სურა იუსუფი — აია 53

(მეფემ მოუხმო იმ ქალებს, მათ შორის — ვეზირის ცოლს, და) უთხრა მათ: «რა იყო თქვენი საქმე? [რა მოხდა მაშინ], როცა იუსუფის შეყოლეიბას ცდილობდით (მის შეცდენას და ცოდვისკენ წაყვანას)?» მათ თქვეს: «ალლაჰმა დაგვიფაროს, ჩვენ მასში არაფერი ცუდი არ შეგვიმჩნევია». ვეზირის ცოლმა თქვა: «ახლა გამოაშკარავდა ჭეშმარიტება: მე ვიყავი ის, ვინც სცადა მისი შეცდენა, (მაგრამ ის მტკიცედ დადგა და დარჩა მართალი). და ის ნამდვილად მართალთაგანია».

(იმის შემდეგ, რაც ღვინის მსხმელი დაბრუნდა ციხეში, იუსუფმა თქვა): «ეს [ჩემი უარი ციხიდან გამოსვლაზე] იმისთვისაა, რომ (ვეზირმა) იცოდეს, რომ მე არ შემიცდენია იგი მის ზურგს უკან, და რომ ალლაჰი არ მიუძღვება სწორ გზაზე მოღალატეთა ხრიკებს».

(როცა იუსუფის უდანაშაულობა გამოაშკარავდა, მეფემ უბრძანა, მისთვის მიეყვანათ იგი, რადგან გადაწყვიტა, რომ ერთ-ერთ თავის ნდობით მოსილ ადამიანად დაენიშნა) და თქვა მეფემ: «მომიყვანეთ იგი! მე მას ჩემთვის ავიყვან». და როცა მან [მეფემ] იუსუფს ესაუბრა, უთხრა: «ჭეშმარიტად, დღეს შენ ჩვენთვის პატივცემული და სანდო ადამიანი ხარ».

იუსუფმა თქვა: «დამაყენე ქვეყნის საუნჯეებზე [სახელმწიფოს მარაგებსა და განძეულებზე] ზედამხედველად, რადგან მე ვარ დამცველი [შემიძლია საუკეთესო ფორმით დავიცვა და შევინახო ქონება] და მცოდნე».