Banal na Quran Pahina 226

At habang siya ay nagtatayo ng Barko, kailanma’t ang mga pinuno ng kanyang pamayanan ay nagdaraan sa harapan niya, sila ay kumukutya sa kanya. Siya (Noe) ay nagsabi: “Kung kayo ay tumutuya sa amin, gayundin naman, kayo ay aming tinutuya na kagaya ng inyong pagkutya sa amin

At mapag-aalaman ninyo kung sino ang makakatanggap ng parusa na tatakip sa kanya sa kahihiyan, at kung sino ang magkakamit ng walang hanggang sakit.”

(Kaya’t nagpatuloy ang gayong pangyayari), hanggang sa sumapit ang Aming Pag-uutos at ang bangan ay umagos (ang tubig na tila mga dalisdis sa kalupaan). Aming ipinag- utos: “Magsisakay kayo, sa bawat uri ay dalawa (lalaki at babae), at ang inyong mag-anak, maliban sa kanya na ang Salita ay walang naging saysay (pamilya ni Noe na sumuway), at ang mga sumasampalataya. At walang naniwala sa kanya maliban sa iilan.”

At siya (Noe) ay nagsabi: “Magsisakay kayo, sa Ngalan ni Allah, ito ay gagalaw o mananatili sa kanyang punduhan. Katotohanan, ang aking Panginoon ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain.”

Kaya’t (ang barko) ay naglayag (na kasama) nila sa gitna ng gabundok na mga alon, at si Noe ay tumawag sa kanyang anak na lalaki na humiwalay sa kanila. “o aking anak! Sumakay ka sa amin at huwag kang mapabilang sa mga hindi sumasampalataya.”

Ang kanyang anak na lalaki ay tumugon: “Aakyat ako sa bundok, ito ang magliligtas sa akin sa tubig.” Si Noe ay nagsabi: “Sa araw na ito ay walang tagapagligtas sa Pag-uutos ni Allah maliban sa kanya na ginawaran Niya ng Kanyang habag.” At ang malaking alon ay dumaan sa pagitan nila, kaya’t ang kanyang anak ay napasama sa mga nalunod

At dito ay ipinag-utos: “o kalupaan! Lagumin mo ang iyong tubig, at O kalangitan! Pahintuin mo ang iyong ulan.” At ang tubig ay bumaba (kumati) at ang kautusan ni Allah ay natupad (alalaong baga, ang pagkawasak ng mga tao ni Noe). At (ang barko) ay pumundo sa Bundok ng Judi, at dito ay ipinagsulit: “Kayo ay malayo na sa mga tao na Zalimun (mga buktot sa kasamaan at mapagsamba sa mga diyus-diyosan, atbp.)!”

At si Noe ay nanikluhod sa kanyang Panginoon at nagsabi, “O aking Panginoon! Katotohanan, ang aking anak na lalaki ay kabilang sa aking pamilya! At walang pagsala, ang Inyong pangako ay katotohanan, at Kayo ang Pinakamakatarungan sa lahat ng mga hukom.”