Surah Hud — Talata 39

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• يُخْزِيهِ – nagpapahiya sa kanya at nagdadala sa kanya sa kahihiyan.
• مُقِيم – nananatili at hindi natatapos.

Interpretasyon ng Talata:

Kaya malalaman ninyo sa madaling panahon, kapag dumating na ang utos ng Allah, kung sino sa atin ang dadatnan ng parusang magpapahiya sa kanya sa mundong ito — at iyon ay ang pagkalunod — at bababa sa kanya sa Araw ng Paghuhukom ang isang parusang nananatili na hindi kailanman matatapos o mapuputol. Ito ay isang babala at pagbabanta mula kay Propeta Noe (sumakanya nawa ang kapayapaan) sa kanyang mga kababayan na tumanggi at nangutya sa kanya, na nagsasabi sa kanila na ang katotohanan ng kanilang pinagtatalunan ay malapit nang maliwanagan, at makikita nila mismo kung sino ang sasapitin ng kahihiyan sa mundo at ng walang hanggang pagdurusa sa kabilang buhay.

Mga Aral na Makukuha:

• Ang panunuya sa mga mensahero ng Allah at pagmamalaki laban sa katotohanan ay nagdadala ng kapahamakan, at ang kahihiyan sa mundo ay maaaring sumunod sa isang tao bago pa man ang parusa sa kabilang buhay.
• Ang parusa ng Allah sa mga makasalanan ay may dalawang uri: isang pansamantala sa mundo na nagpapahiya, at isang walang hanggan sa kabilang buhay na hindi natatapos — kaya dapat magmadali ang tao sa pagsisisi bago pa dumating ang hindi maiiwasang parusa.
• Ang kaalaman sa kahihinatnan ng mga nagmatigas ay hindi dumarating maliban pagkatapos ng pangyayari, kaya ang matalino ay ang natututo mula sa mga babala ng mga naunang bansa at hindi naghihintay na siya mismo ang makaranas ng parusa.
• Ang katiyakan ng mga propeta sa tagumpay ng katotohanan at pagkawasak ng kasinungalingan ay isang aral na nagpapalakas ng pananampalataya ng mga mananampalataya sa kanilang pakikipaglaban sa kawalang-katarungan.