El-Bekare · 248/286
Përkthim Transliterim — Surja El-Bekare
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ۝٢٤٨
Wa qaala lahum Nabiyyuhum inna Aayata mulkiheee ai yaatiyakumut Taabootu feei sakeenatummir Rabbikum wa baqiyyatummimmaa taraka Aalu Moosa wa Aalu Haaroona tahmiluhul malaaa`ikah; inna fee zaalika la Aayatal lakum in kuntum mu`mineen
📖 Në Shqip
Pejgamberi u tha atyre: “Veçoritë e sundimit të tij janë arritja e sandëkut, në të cilin ka prehje (qetësi) për ju nga Zoti juaj, dhe aty ka disa gjëra që kanë lënë familja e Musait dhe Harunit. Atë e bartin ëngjujt. Në këtë, me të vërtetë; ka argument për ju, nëse jeni besimtarë!”

🎧 Dëgjo
📜

Përkthim — Tafsir

Kuptimet e fjalëve:

  • Tabuti: Arkivol i shenjtë, në të cilin ruhej Teurati dhe disa sende të profetëve Musa dhe Harun (paqja qoftë mbi ta).
  • Sekine: Qetësi, siguri dhe qetësim i zemrës që vjen nga Zoti.
  • Bekijje: Mbetje, gjëra të lëna trashëgim.
  • Alu Musa ve Alu Harun: Familja e Musait dhe e Harunit, ose vetë ata dy.

Tefsiri i Ajetit:

Profeti i tyre (Samueli) u tha bijve të Izraelit: "Shenja e vërtetë e mbretërimit të Talutit është se do t'ju kthehet arkivoli i shenjtë (Tabuti), të cilin armiqtë jua kishin marrë. Në atë arkivol do të ketë qetësi dhe siguri nga Zoti juaj, e cila do t'ju mbushë zemrat me guxim dhe bindje. Brenda tij do të ketë gjithashtu mbetje nga sendet që lanë pas familja e Musait dhe e Harunit, si shkopi i Musait dhe copa nga pllakat e Teuratit. Këtë arkivol do ta sjellin engjëjt, duke e mbajtur atë para syve tuaj. Kjo është një shenjë e qartë dhe bindëse për ju, nëse vërtet besoni në Zotin dhe në premtimet e Tij."

Kur bijtë e Izraelit e panë këtë mrekulli, zemrat e tyre u mbushën me besim dhe ata e pranuan Talutin si mbret të caktuar nga Zoti, duke u përgatitur për betejën kundër armikut.


Përfitimet nga Ajeti:

  1. Besimi në shenjat e Zotit: Ky ajet na mëson se Zoti i jep besimtarëve shenja të dukshme për t'i forcuar në rrugën e drejtë, kur ata kanë nevojë për siguri shpirtërore.
  2. Rëndësia e durimit dhe bindjes ndaj urdhrit të Zotit: Bijtë e Izraelit nuk e pranuan fillimisht Talutin, por kur panë shenjën, u bindën. Kjo na mëson se besimtari duhet t'i bindet Zotit edhe kur nuk i kupton menjëherë urtësitë e Tij.
  3. Shenjat hyjnore vijnë për ata që kanë besim të sinqertë: Ajeti thekson se kjo shenjë është "për ju, nëse jeni besimtarë" – pra, vetëm zemrat e pastra dhe besimtare mund t'i shohin dhe t'i kuptojnë shenjat e Zotit.
  4. Lidhja me trashëgiminë shpirtërore: Kthimi i arkivolit me sendet e profetëve Musait dhe Harunit tregon se Zoti i ruan gjurmët e të dërguarve të Tij dhe i bën ato burim force për besimtarët në çdo kohë.
  5. Ndihma e Zotit vjen në momente kritike: Kur besimtarët janë në prag të një beteje të madhe, Zoti u jep atyre shenja mbështetjeje për t'i bërë të qëndrueshëm dhe të vendosur.


📜 Ajet 246-250 — Surja El-Bekare

246أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ مِن بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا ۖ قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
A nuk ke dëgjuar ti (o Muhammed!) që paria e bijve të Israilit – pas Musait, i thanë njërit pejgamber të tyre: “Na caktoni një sundimtar që të luftojmë në rrugën e Perëndisë!” – Pejgamberi u tha: “A do të dëgjoni ju kur të shpallet lufta?” Ata thanë: “E pse mos të luftojmë ne në rrugën e Perëndisë, na që jemi dëbuar nga atdheu ynë dhe ndarë nga fëmijët tonë?” Mirëpo, kur iu urdhërua të luftojnë, me përjashtim të një pakice, ata nuk luftuan. Perëndia i njeh mirë zullumqarët.
247وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
Edhe Pejgamberi i tha: “Perëndia u ka dërguar Talutin për sundimtar tuaj. – Ata thanë: “Si mund të bëhet ai sundimtari ynë, kur na kemi më tepër merita se ai; për të sunduar? Atij nuk i është dhënë ndonjëfarë pasurie e konsiderueshme”. Pejgamberi tha: “Perëndia e ka zgjedhë atë për sundimtar tuajin, e ka pajisë atë me dijeni të gjerë dhe me fuqi trupore; se, Perëndia i jep pushtet kujt të dojë. Perëndia është për së tepërmi bëmirës dhe Ai është i Gjithdijshëm.
248وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
Pejgamberi u tha atyre: “Veçoritë e sundimit të tij janë arritja e sandëkut, në të cilin ka prehje (qetësi) për ju nga Zoti juaj, dhe aty ka disa gjëra që kanë lënë familja e Musait dhe Harunit. Atë e bartin ëngjujt. Në këtë, me të vërtetë; ka argument për ju, nëse jeni besimtarë!”
249فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ
Kur Taluti bashkë me ushtrinë u nis për luftë, u tha atyre: “Perëndia do t’ju provojë ju me një lum, ai që do të pijë ujë në të, nuk është ushtar i imi, e ai që nuk pi ujë në të, përpos një grusht ujë, është imi”. Ndërsa, ata, të gjithë pinë, përveç një pakice. E, pasi kaluan lumin ai me besimtarët e tij, (pakica) i thanë njëri-tjetrit: “Ne sot nuk kemi fuqi të luftojmë me Xhalutin dhe ushtrinë e tij”. Por, ata që ishin të bindur, (një pjesë nga ajo pakicë), se do të takohen me Perëndinë, thanë: “Ah! Sa herë, me ndihmën e Perëndisë, ushtria e vogël ka ngadhnjyer mbi ushtrinë e madhe!” Se, Perëndia është me durimtarët.
250وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Pasi u ballafaquan me Xhalutin dhe ushtrinë e tij, thanë (besimtarët): “Zoti ynë! Na pajis me durim, na forco këmbët tona dhe na ndihmo kundër këtij populli mohues!”
El-BekareIndeksi i Kuranit
286Ajet
MedinanRevelation
248Ajet

Përkthim — El-Bekare 248

Surja El-Bekare Ajet 248 - Lexo, Dëgjo, Përkthim, Shqip : Pejgamberi u tha atyre: “Veçoritë e sundimit të tij janë…

Surja Ajet 248/286 — Surja El-Bekare البقرة (Medinan). Lexo Dëgjo Përkthim (Shqip). Dëgjo: Surja El-Bekare Dëgjo, Surja El-Bekare Përkthim, Surja El-Bekare mp3, Surja El-Bekare pdf. Ajet 246–250. Në Shqip: Türkçe.




Kurani Fisnik


Monday, September 7, 2026

Don't forget us in your sincere prayers