგრამ მათგან უმეტესობამ დალია მისგან, გარდა მცირე ნაწილისა. როცა ტალუთმა და მასთან ერთად მორწმუნეებმა გადალახეს იგი, ზოგიერთმა მათგანმა თქვეს: «ჩვენ არ გვაქვს ძალა ჯალუთისა და მისი ჯარის წინააღმდეგ». ხოლო მათ, ვინც დარწმუნებული იყვნენ, რომ შეხვდებოდნენ ალლაჰს, უთხრეს (თავიანთ მორწმუნე ძმებს): «რამდენჯერ მცირე რაზმმა დაამარცხა მრავალრიცხოვანი რაზმი ალლაჰის ნებართვით!» და ალლაჰი მოთმინეთთანაა.
2:250
وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُواْ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرًا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ٢٥٠
და როცა ისინი (ტალუთი და მისი ჯარი) გამოჩნდნენ ჯალუთისა და მისი ჯარის წინაშე და დაინახეს დიდი საფრთხე, თქვეს: «ო, უფალო ჩვენო! გადმოღვარე ჩვენზე მოთმინება, განამტკიცე ჩვენი ფეხები და დაგვეხმარე ურწმუნო ხალხის წინააღმდეგ».
2:251
فَهَزَمُوهُم بِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُۥدُ جَالُوتَ وَءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلۡمُلۡكَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَعَلَّمَهُۥ مِمَّا يَشَآءُۗ وَلَوۡلَا دَفۡعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعۡضَهُم بِبَعۡضٍ لَّفَسَدَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ ذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٥١
და დაამარცხეს ისინი [ჯალუთი და მისი ლაშქარი] ალლაჰის ნებით. და მოკლა დაუდმა ჯალუთი. და მიანიჭა მას [დაუდს] ალლაჰმა ძალაუფლება (და გახდა მეფე) და სიბრძნე (და გახდა მოციქული), და ასწავლა მას ის, რაც თავად ინება. და რომ არა ალლაჰის მიერ ადამიანთა შეკავება — ერთთა [ურწმუნოთა] სხვათა [მორჩილ მორწმუნეთა] მეშვეობით — მიწა მოიშლებოდა და არეულობა გავრცელდებოდა. მაგრამ ალლაჰი უსაზღვრო წყალობის მფლობელია სამყაროებზე.
2:252
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٢٥٢
ეს არის ალლაჰის აიათები, რასაც შენ გიკითხავთ [ო, მუჰამმად] ჭეშმარიტებით. და ჭეშმარიტად, შენა ხარ (ერთ-ერთი) შუამავალთაგანი.
العربيةEnglishBahasa IndonesiaTürkçeРусскийفارسیFrançaisاردوবাংলাDeutschEspañol中文हिन्दीPortuguêsItalianoภาษาไทยPolskiNederlandsShqipKiswahiliO'zbekதமிழ்MelayuBosanskiSoomaaliAzərbaycanکوردی한국어日本語SvenskaDanskNorskپښتوമലയാളംසිංහලTamazightHausaአማርኛБългарскиТоҷикӣҚазақшаFilipinoسنڌيYorùbáFulfuldeТатарчаئۇيغۇرچەКыргызчаਪੰਜਾਬੀJawaతెలుగుမြန်မာગુજરાતીOromoमराठीTiếng ViệtMalagasyНохчийнWolofދިވެހިಕನ್ನಡУкраїнськаΕλληνικάქართულიខ្មែរدریQafar afMaranaoनेपाली
წმინდა ყურანი
Friday, August 21, 2026
Don't forget us in your sincere prayers







