نماز تهجد و قیام شب در قرآن کریم

(78) از هنگام زوال خورشيد تا آنگاه كه تاريكى شب فرا مى‌رسد نماز را برپاى دار، و نيز نماز صبحگاه را. و نماز صبحگاه را همگان حاضر شوند.

(79) پاره‌اى از شب را به نمازخواندن زنده بدار. اين نافله خاص تو است. باشد كه پروردگارت، تو را به مقامى پسنديده برساند.

(40) و نيز در پاره‌اى از شب و بعد از هر سجده او را تسبيح گوى.

(17) اندكى از شب را مى‌خوابيدند،

(18) و به هنگام سحر استغفار مى‌كردند،

(48) در برابر فرمان پروردگارت شكيبا باش كه تو تحت نظر مايى. و هنگامى كه برخاستى، به ستايش پرردگارت تسبيح گوى.

(49) و تسبيح گوى در پاره‌اى از شب و به هنگام ناپديد شدن ستارگان.

(1) اى جامه بر خود پيچيده،

(2) شب را زنده بدار، مگر اندكى را،

(3) نيمه‌اى از آن را، يا اندكى از نيمه كم كن.

(4) يا اندكى بر نيمه بيفزاى و قرآن را شمرده و روشن بخوان.

(5) ما به تو سخنى دشوار را القا خواهيم كرد.

(6) هر آينه شب‌هنگام از بستر برخاستن، موافقت زبان و دل را افزاينده‌تر است و بيان سخن را استواردارنده‌تر.

(7) كه كارهاى تو در روز بسيار است.

(20) پروردگار تو مى‌داند كه تو و گروهى از آنان كه با تو هستند نزديك به دو ثلث شب و نيم شب و ثلث شب را به نماز مى‌ايستيد. و خداست كه اندازه شب و روز را معين مى‌كند. و مى‌داند كه شما هرگز حساب آن را نتوانيد داشت. پس توبه شما را بپذيرفت. و هر چه ميّسر شود از قرآن بخوانيد. مى‌داند چه كسانى از شما بيمار خواهند شد، و گروهى ديگر به طلب روزى خدا به سفر مى‌روند و گروه ديگر در راه خدا به جنگ مى‌روند. پس هر چه ميسر شود از آن بخوانيد. نماز بگزاريد و زكات بدهيد و به خدا قرض الحسنه دهيد. و هر خيرى را كه براى خود پيشاپيش بفرستيد، آن را نزد خدا خواهيد يافت. و آن پاداش بهتر است و پاداشى بزرگ‌تر است. و از خدا آمرزش بخواهيد، زيرا خدا آمرزنده و مهربان است.

(26) در پاره‌اى از شب سجده‌اش كن و در همه درازناى شب تسبيحش گوى.