الجحیم (آتش سوزان) در قرآن کریم

(119) ما تو را كه سزاوار هستى، به رسالت فرستاديم، تا مژده دهى و بيم دهى. تو مسئول دوزخيان نيستى.

(10) و آنان كه كافر شده‌اند و آيات ما را تكذيب كرده‌اند اهل جهنمند.

(86) و آنان كه كفر ورزيدند و آيات ما را تكذيب كردند اهل جهنمند.

(113) نبايد پيامبر و كسانى كه ايمان آورده‌اند براى مشركان هر چند از خويشاوندان باشند -پس از آنكه دانستند كه به جهنم مى‌روند- طلب آمرزش كنند.

(51) و آنان كه در رد آيات ما مى‌كوشند و مى‌خواهند ما را به عجز آورند، اهل جهنمند.

(91) و جهنم را در نظر كافران آشكار كنند.

(23) همه را به راه جهنم راه بنماييد.

(55) از بالا بنگرد و او را در ميان آتش دوزخ بيند.

(64) درختى است كه از اعماق جهنم مى‌رويد،

(68) سپس بازگشتشان به همان جهنم است.

(97) گفتند: برايش بنايى برآوريد و در آتشش اندازيد.

(163) مگر آن كس را كه راهى جهنم باشد.

(7) آنان كه عرش را حمل مى‌كنند و آنان كه بر گرد آن هستند به ستايش پروردگارشان تسبيح مى‌گويند و به او ايمان دارند و از او براى مؤمنان آمرزش مى‌خواهند: اى پروردگار ما، رحمت و علم تو همه چيز را فراگرفته است. پس آنان را كه توبه كرده‌اند و به راه تو آمده‌اند بيامرز و از عذاب جهنم نگه دار.

(47) بگيريدش و به سختى به ميان جهنمش بكشيد.

(56) در آنجا طعم مرگ را نمى‌چشند، مگر همان مرگ نخستين. و آنها را خدا از عذاب جهنم نگه داشته است.

(18) از آنچه پروردگارشان به آنها داده است شادمانند، و خدا آنها را از عذاب جهنم نگه داشته است.

(94) و به دوزخش درآورند.

(19) كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده‌اند، راستگويان و راستكارانند. و شهيدان در نزد پروردگارشان هستند. صاحب پاداش و نور خويشند. و آنها كه كافرند و آيات ما را تكذيب مى‌كنند، در جهنمند.

(31) و به جهنمش بكشيد.

(12) نزد ماست بندهاى گران و دوزخ،

(36) و جهنم را به هر كه مى‌بيند نشان دهند؛

(39) جهنم جايگاه اوست.

(12) و چون جهنم افروخته گردد،

(14) و گناهكاران در جهنم.

(16) پس ايشان به جهنم درآيند.

(6) البته جهنم را خواهيد ديد.