Сураи Та Ха — Оят 1

1. Маънои калимаҳо:

«Тоҳо» — ҳарфҳои ҷудогонаи алифбои арабӣ мебошанд, ки дар оғози баъзе сураҳои Қуръон омадаанд. Ин ҳарфҳо ба таври мустақил маънои луғавӣ надоранд ва тафсири онҳо ба Аллоҳ таъоло вогузор шудааст.

1. Тафсири оят:

«Тоҳо» ҳарфҳои буридаи Қуръонӣ буда, монанди дигар ҳарфҳои ҷудогона дар аввали сураҳо (монанди «Алиф Лом Мим», «Ёсин», «Сод») аз ҷониби Аллоҳ таъоло омадаанд. Доноёни илми тафсир гуфтаанд, ки ин ҳарфҳо ҳикматҳои гуногун доранд: баъзеҳо онро ишора ба муъҷиза будани Қуръон медонанд, яъне бо вуҷуди он ки Қуръон аз ҳамин ҳарфҳои оддии алифбо таркиб ёфтааст, касе наметавонад монанди онро биёрад. Баъзеҳо мегӯянд, ки ин ҳарфҳо барои ҷалби диққати шунавандагон омадаанд, то одамон ба сухани баъдӣ гӯш диҳанд. Ҳамчунин ривоят шудааст, ки ин ҳарфҳо номҳои Аллоҳ таъоло ё қасамҳои Ӯ мебошанд. Дар ҳар сурат, мо ба маънои дақиқи онҳо илми комил надорем ва онро ба Аллоҳи доно вогузор мекунем, зеро Қуръон каломи Ӯст ва ҳар ҳарфи он ҳикмате дорад.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон каломи Аллоҳ таъоло буда, ҳатто ҳарфҳои ҷудогонаи он низ ҳикмат ва асрор доранд.

— Мусулмонро водор мекунад, ки ба Қуръон бо эҳтиром ва таваҷҷуҳ муносибат кунад, зеро ҳар як калима ва ҳарфи он аз ҷониби Парвардигор нозил шудааст.

— Ин оят сабақи тавозуъ ва таслимро меомӯзад: ҷое ки илми мо намерасад, бояд бигӯем «Аллоҳ донотар аст» ва ба илми Ӯ бовар кунем.

— Ҳамчунин ин оят ба муъҷиза будани Қуръон ишора мекунад ва дили инсонро ба бузургии ин китоби осмонӣ наздик месозад.