Surja Ta Ha — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• el-Kur'an: Libri i shenjtë i shpallur nga Allahu.
• li-teshka: që të bëhesh i lodhur, i munduar, i rënduar.

Tefsiri i ajetit:

O Muhamed, ne nuk ta zbritëm ty Kur'anin që ti të mundohesh dhe të lodhesh me të, as që ta bëmë atë shkak për vuajtje dhe pikëllim. Përkundrazi, Ne ta zbritëm atë si mëshirë për ty dhe për njerëzit. Ky ajet u shpall kur Profeti (paqja qoftë mbi të) e tepronte me veten në adhurim, duke qëndruar në këmbë gjatë namazit aq shumë, saqë iu ënjtën këmbët. Allahu i Lartësuar e urdhëroi atë që të lehtësojë për veten e tij, duke i treguar se Kur'ani nuk u shpall për ta rënduar atë, por për ta udhëzuar dhe për t'i sjellë atij lumturi në këtë botë dhe në botën tjetër. Gjithashtu, ai nuk duhet të hidhërohet e të brengoset për mosbesimin e atyre që i kundërshtojnë, sepse misioni i tij është vetëm t'u tërheqë vërejtjen, e jo t'i detyrojë ata të besojnë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet tregon mëshirën e madhe të Allahut ndaj Profetit të Tij (paqja qoftë mbi të) dhe ndaj gjithë besimtarëve, duke mos i ngarkuar ata me atë që nuk kanë mundësi ta bartin.
2. Fetë dhe adhurimi në Islam janë lehtësi dhe qetësi për zemër, e jo barrë dhe mundim. Allahu dëshiron për ne atë që është më e mira dhe më e lehta.
3. Kur'ani është burim i qetësisë shpirtërore dhe udhërrëfimi, e jo shkak për dëshpërim. Ai na mëson se si ta jetojmë jetën me ekuilibër, duke i dhënë secilit të drejtën e tij.
4. Nuk duhet të lejojmë që hidhërimi për mosbesimin e të tjerëve të na pengojë nga kryerja e detyrës sonë, sepse udhëzimi është në dorën e Allahut, e jo në dorën tonë.
5. Ky ajet na mëson se kujdesi për shëndetin dhe forcën trupore është pjesë e fesë, dhe se ekstremizmi në adhurim nuk është i kërkuar, sepse Allahu e do moderimin dhe vazhdimësinë në vepra të mira.