بقرہ · 282/286
ترجمو لکڻ — سوره بقرہ
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ فَإِن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ ۚ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا ۚ وَلَا تَسْأَمُوا أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰ أَجَلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَىٰ أَلَّا تَرْتَابُوا ۖ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ۝٢٨٢
Yaa ayyuhal lazeena aamanoo izaa tadaayantum bidinin ilaa ajalimmusamman faktubooh; walyaktub bainakum kaatibum bil`adl; wa laa yaaba kaatibun ai yaktuba kamaa `allamahul laah; falyaktub walyumlilil lazee `alaihil haqqu walyattaqil laaha rabbahoo wa laa yabkhas minhu shai`aa; fa in kaanal lazee `alaihil lhaqqu safeehan aw da`eefan aw laa yastatee`u ai yumilla huwa falyumlil waliyyuhoo bil`adl; wastash hidoo shaheedaini mir rijaalikum fa il lam yakoonaa rajulaini farajulunw wamra ataani mimman tardawna minash shuhadaaa`i an tadilla ihdaahumaa fatuzakkira ihdaahumal ukhraa; wa laa yaabash shuhadaaa`u izaa maadu`oo; wa laa tas`amooo an taktuboohu sagheeran awkabeeran ilaaa ajalih; zaalikum aqsatu `indal laahi wa aqwamu lishshahaadati wa adnaaa allaa tartaabooo illaaa an takoona tijaaratan haadiratan tudeeroonahaa bainakum falaisa `alaikum junaahun allaa taktuboohan; wa ashidooo izaa tabaaya`tum; wa laa yudaaarra kaatibunw wa laa shaheed; wa in taf`aloo fa innahoo fusooqum bikum; wattaqul laaha wa yu`allimu kumul laah; wallaahu bikulli shai`in `Aleem
📖 سنڌيءَ ۾
اي مؤمنؤ جڏھن ڪنھن ٺھرايل (مُدت) تائين قرض جو معاملو ڪريو تڏھن اُن کي لکو، ۽ اوھان جي وچ ۾ لکندڙ کي انصاف سان لکڻ گھرجي، ۽ جئن کيس الله سيکاريو تئن لکندڙ لکڻ کان انڪار نه ڪري پوءِ لکڻ گھرجيس، ۽ جنھن تي قرض آھي سو (مطلب) بيان ڪري ۽ پنھنجي پالڻھار الله کان ڊڄڻ گھرجيس ۽ منجھانئس ڪُجھ نه گھٽائي، پوءِ جنھن تي قرض آھي سو جيڪڏھن اَٻوجھ يا ھيڻو ھجي يا بيان نه ڪري سگھي ته سندس سنڀاليندڙ کي اِنصاف سان بيان ڪرڻ گھرجي، ۽ پنھنجن (مسلمانن) مڙسن مان ٻه گواھ شاھد ڪريو، پوءِ جيڪڏھن ٻه مڙس نه ھجن ته ھڪ مڙس ۽ ٻه زالون (اُنھن) شاھدن مان جيڪي اوھان کي وڻن (شاھد ڪريو ھن لاءِ) ته جي اُنھن (ٻنھي) مان ھڪڙي وساريندي ته اُنھن مان ٻي کيس ياد ڏياريندي، ۽ جڏھن شاھد (شاھديءَ ڏانھن) سڏيا وڃن ته انڪار نه ڪن، ۽ اُن جي مدت تائين ٿوري يا گھڻي (قرض) جي لکي ڏيڻ کان نه ٿڪجو، اِھو (لکڻ) الله وٽ انصاف کي تمام ويجھو ۽ شاھديءَ لاءِ بلڪل بيھڪ وارو آھي ۽ اوھان جي شڪ ۾ نه پوڻ کي (به) ڏاڍو ويجھو آھي پر جيڪڏھن اوھان جو واپار رُوبرو ھجي جو اوھين ھٿون ھٿ پاڻ ۾ پيا ڪريو ته اُن جي نه لکڻ ۾ اوھان تي ڪو گناھ نه آھي، ۽ جڏھن ڳنھو وڪڻو ته شاھد ڪريو، ۽ لکندڙ ۽ شاھد کي نه ڏکوئجي، ۽ جيڪڏھن (اھڙو ڪم) ڪندؤ ته اُھو اوھان کي گُناہ آھي، ۽ الله کان ڊڄو، ۽ الله اوھان کي سيکاري ٿو، ۽ الله سڀڪنھن شيء کي ڄاڻندڙ آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

  • تَدَايَنتُم: توهان هڪ ٻئي سان قرضن جو ڏي وٺ ڪيو.
  • أَجَلٍ مُّسَمًّى: هڪ مقرر وقت، يعني اها مدت جيڪا طئي ٿيل هجي.
  • وَلْيَكْتُب: ۽ گهرجي ته لکي.
  • بِالْعَدْلِ: انصاف ۽ حق سان.
  • وَلَا يَأْبَ: ۽ نه انڪار ڪري، يعني نه مڙي.
  • وَلْيُمْلِلِ: ۽ گهرجي ته املاء ڪري، يعني پنهنجي زبان سان اقرار ڪري ٻڌائي.
  • سَفِيهًا: بيوقوف، بيسمجهه، جيڪو پنهنجي معاملن جي سڌي طرح سنڀال نه ڪري سگهي.
  • ضَعِيفًا: ڪمزور، يعني ننڍڙو ٻار يا ذهني طور ڪمزور.
  • وَلِيُّهُ: سندس سنڀاليندڙ، سندس قيم مقرر ڪيل.
  • وَاسْتَشْهِدُوا: ۽ شاهد ڪريو، يعني گواهه مقرر ڪريو.
  • أَن تَضِلَّ: ان ڪري جو گمراهه ٿي وڃي، يعني وساري وڃي.
  • وَلَا تَسْأَمُوا: ۽ نه ڪاهي، يعني نه ٿڪو ۽ نه بيزار ٿيو.
  • أَقْسَطُ: وڌيڪ انصاف وارو.
  • أَقْوَمُ: وڌيڪ قائم رکندڙ، يعني شهادت کي مضبوط ڪندڙ.
  • أَدْنَى: وڌيڪ ويجهو.
  • لَا تَرْتَابُوا: توهان شڪ ۾ نه پئو.
  • جُنَاحٌ: گناهه، الزام.
  • وَلَا يُضَارَّ: ۽ نه نقصان پهچايو وڃي.
  • فُسُوقٌ: گناهه، نافرماني.

2) تفسير:

اي ايمان وارؤ! جڏهن توهان هڪ ٻئي سان قرض جو معاملو ڪريو، يعني ڪو قرض وٺي ڏئي هڪ مقرر مدت تائين، ته ان قرض کي لکي ڇڏيو. ۽ توهان جي وچ ۾ هڪ لکندڙ انصاف سان لکي. ۽ لکندڙ کي نه گهرجي ته لکڻ کان انڪار ڪري، ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ کيس لکڻ جي علم ۽ مهارت عطا ڪئي آهي، پوءِ کيس گهرجي ته لکي ڏئي. ۽ اها ڳالهه جنهن تي قرض جو بار آهي، يعني قرض وٺندڙ، پنهنجي زبان سان املاء ڪري ٻڌائي ته مون تي ايترو قرض آهي، ۽ الله تعاليٰ کان ڊڄي ۽ قرض جي مقدار، قسم يا تفصيل ۾ ڪا به گهٽتائي نه ڪري. پوءِ جيڪڏهن قرض وٺندڙ بيوقوف هجي، يا ڪمزور هجي، يعني ننڍڙو ٻار يا ذهني طور ڪمزور هجي، يا پاڻ املاء ڪرڻ جي طاقت نه رکي، جهڙوڪ گونگو هجي يا ٻولي نه ڄاڻي، ته سندس سنڀاليندڙ انصاف سان املاء ڪري ٻڌائي. ۽ توهان پنهنجي مردن مان ٻه شاهد مقرر ڪريو. پوءِ جيڪڏهن ٻه مرد نه هجن، ته هڪ مرد ۽ ٻه عورتون، انهن مان جن جي شهادت تي توهان راضي هجو. اهو ان ڪري جو جيڪڏهن هڪ عورت وساري وڃي ته ٻي کيس ياد ڏياري. ۽ شاهد کي نه گهرجي ته جڏهن کيس شهادت لاءِ سڏيو وڃي ته انڪار ڪري. ۽ توهان قرض لکڻ ۾ نه ٿڪو، چاهي اهو قليل هجي يا گهڻو، ان جي مقرر مدت تائين. اهو لکڻ الله وٽ وڌيڪ انصاف وارو آهي، ۽ شهادت کي وڌيڪ قائم رکندڙ آهي، ۽ ان ڳالهه جي وڌيڪ ويجهو آهي ته توهان شڪ ۾ نه پئو. پر جيڪڏهن معاملو اها تجارت هجي جيڪا اوهان جي وچ ۾ هٿو هٿ هلندي هجي، يعني اڳيان اڳيان سودو ٿئي، ته توهان تي ڪو گناهه ناهي ته ان کي نه لکو. ۽ جڏهن توهان خريد وڪرو ڪريو ته شاهد مقرر ڪريو. ۽ نه لکندڙ کي نقصان پهچايو وڃي ۽ نه شاهد کي. ۽ جيڪڏهن توهان ائين ڪيو، يعني نقصان پهچايو، ته اها توهان جي حق ۾ نافرماني آهي. ۽ الله تعاليٰ کان ڊڄو، ۽ الله تعاليٰ توهان کي سيکاريندو آهي. ۽ الله تعاليٰ هر شيءِ کي چڱي طرح ڄاڻندڙ آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

  • هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته مالي معاملن ۾ صفائي ۽ لکپڙهه هجڻ گهرجي، ته جيئن بعد ۾ ڪو تڪرار يا شڪ پيدا نه ٿئي. اهو اسلام جي حڪمت ۽ عدل جو هڪ روشن مثال آهي.
  • اسلام اسان کي سيکاريندي آهي ته هڪ ٻئي جي حقن جو خيال رکڻ ۽ انصاف ڪرڻ اسان جي ايمان جو حصو آهي. جڏهن اسان قرض جو معاملو لکي ۽ شاهد مقرر ڪري ڇڏيون ٿا، ته اهو اسان جي ايمان جي مضبوطي ۽ الله جي حڪمن جي پيروي جو ثبوت آهي.
  • هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته الله تعاليٰ اسان جي دنياوي معاملن جي به فڪر ۾ آهي ۽ اسان کي اهڙا اصول ڏنا آهن جيڪي اسان جي زندگي کي آسان ۽ محفوظ بڻائن ٿا. اهو ئي سبب آهي ته قرآن مجيد هر دور ۽ هر زماني لاءِ هدايت جو سرچشمو آهي.
  • هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان الله جي حڪمن تي عمل ڪريون ۽ پنهنجي معاملن ۾ ايماندار ۽ انصاف وارا بڻجون، ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ هر شيءِ کي ڄاڻندڙ آهي ۽ اسان کي ان جو بدلو ڏيندو.


📜 آيت 280-284 — سوره بقرہ

280وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
۽ جيڪڏھن (قرضي) سڃو ھجي ته سگھ تائين مُھلت ڏيڻ لازم آھي، ۽ جيڪڏھن اوھين ڄاڻندا آھيو ته اوھان جو (قرض) بخشڻ اوھان لاءِ ڀلو آھي.
281وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
۽ (اي ماڻھو) اُنھيءَ ڏينھن کان ڊڄو جنھن ۾ الله ڏانھن موٽايا ويندؤ، پوءِ سڀڪنھن ماڻھوءَ کي جيڪي ڪمايائين تنھن جو پورو بدلو ڏبو ۽ اُنھن تي ظلم نه ڪبو.
282يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ فَإِن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ ۚ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا ۚ وَلَا تَسْأَمُوا أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰ أَجَلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَىٰ أَلَّا تَرْتَابُوا ۖ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
اي مؤمنؤ جڏھن ڪنھن ٺھرايل (مُدت) تائين قرض جو معاملو ڪريو تڏھن اُن کي لکو، ۽ اوھان جي وچ ۾ لکندڙ کي انصاف سان لکڻ گھرجي، ۽ جئن کيس الله سيکاريو تئن لکندڙ لکڻ کان انڪار نه ڪري پوءِ لکڻ گھرجيس، ۽ جنھن تي قرض آھي سو (مطلب) بيان ڪري ۽ پنھنجي پالڻھار الله کان ڊڄڻ گھرجيس ۽ منجھانئس ڪُجھ نه گھٽائي، پوءِ جنھن تي قرض آھي سو جيڪڏھن اَٻوجھ يا ھيڻو ھجي يا بيان نه ڪري سگھي ته سندس سنڀاليندڙ کي اِنصاف سان بيان ڪرڻ گھرجي، ۽ پنھنجن (مسلمانن) مڙسن مان ٻه گواھ شاھد ڪريو، پوءِ جيڪڏھن ٻه مڙس نه ھجن ته ھڪ مڙس ۽ ٻه زالون (اُنھن) شاھدن مان جيڪي اوھان کي وڻن (شاھد ڪريو ھن لاءِ) ته جي اُنھن (ٻنھي) مان ھڪڙي وساريندي ته اُنھن مان ٻي کيس ياد ڏياريندي، ۽ جڏھن شاھد (شاھديءَ ڏانھن) سڏيا وڃن ته انڪار نه ڪن، ۽ اُن جي مدت تائين ٿوري يا گھڻي (قرض) جي لکي ڏيڻ کان نه ٿڪجو، اِھو (لکڻ) الله وٽ انصاف کي تمام ويجھو ۽ شاھديءَ لاءِ بلڪل بيھڪ وارو آھي ۽ اوھان جي شڪ ۾ نه پوڻ کي (به) ڏاڍو ويجھو آھي پر جيڪڏھن اوھان جو واپار رُوبرو ھجي جو اوھين ھٿون ھٿ پاڻ ۾ پيا ڪريو ته اُن جي نه لکڻ ۾ اوھان تي ڪو گناھ نه آھي، ۽ جڏھن ڳنھو وڪڻو ته شاھد ڪريو، ۽ لکندڙ ۽ شاھد کي نه ڏکوئجي، ۽ جيڪڏھن (اھڙو ڪم) ڪندؤ ته اُھو اوھان کي گُناہ آھي، ۽ الله کان ڊڄو، ۽ الله اوھان کي سيکاري ٿو، ۽ الله سڀڪنھن شيء کي ڄاڻندڙ آھي.
283۞ وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَّقْبُوضَةٌ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ ۚ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ
۽ جيڪڏھن اوھين مسافريءَ ۾ ھُجو ۽ لکندڙ نه لھو ته ھٿڻ گروي وٺڻ لازم آھي، پوءِ جيڪڏھن اوھان مان ھڪڙا ٻـين تي اعتبار رکن ته جنھن تي اعتبار رکيو ويو تنھن کي پنھنجي امانت (يعني قرض) ادا ڪرڻ گھرجي ۽ پنھنجي پالڻھار الله کان ڊڄڻ گھرجي، ۽ شاھدي نه لڪايو، ۽ جيڪو اُن کي لڪائيندو ته بيشڪ سندس دل ڏوھارڻ آھي، ۽ جيڪي اوھين ڪندا آھيو سو الله ڄاڻندڙ آھي.
284لِّلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَإِن تُبْدُوا مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللَّهُ ۖ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
جيڪي آسمانن ۾ آھي ۽ جيڪي زمين ۾ آھي سا الله جي ئي (ملڪيت) آھي، ۽ جيڪي اوھان جي دلين ۾ آھي سو جيڪڏھن پڌرو ڪريو توڻي اُھو لڪايو (ته به) الله اوھان سان اُن جو حساب ڪندو، پوءِ جنھن لاءِ گھرندو تنھن کي بخشيندو، ۽ جنھن لاءِ گھرندو تنھن کي عذاب ڪندو، ۽ الله سڀڪنھن شيءِ تي وس وارو آھي.
بقرہقرآن فهرست
286آيت
MedinanRevelation
282آيت

ترجمو — بقرہ 282

سوره بقرہ آيت 282 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اي مؤمنؤ جڏھن ڪنھن ٺھرايل (مُدت) تائين قرض جو معاملو…

سوره آيت 282/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 280–284. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers