📖 0/604 წაკითხული გვერდები
📄 242
۞ وَمَآ أُبَرِّئُ نَفۡسِيٓۚ إِنَّ ٱلنَّفۡسَ لَأَمَّارَةُۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيٓۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ ٥٣ وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦٓ أَسۡتَخۡلِصۡهُ لِنَفۡسِيۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلۡيَوۡمَ لَدَيۡنَا مَكِينٌ أَمِينٌ ٥٤ قَالَ ٱجۡعَلۡنِي عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلۡأَرۡضِۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ٥٥ وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَتَبَوَّأُ مِنۡهَا حَيۡثُ يَشَآءُۚ نُصِيبُ بِرَحۡمَتِنَا مَن نَّشَآءُۖ وَلَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ٥٦ وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ خَيۡرٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ٥٧ وَجَآءَ إِخۡوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَعَرَفَهُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ ٥٨ وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ قَالَ ٱئۡتُونِي بِأَخٍ لَّكُم مِّنۡ أَبِيكُمۡۚ أَلَا تَرَوۡنَ أَنِّيٓ أُوفِي ٱلۡكَيۡلَ وَأَنَا۠ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ ٥٩ فَإِن لَّمۡ تَأۡتُونِي بِهِۦ فَلَا كَيۡلَ لَكُمۡ عِندِي وَلَا تَقۡرَبُونِ ٦٠ قَالُواْ سَنُرَٰوِدُ عَنۡهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ ٦١ وَقَالَ لِفِتۡيَٰنِهِ ٱجۡعَلُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ فِي رِحَالِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَعۡرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ٦٢ فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ٦٣
12:53
۞ وَمَآ أُبَرِّئُ نَفۡسِيٓۚ إِنَّ ٱلنَّفۡسَ لَأَمَّارَةُۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيٓۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ ٥٣
(იუსუფმა თქვა): «და არ ვამართლებ ჩემს სულს [არ ვამბობ, რომ ჩემი სული დაცულია შეცდომისა და ცოდვისგან], რადგან სული უბიძგებს ბოროტებისკენ [ადამიანის სული ბუნებით მიდრეკილია ბოროტებისკენ, ადვილად ემორჩილება ცდუნებას და ამკობს ცუდს], თუ არა ჩემი უფლის წყალობა [გარდა იმათისა, ვისაც ალლაჰი შეიწყალებს და დაიცავს ბოროტებისა და ცოდვისგან]. ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი მაპატიებელი, შემწყალებელია».
12:54
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦٓ أَسۡتَخۡلِصۡهُ لِنَفۡسِيۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلۡيَوۡمَ لَدَيۡنَا مَكِينٌ أَمِينٌ ٥٤
(როცა იუსუფის უდანაშაულობა გამოაშკარავდა, მეფემ უბრძანა, მისთვის მიეყვანათ იგი, რადგან გადაწყვიტა, რომ ერთ-ერთ თავის ნდობით მოსილ ადამიანად დაენიშნა) და თქვა მეფემ: «მომიყვანეთ იგი! მე მას ჩემთვის ავიყვან». და როცა მან [მეფემ] იუსუფს ესაუბრა, უთხრა: «ჭეშმარიტად, დღეს შენ ჩვენთვის პატივცემული და სანდო ადამიანი ხარ».
12:55
قَالَ ٱجۡعَلۡنِي عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلۡأَرۡضِۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ٥٥
იუსუფმა თქვა: «დამაყენე ქვეყნის საუნჯეებზე [სახელმწიფოს მარაგებსა და განძეულებზე] ზედამხედველად, რადგან მე ვარ დამცველი [შემიძლია საუკეთესო ფორმით დავიცვა და შევინახო ქონება] და მცოდნე».
12:56
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَتَبَوَّأُ مِنۡهَا حَيۡثُ يَشَآءُۚ نُصِيبُ بِرَحۡمَتِنَا مَن نَّشَآءُۖ وَلَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ ٥٦
(მეფემ დანიშნა იუსუფი მინისტრად). ამგვარადვე გავამყარეთ იუსუფის მდგომარეობა ამ ქვეყანაში, რათა ეცხოვრა იქ, სადაც ისურვებდა, ჩვენ ვუნაწილებთ ჩვენს მოწყალებას ვისაც ვინებებთ, და არ ვკარგავთ კეთილისმქმნელთა ჯილდოს.
12:57
وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ خَيۡرٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ٥٧
და უეჭველად, საიქიოს საზღაური უკეთესია მათთვის, რომელთაც ირწმუნეს და ღვთისმოშიშნი იყვნენ.
12:58
وَجَآءَ إِخۡوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَعَرَفَهُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ ٥٨
და მივიდნენ იუსუფის ძმები და შევიდნენ მასთან. მან (იუსუფმა) იცნო ისინი, მათ კი ვერ იცნეს იგი .
12:59
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ قَالَ ٱئۡتُونِي بِأَخٍ لَّكُم مِّنۡ أَبِيكُمۡۚ أَلَا تَرَوۡنَ أَنِّيٓ أُوفِي ٱلۡكَيۡلَ وَأَنَا۠ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ ٥٩
როცა მან [იუსუფმა] აღჭურვა ისინი სურსათით [თითოეულ მათგანს აქლემზე ჩაულაგა წილი], უთხრა: «მომიყვანეთ თქვენი ძმა მამიდან (ბინიამინი). განა ვერ ხედავთ, რომ მე სრულად გაძლევთ წილს [ზუსტად მოგცემთ საზომს და არ გატყუებთ] და მე საუკეთესო ვარ მიმღებთა შორის [საუკეთესო მასპინძელი ვარ]?
12:60
فَإِن لَّمۡ تَأۡتُونِي بِهِۦ فَلَا كَيۡلَ لَكُمۡ عِندِي وَلَا تَقۡرَبُونِ ٦٠
თუ არ მოიყვანთ მას ჩემთან, მაშინ თქვენ აღარ გექნებათ ჩემთან წილი [არ მიიღებთ ჩემგან სურსათს], და აღარ მომიახლოვდეთ».
12:61
قَالُواْ سَنُرَٰوِدُ عَنۡهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ ٦١
(ძმებმა) უთხრეს: «ჩვენ დაჟინებით ვთხოვთ მამას მის გამო (რათა გამოგვაყოლოს იგი ჩვენ), და უეჭველად ასე მოვიქცევით».
12:62
وَقَالَ لِفِتۡيَٰنِهِ ٱجۡعَلُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ فِي رِحَالِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَعۡرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ٦٢
(იუუსუფმა) უთხრა თავის მსახურებს: «დაუბრუნეთ მათი საქონელი (რაც მათ სურსათისთვის გადაიხადეს) მათვე ბარგში, რათა იცოდნენ, როცა დაბრუნდებიან თავიანთ ოჯახთან, და რათა ისევ დაბრუნდნენ (დარწმუნებულნი იმაში, რომ მე ვასრულებ ჩემს დაპირებებს)».
12:63
فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ٦٣
და როცა (ძმები) დაბრუნდნენ მამასთან, უთხრეს: «ო, მამაჩვენო! (შემდეგში) აგვეკრძალება წილი [სურსათს არ მოგვცემენ],[თუ ეგვიპტეში მის გარეშე მივალთ]. გამოგზავნე ჩვენი ძმა ჩვენთან ერთად, და მაშინ მივიღებთ ჩვენს წილს. და, ნამდვილად, ჩვენ აუცილებლად დავიცავთ მას».
العربيةEnglishBahasa IndonesiaTürkçeРусскийفارسیFrançaisاردوবাংলাDeutschEspañol中文हिन्दीPortuguêsItalianoภาษาไทยPolskiNederlandsShqipKiswahiliO'zbekதமிழ்MelayuBosanskiSoomaaliAzərbaycanکوردی한국어日本語SvenskaDanskNorskپښتوമലയാളംසිංහලTamazightHausaአማርኛБългарскиТоҷикӣҚазақшаFilipinoسنڌيYorùbáFulfuldeТатарчаئۇيغۇرچەКыргызчаਪੰਜਾਬੀJawaతెలుగుမြန်မာગુજરાતીOromoमराठीTiếng ViệtMalagasyНохчийнWolofދިވެހިಕನ್ನಡУкраїнськаΕλληνικάქართულიខ្មែរدریQafar afMaranaoनेपाली
წმინდა ყურანი
Tuesday, August 25, 2026
Don't forget us in your sincere prayers







