Σούρα Σαντ – Ελληνική Μετάφραση

Σ (Σαντ, ένα αραβικό γράμματα που δεν αποτελεί καμία λέξη, αλλά έχει σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ'άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία του. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα που τα μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο). (Ορκίζομαι) μα το Κορ’άν που περιέχει υπενθύμιση και νουθεσία (για τους ανθρώπους)! (Ότι δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται οι άπιστοι ότι ο Αλλάχ έχει εταίρους).

Όχι (ο Αλλάχ δεν έχει εταίρους), αλλά εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη βρίσκονται σε αλαζονεία και διχόνοια.

Πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς (τους άπιστους από τη φυλή Κουράις) έχουμε καταστρέψει, και φώναξαν (επικαλούμενοι Εμάς για βοήθεια και στράφηκαν με μεταμέλεια προς Εμάς όταν είδαν την τιμωρία), αλλά δεν ήταν η ώρα να σωθούν (από την τιμωρία μέσω μεταμέλειας)!

Το βρίσκουν περίεργο ότι τους ήρθε ένας προειδοποιητής (ο Μωχάμμαντ) απ' αυτούς τους ίδιους, και οι άπιστοι λένε: «Αυτός είναι ψεύτης μάγος!

Είναι δυνατόν να λέει ότι όλοι αυτοί οι θεοί είναι μάταιοι, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Ένας Θεός (ο Οποίος ακούει τις επικλήσεις όλων των ανθρώπων); Πράγματι, αυτό είναι κάτι περίεργο!»

Οι αρχηγοί ανάμεσά τους (που πήγαν στον Άμπου Τάλιμπ, τον θείο του Προφήτη, δυσαρεστημένοι ότι ο Προφήτης κατακρίνει τους θεούς τους), έφυγαν λέγοντας (μεταξύ τους): «Συνεχίστε (στη θρησκεία σας) και να είστε σταθεροί στη λατρεία των θεών σας. Πράγματι, αυτό (που μας καλεί ο Μωχάμμαντ) είναι κάτι που επιδιώκεται (από τον Μωχάμμαντ για να κερδίσει ηγεσία και κυριαρχία σε όλους μας).

Δεν έχουμε ακούσει κάτι τέτοιο [ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Ένας Θεός] στην τελευταία θρησκεία (δηλ. ούτε στη θρησκεία των προγόνων μας, ούτε στη θρησκεία των Χριστιανών)! Αυτό δεν είναι παρά ένα ψέμα (που το έχει κατασκευάσει ο Μωχάμμαντ)!

Είναι δυνατόν ότι από όλους μας να του έχει σταλεί (στον Μωχάμμαντ) η Υπενθύμιση (ενώ εμείς είμαστε οι αρχηγοί);» Όχι (δε μιλούν από γνώση), αλλά βρίσκονται σε αμφιβολία για την Υπενθύμισή Μου (και μιλούν από αμφιβολία για να αποτρέψουν την αλήθεια)! Όχι (δεν ισχύουν αυτά που λένε), αλλά (τόλμησαν να τα πουν) επειδή δεν έχουν ακόμη γευτεί την τιμωρία (Μου).

Ή μήπως κατέχουν τα θησαυροφυλάκια του ελέους (και της γενναιοδωρίας) του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμου, Ανίκητου), του Αλ-Ουαχάμπ (Αυτού που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα), [-για να αποτρέψουν την Αποκάλυψη από τον Μωχάμμαντ και να τη στείλουν σε όποιους επιλέγουν από τους κακούς ανάμεσά τους-];

Ή μήπως έχουν την κυριαρχία των ουρανών και της γης και όσων βρίσκονται ανάμεσά τους (για να στείλουν την αποκάλυψη σε όποιους θέλουν); Ας ανέβουν λοιπόν (στον ουρανό) με όποια μέσα (για να αποτρέψουν την αποκάλυψη από τον Μωχάμμαντ)!

(Αυτοί οι άπιστοι) είναι κάποιοι στρατιώτες που θα ηττηθούν όπως οι (προηγούμενες άπιστες) ομάδες (που ηττήθηκαν).

Πράγματι, και πριν απ' αυτούς διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), ο λαός του Νώε, η φυλή ‘Αντ, ο Φαραώ που είχε τους πασσάλους,

η φυλή Θαμούντ, ο λαός του Λωτ, και οι κάτοικοι της κωμόπολης των στριμμένων δέντρων (κοντά στη Μαδιάμ)! Εκείνοι ήταν οι (προηγούμενες άπιστες) ομάδες.

Δεν υπήρχε καμία ομάδα απ' αυτές, παρά να διέψευσε τους Αγγελιαφόρους, επομένως η τιμωρία έγινε αναπόφευκτη (γι' εκείνη).

Δεν περιμένουν (οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) παρά μόνο μία κραυγή (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος Ισραφήλ το Κέρας -Σάλπιγγα-), η οποία (κραυγή) είναι μη αναστρέψιμη!

Λένε (οι άπιστοι χλευάζοντας): «Κύριέ μας! Φέρε μας γρήγορα το μερίδιό μας (από την τιμωρία) πριν από την Ημέρα του Απολογισμού.»

Δείξε λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) υπομονή για ό,τι λένε (οι άπιστοι). Και ανάφερε τον δούλο Μας, Δαβίδ, που είχε δύναμη (στη λατρεία και στην υπακοή προς Εμάς, και ενάντια στους εχθρούς του) και (δόξαζε πολύ Εμάς, και) στρεφόταν συνεχώς με μεταμέλεια προς Εμάς.

Υποτάξαμε τα βουνά να δοξάζουν μαζί του τον Αλλάχ το βράδυ και το πρωί,

και (το ίδιο έκαναν) τα πουλιά που συγκεντρώθηκαν (γι' αυτόν): όλα υπάκουα σ' αυτόν (τον Δαβίδ, και δόξασαν μαζί του τον Αλλάχ).

Ενισχύσαμε το βασίλειό του (Δαβίδ) και του δώσαμε σοφία και ορθή κρίση στον λόγο και στην απόφαση.

Ήρθε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) η είδηση των δύο αντίπαλων (Αγγέλων), όταν μπήκαν στο δωμάτιο της λατρείας του (Δαβίδ, χωρίς να περάσουν από την κλειστή πόρτα του);

Όταν μπήκαν στον τόπο του Δαβίδ, και (ο Δαβίδ) τρόμαξε απ' αυτούς, είπαν: «Μη φοβάσαι! Είμαστε δύο αντίπαλοι, που αδικήσαμε ο ένας τον άλλον. Κρίνε λοιπόν μεταξύ μας με τη δικαιοσύνη, μην αδικήσεις (εμάς με την κρίση σου) και καθοδήγησέ μας στο σωστό δρόμο.»

(Ένας απ' αυτούς είπε): «Αυτός είναι ο αδερφός μου. Ο οποίος έχει ενενήντα εννέα προβατίνες ενώ εγώ έχω μόνο μία. Και (μου) είπε: «Δώσ' τη μου.» και με νίκησε στα λόγια.»

(Ο Δαβίδ) είπε: «Πράγματι, σε αδίκησε που ζήτησε να προσθέσει την προβατίνα σου στις προβατίνες του. Πράγματι, πολλοί συνέταιροι καταπιέζουν ο ένας τον άλλον, εκτός απ' αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, και πόσο λίγοι είναι αυτοί!» Τότε ο Δαβίδ κατάλαβε ότι Εμείς τον δοκιμάζαμε (μ' αυτή την υπόθεση), και έτσι, ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριό του, έπεσε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και στράφηκε με μεταμέλεια. [Δεν αναφέρεται εδώ γιατί ζήτησε συγχώρεση, αλλά μπορεί επειδή έκρινε αφού άκουσε τον έναν και χωρίς να ακούσει τον άλλον].

Έτσι, του το συγχωρήσαμε αυτό, και (την Ημέρα της Κρίσεως) θα είναι ένας από τους κοντινούς δούλους Μας και θα έχει ένα καλό μέρος επιστροφής (τον Παράδεισο).

(Είπαμε): «Ω, Δαβίδ! Πράγματι, σε κάναμε κυρίαρχο στη γη (στο βασίλειό σου), κρίνε λοιπόν μεταξύ των ανθρώπων με την αλήθεια και μην ακολουθείς τις επιθυμίες σου για να μη σε παρασύρουν μακριά από το δρόμο του Αλλάχ.» Πράγματι, όσοι παρεκκλίνουν από το δρόμο του Αλλάχ, θα έχουν αυστηρό μαρτύριο την Ημέρα του Απολογισμού για ό,τι παραμέλησαν (από καλές πράξεις και από το να κρίνουν με την αλήθεια μεταξύ των ανθρώπων).

Πράγματι, δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους μάταια! Αυτή είναι η εικασία εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη! Αλίμονο σ' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη (και θα καταστραφούν) στη Φωτιά!

Είναι δυνατόν ότι θα μεταχειριστούμε αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, όπως αυτούς που σκορπίζουν το κακό στη γη; Ή είναι δυνατόν ότι θα μεταχειριστούμε τους ευσεβείς όπως τους ασεβείς;

Αυτό είναι ένα ευλογημένο Βιβλίο που στείλαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ), για να συλλογιστούν (οι άνθρωποι) τα Εδάφιά του και να το λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία) εκείνοι που έχουν λογική!

Χαρίσαμε στον Δαβίδ, τον Σολομώντα! Πόσο καλός δούλος (Μας) ήταν (ο Σολομώντας), ο οποίος (Μας δόξαζε πολύ, και) στρεφόταν συνεχώς με υπακοή και μεταμέλεια προς Εμάς!

Ανάφερε (ω, Προφήτη) όταν παρουσιάστηκαν μπροστά του (Σολομώντα) το απόγευμα καλά, όρθια και γρήγορα άλογα.

(Ο Σολομώντας) είπε: «Έχω την αγάπη για τα καλά (τα άλογα) λόγω της εξύμνησης του Κυρίου μου (επειδή Τον δοξάζω για τις χάρες Του και χρησιμοποιώ τα άλογα στις μάχες στο δρόμο Του).» Μέχρι που (έφυγαν τα άλογα και) εξαφανίστηκαν (από την όρασή του).

(Διέταξε ο Σολομώντας): «Φέρτε τα (άλογα) πίσω σε μένα», και άρχισε να χαϊδεύει τα πόδια και τους λαιμούς (τους ως τιμή προς αυτά).

Πράγματι, δοκιμάσαμε τον Σολομώντα και ρίξαμε στο θρόνο του ένα σώμα [είτε σημαίνει ότι έγινε άρρωστος σαν να μην είχε ψυχή, ή ότι αφού ορκίστηκε ότι η κάθε μία από τις γυναίκες του, θα γεννήσει ένα παιδί που θα αγωνίζεται στο δρόμο του Αλλάχ, χωρίς όμως να πει «με το θέλημα του Αλλάχ», και έτσι μόνο μία γέννησε, αλλά ένα παραμορφωμένο παιδί], έπειτα στράφηκε [με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ].

(Ο Σολομώντας) είπε: «Κύριέ μου! Συγχώρεσέ με και χάρισέ μου ένα βασίλειο, που δε θα δωθεί (τέτοιο) ποτέ σε κανέναν μετά από εμένα. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Αλ-Ουαχάμπ (Αυτός που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα).»

Του υποτάξαμε λοιπόν τον άνεμο, ο οποίος φυσούσε απαλά (παρά την ταχύτητα και τη δύναμή του) με την εντολή του (Σολομώντα) όπου ήθελε,

και (του δώσαμε εξουσία) στους διαβόλους, κάποιοι έχτιζαν (ό,τι ήθελε) και άλλοι βούτηξαν (στη θάλασσα για να του φέρουν κοσμήματα),

και άλλοι ήταν δεμένοι με αλυσίδες (αφού τον παράκουσαν).

(Είπαμε στον Σολομώντα): «Αυτή είναι η χάρη Μας (που δίνουμε σε σένα από κυριαρχία και εξουσία), δώσε λοιπόν (απ' αυτό το βασίλειο σε όποιον θέλεις) ή κράτα (από όποιον θέλεις), χωρίς ευθύνη (σε σένα).»

Πράγματι, (την Ημέρα της Κρίσεως, ο Σολομώντας) θα είναι ένας από τους κοντινούς δούλους Μας και θα έχει ένα καλό μέρος επιστροφής (τον Παράδεισο).

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) τον δούλο Μας, τον Ιώβ, όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του [αφού έμεινε άρρωστος αρκετά χρόνια, οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν απ' αυτόν -εκτός από τη γυναίκα του και δύο φίλους του- και έχασε τα πλούτη του]: «Μου προκάλεσε ο Σατανάς πόνους και κακουχίες (στο σώμα, στον πλούτο και στην οικογένειά μου).»

(Είπαμε): «Χτύπα το έδαφος με το πόδι σου (για να αναβλύσει το νερό): αυτή είναι μία δροσερή πηγή για να πλένεσαι (και να θεραπευτείς) και για να πιεις.»

Και επιστρέψαμε σ' αυτόν την οικογένειά του και περισσότερους μαζί τους ως έλεος από Εμάς και ως υπενθύμιση για τους ανθρώπους που έχουν υγιή νου.

(Είπαμε σ' αυτόν, αφού θύμωσε από τη γυναίκα του και ορκίστηκε ότι θα τη χτυπήσει, όταν αυτός θα θεραπευτεί): «Πάρε στο χέρι σου ένα μάτσο μαλακό χόρτο (που θα έχει τον ίδιο αριθμό των χτυπημάτων που ορκίστηκες) και χτύπα μ' αυτό (μόνο μία φορά τη γυναίκα σου) και έτσι δε θα έχεις αθετήσει τον όρκο σου.» Πράγματι, τον βρήκαμε υπομονετικό. Πόσο καλός δούλος (Μας) ήταν (ο Ιώβ), ο οποίος (Μας δόξαζε πολύ, και) στρεφόταν συνεχώς με υπακοή και μεταμέλεια προς Εμάς.

Ανάφερε (ω, Προφήτη) τους δούλους Μας: τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, οι οποίοι είχαν δύναμη (στη λατρεία και την υπακοή) και κατανόηση (στη θρησκεία).

Πράγματι, τους επιλέξαμε και τους δώσαμε την αρετή του να θυμούνται τη Μέλλουσα Ζωή (και έτσι πάντα υπάκουσαν τον Αλλάχ και κάλεσαν τους ανθρώπους στην υπακοή προς Αυτόν).

Πράγματι, αυτοί είναι ενώπιόν Μας, από τους εκλεκτούς και τους ενάρετους.

Ανάφερε (ω, Προφήτη) τον Ισμαήλ, τον Ελισαίο και τον Δα-Αλ-Κιφλ, όλοι τους ήταν από τους ενάρετους.

Αυτή είναι μία υπενθύμιση. Πράγματι, οι ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του) θα έχουν ένα καλό μέρος επιστροφής:

(Το οποίο θα είναι) κήποι μόνιμης διαμονής (στον Παράδεισο), με τις πύλες ορθάνοιχτες γι' αυτούς.

Θα είναι ξαπλωμένοι εκεί (πάνω στα στολισμένα κρεβάτια), και θα ζητήσουν εκεί (από τους υπηρέτες) να τους φέρουν φρούτα, πολλά (όσα θέλουν) και ποτά.

Θα έχουν σεμνές γυναίκες που θα περιορίζουν την όρασή τους (και την καρδιά τους στους συζύγους τους και μόνο), οι οποίες θα είναι όλες στην ίδια ηλικία.

Αυτό είναι που σας υπόσχεται (ο Αλλάχ, ω, ευσεβείς) ότι θα το λάβετε την Ημέρα του Απολογισμού.

Πράγματι, αυτή είναι η ανταμοιβή Μας (για τους ενάρετους), η οποία δεν τελειώνει (ούτε διακόπτεται) ποτέ.

Αυτή (θα είναι η ανταμοιβή των ευσεβών). Αλλά οι παραβάτες θα έχουν τo χειρότερo μέρος επιστροφής:

Θα εισέλθουν στην Κόλαση για να καούν. Πόσο άθλιος είναι αυτός ο τόπος διαμονής!

Αυτό (το μαρτύριο) θα το γευτούν, (θα πιουν) ζεματιστό νερό και πύον,

και (θα έχουν) άλλο (μαρτύριο) παρόμοιο μ' αυτό, διαφόρων ειδών.

(Οι παραβάτες θα πουν ο ένας στον άλλον όταν θα δουν τους οπαδούς τους να εισέρχονται στην Κόλαση): «Αυτή είναι μία ομάδα που θα εισέλθει μαζί σας (στην Κόλαση). Μακάρι να μην είναι ευρύχωρες οι θέσεις τους (στην Κόλαση, και δε θα υπάρχει κανένα καλωσόρισμα γι' αυτούς)! Πράγματι, θα καούν στην Κόλαση.»

(Οι οπαδοί) θα πουν: «Αντίθετα, μακάρι για σας να μην είναι ευρύχωρες οι θέσεις σας (στην Κόλαση, και δε θα υπάρχει κανένα καλωσόρισμα για σας)! Πράγματι, εσείς είστε που μας το φέρατε αυτό (όταν μας καλέσατε στην απιστία). Πόσο τρομερό μέρος εγκατάστασης είναι αυτό!»

(Οι οπαδοί) θα πουν: «Κύριέ μας! Όποιος μας το έφερε αυτό (επειδή μας κάλεσε στην απιστία), δώσε του διπλό μαρτύριο στην Κόλαση.»

(Οι παραβάτες) θα πουν (μεταξύ τους ως επίπληξη για τον εαυτό τους επειδή κορόιδευαν τους Μουσουλμάνους πριν): «Γιατί δε βλέπουμε (στην Κόλαση) κάποιους άνδρες (τους φτωχούς Μουσουλμάνους) που θεωρούσαμε (στην εγκόσμια ζωή) ότι ήταν από τους άθλιους (που έχασαν την απόλαυση της εγκόσμιας ζωής επειδή πίστεψαν στο Ισλάμ και κατέκριναν τη θρησκεία μας);

Τους κοροϊδέψαμε (αδίκως στην εγκόσμια ζωή) ή μήπως (είναι στην Κόλαση μαζί μας αλλά) τα μάτια μας δεν τους βλέπουν;»

Αυτό (που αναφέραμε) για τη διαφωνία μεταξύ των κατοίκων της Φωτιάς (και ότι θα μαλώνουν ο ένας τον άλλον), είναι αλήθεια (που δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτή και οπωσδήποτε θα γίνει)!

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, εγώ είμαι μόνο ένας προειδοποιητής, και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ, ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει),

ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Γαφφάρ (Αυτός που συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό).»

Πες (ω, Προφήτη, στους άπιστους που λένε ότι εσύ κατασκεύασες το Κορ’άν): «Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία σπουδαία είδηση,

από την οποία εσείς απομακρύνεστε!

Δεν είχα καμία γνώση για την ανώτατη σύναξη (των Αγγέλων) όταν συζητούσαν (σχετικά με τη δημιουργία του Αδάμ, και εσείς ξέρετε ότι δεν είχα τέτοια γνώση πριν, κάτι που αποδεικνύει σε σας ότι το Κορ’άν έχει αποκαλυφθεί από τον Αλλάχ).

Δεν αποκαλύπτεται (αυτό που αποκαλύπτεται από τον Αλλάχ) σε μένα παρά μόνο επειδή είμαι ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!»

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Κύριός σου είπε στους Αγγέλους: «Πράγματι, θα δημιουργήσω έναν άνθρωπο από πηλό.

Όταν θα τον διαμορφώσω και εμφυσήσω (δηλ. έβαλα) σ' αυτόν το πνεύμα που δημιούργησα, πέστε όλοι μπροστά του σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο ως χαιρετισμός και τιμή προς αυτόν).»

Έτσι, όλοι οι Άγγελοι έπεσαν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο),

εκτός από τον Ιμπλίς (-τον Σατανά- που ήταν τζινν), (αρνήθηκε και) έγινε αλαζόνας, και έτσι έγινε από τους άπιστους.

(Ο Αλλάχ) είπε (ως επίπληξη): «Ω, Ιμπλίς (Σατανά)! Τι σε εμπόδισε να πέσεις σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο ως χαιρετισμός και τιμή) γι' αυτόν που τον δημιούργησα με τα Χέρια Μου; Έγινες αλαζόνας τότε (και σε εμπόδισε η αλαζονεία απ' αυτό) ή ήσουν ήδη από τους αλαζόνες (πριν απ' αυτό);»

(Ο Σατανάς) είπε: «Είμαι καλύτερος απ' αυτόν, με δημιούργησες από φωτιά ενώ τον δημιούργησες από πηλό.»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Βγες λοιπόν απ' αυτή (τη θέση σου ανάμεσα στους Αγγέλους). Πράγματι, είσαι καταραμένος και διωγμένος,

και θα είναι επάνω σου η κατάρα Μου μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως.»

(Ο Σατανάς) είπε: «Κύριέ μου! Δώσε μου αναβολή μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι, οι απόγονοι του Αδάμ).»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Είσαι ένας απ' αυτούς που θα λάβουν αναβολή,

μέχρι την Ημέρα του Καθορισμένου Χρόνου.»

(Ο Σατανάς) είπε: «(Ορκίζομαι) μα τη Δύναμή Σου! Θα τους παραπλανήσω όλους,

εκτός απ’ τους εκλεκτούς (αληθινούς πιστούς) δούλους Σου ανάμεσά τους.»

(Ο Αλλάχ) είπε: «Η Αλήθεια είναι, και την Αλήθεια λέω:

Πράγματι, θα γεμίσω την Κόλαση με σένα και με όσους θα σε ακολουθήσουν απ' αυτούς, με όλους σας μαζί.»

Πες (ω, Προφήτη): «Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταφέρω σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ), ούτε είμαι απ' εκείνους που ισχυρίζονται κάτι ψευδώς (για να πείτε ότι έχω κατασκευάσει το Κορ’άν ή έχω μεταφέρει κάτι παραπάνω από ό,τι μου αποκάλυψε ο Αλλάχ).

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά μία Υπενθύμιση (και νουθεσία) για όλο τον κόσμο,

και πράγματι, θα μάθετε την αλήθειά του (Κορ’άν, σχετικά με τις υποσχέσεις και τις προειδοποιήσεις του) μετά από λίγο.»