Surja Ta Ha — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

"Ta Ha" (طه) është nga shkronjat e veçuara (el-hurufu'l-mukattaa) me të cilat fillojnë disa sure të Kuranit. Për këto shkronja, dijetarët kanë thënë se ato janë prej fshehtësive të Allahut dhe kuptimi i tyre i plotë njihet vetëm prej Tij.

Tefsiri i ajetit:

"Ta Ha" është një prej shkronjave të veçuara që gjenden në fillim të disa sureve kuranore. Ashtu siç u përmend edhe në fillim të sures El-Bekare, këto shkronja tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe sfidojnë arabët që ishin mjeshtër të elokuencës, që të sjellin diçka të ngjashme me të, por ata nuk mundën. Këto shkronja vijnë si një provë se ky Kuran është i shpallur nga Allahu dhe jo fjalë njerëzish. Disa dijetarë kanë thënë se "Ta Ha" është një prej emrave të Pejgamberit Muhamed (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të), ndërsa të tjerë kanë thënë se është prej emrave të Kuranit. Mirëpo, kuptimi më i saktë është se është prej shkronjave të veçuara, kuptimin e të cilave e di vetëm Allahu i Lartësuar.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Këto shkronja tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe fuqinë e Allahut, sepse edhe pse arabët ishin populli më elokuent, ata nuk mundën të sjellin asnjë sure të ngjashme me Kuranin, edhe pse ai është i përbërë nga shkronjat e tyre.
2. Ato zgjojnë vëmendjen e dëgjuesit dhe e bëjnë atë të përqendrohet në atë që vjen pas, duke treguar se ajo që do të lexohet ka rëndësi të madhe.
3. Kjo tregon se Kurani është fjalë e Allahut, i cili i sfidoi arabët me shkronjat që ata i përdornin në gjuhën e tyre të përditshme, por megjithatë nuk mundën të prodhonin diçka të ngjashme me të.
4. Besimi në këto shkronja dhe pranimi i tyre ashtu siç janë, pa u thelluar në kuptimin e tyre, është prej shenjave të dorëzimit të plotë ndaj Allahut dhe Pejgamberit të Tij.