Surat Al-Fajr — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَالْفَجْرِ (wal-fajr): tegesé "demi wektu fajar" utawa "demi wayah subuh". Yaiku wektu nalika cahya padhang wiwit njeblug ing ufuk wétan, minangka tandha wiwitané wayah esuk.

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT sumpah kanthi nyebut wayah fajar, yaiku wayah nalika padhangé esuk wiwit njeblug lan mbukak wates antarane wengi lan awan. Sumpah iki minangka sumpahé Allah kang Maha Agung marang salah sijining tandha kekuwasané kang gedhé banget. Wayah fajar iku wayah kang kebak berkah, wayah kang mulya, lan dadi wiwitané dina kang anyar. Ing wayah iki, wong-wong kang padha iman padha nindakake shalat Subuh, lan ing wayah iki uga ana pahala kang gedhé tumrap sapa waé kang ngibadah marang Allah.

Sumpah kanthi nyebut fajar iki nuduhaké menawa wayah fajar iku duwé kaluwihan lan kamulyan kang kudu digatekake dening saben wong mukmin. Allah sumpah marang wayah iki supaya manungsa padha nggatekake lan njupuk pelajaran saka owah-owahan wayah kang dumadi saben dina, yaiku saka peteng dadi padhang, minangka bukti kekuwasané Allah kang ora ana watesé.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Wayah fajar iku wayah kang mulya lan kebak berkah, mula kita kudu ngupayakake tangi esuk lan ngibadah ing wayah iki, utamane shalat Subuh.
• Sumpahé Allah marang wayah fajar nuduhaké menawa saben wayah lan saben kedadeyan ing alam iki iku tandha kekuwasané Allah kang kudu direnungake.
• Saka owah-owahan wengi dadi esuk, kita bisa sinau menawa saben kasusahan mesthi ana dalan metu, saben peteng mesthi ana padhang sawisé.
• Wong kang gelem nggatekake tandha-tandha kekuwasané Allah ing alam iki bakal saya kuwat imané lan saya cedhak marang Allah.
• Islam mulangake supaya kita nggunakake wektu kanthi apik, amarga wayah esuk iku wayah kang paling apik kanggo miwiti aktivitas lan ibadah.