📖 0/604 წაკითხული გვერდები
📄 38
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجًا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٍ وَعَشۡرًاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٌ  ۝٢٣٤ وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلًا مَّعۡرُوفًاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ  ۝٢٣٥ لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةًۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلۡمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلۡمُقۡتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ  ۝٢٣٦ وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ  ۝٢٣٧
2:234
📚
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجًا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٍ وَعَشۡرًاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٌ  ۝٢٣٤
და თქვენგან (ო, კაცებო), რომელნიც გარდაიცვლებიან და დატოვებენ ცოლებს — მათ (ქვრივებმა) უნდა დაიცადონ თავად თავისთვის ოთხი თვე და ათი დღე . და როდესაც ისინი მიაღწევენ თავიანთ ვადას (ანუ დასრულდება მათი ‘იდდა), მაშინ თქვენზე (ო, მათო მეურვეებო) ცოდვა არ არის იმაში, რასაც ისინი თავად გააკეთებენ საკუთარ თავთან მიმართებით წესისამებრ (შარიათის შესაბამისად). უეჭველად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმისა, რასაც თქვენ აკეთებთ.
2:235
📚
وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلًا مَّعۡرُوفًاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ  ۝٢٣٥
და თქვენზე (ო, კაცებო) ცოდვა არ არის იმაში, რომ მიანიშნოთ ქორწინების სურვილზე ან თუ გულში მალავთ განზრახვას , (რომ მათზე ‘იდდის დასრულების შემდეგ იქორწინოთ). ალლაჰმა იცის, რომ თქვენ გაიხსენებთ ისინი . მაგრამ ნუ მისცემთ მათ ფარულ დაპირებას ქორწინების შესახებ, გარდა იმისა, რომ ელაპარაკოთ მათ მიღებული და წესისამებრი სიტყვებით. და ნუ გადაწყვიტავთ საქორწინო კავშირის დადებას მანამ, სანამ ალლაჰის მიერ დადგენილი ვადა (‘იდდა) არ მიაღწევს თავის დასასრულს. და იცოდეთ, რომ ალლაჰმა იცის ის, რაც თქვენს გულებშია დაფარული, ამიტომ ერიდეთ მას. და იცოდეთ, რომ ალლაჰი შემნდობელი, შემწყნარებელია.
2:236
📚
لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةًۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلۡمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلۡمُقۡتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ  ۝٢٣٦
თქვენზე (ო, კაცებო) ცოდვა არ არის, თუ განქორწინდებით თქვენს ცოლებთან (ქორწინების შეთანხმების დადების შემდეგ), სანამ მათთან სიახლოვე არ გქონიათ და სანამ მათთვის სავალდებულო საზღაური (მაჰრი — საქორწინო ძღვენი) არ დაგინიშნავთ. და მიეცით მათ ძღვენი (განქორწინების დროს, რათა შეამსუბუქოთ ტკივილი და წყენა): [შეძლებულზე] თავისი შესაძლებლობის მიხედვით, ხოლო ღარიბზე თავისი შესაძლებლობის მიხედვით ისე, როგორც მიღებულია შარიათით. ეს არის ის, რაც ეკადრება კეთილსმქმნელთ.
2:237
📚
وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ  ۝٢٣٧
და თუ თქვენ განქორწინდებით მათთან (ცოლებთან) ქორწინების შეთანხმების შემდეგ, სანამ მათთან სიახლოვე გექნებათ, მაგრამ უკვე დაუდგენიათ მათთვის სავალდებულო მაჰრი (საქორწინო ძღვენი), მაშინ მათ ეკუთვნით იმ მაჰრის ნახევარი, რაც თქვენ დაადგინეთ. გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ისინი (ქალები) აპატიებენ (და არ აიღებენ მათ კუთვნილ ნახევარს), ან აპატიებს ის (ქმარი), ვის ხელშიც არის საქორწინო კავშირი (და დაუტოვებს მთელ მაჰრს მას). და თუ თქვენ (კაცები) აპატიებთ (ანუ არ მოითხოვთ იმ ნახევარს, რომელზეც უფლება გაქვთ), ეს უფრო ახლოსაა ღვთისმოშიშობასთან. და ნუ დაივიწყებთ ერთმანეთის მიმართ გულუხვობას. უეჭველად, ალლაჰი ხედავს იმას, რასაც თქვენ აკეთებთ.
📝 ამ გვერდის დამახსოვრება
← Previous📖 Index Next →


📚Juz 2 📄38 / 604



العربيةEnglishBahasa IndonesiaTürkçeРусскийفارسیFrançaisاردوবাংলাDeutschEspañol中文हिन्दीPortuguêsItalianoภาษาไทยPolskiNederlandsShqipKiswahiliO'zbekதமிழ்MelayuBosanskiSoomaaliAzərbaycanکوردی한국어日本語SvenskaDanskNorskپښتوമലയാളംසිංහලTamazightHausaአማርኛБългарскиТоҷикӣҚазақшаFilipinoسنڌيYorùbáFulfuldeТатарчаئۇيغۇرچەКыргызчаਪੰਜਾਬੀJawaతెలుగుမြန်မာગુજરાતીOromoमराठीTiếng ViệtMalagasyНохчийнWolofދިވެހިಕನ್ನಡУкраїнськаΕλληνικάქართულიខ្មែរدریQafar afMaranaoनेपाली
Mishary Rashid Alafasy
Mahmoud Khalil Al-Husary
Abdurrahman As-Sudais
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
Abdul Basit Abdul Samad
Ali Al-Hudhaify
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
Abu Bakr Ash-Shaatree
Muhammad Ayyoub
Abdullah Basfar
Abdullah Al-Juhani
Maher Al Muaiqly
0:00
0:00
-

წმინდა ყურანი
Friday, August 21, 2026

Don't forget us in your sincere prayers