Қуръони Карим › Ан-Ниса › Оят 13
Ан-Ниса · 13/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ۝١٣
🔤 Transliteration
Tilka hudoodul laah; wa mai yuti`il laaha wa Rasoolahoo yudkhilhu Jannaatin tajree min tahtihal anhaaru khaalideena feehaa; wa zaalikal fawzul `azeem
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Инҳо аҳкоми Худост. Ҳар кас аз Худо ва паёмбараш фармон барад, ӯро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва ин комёбии бузургест!
🌐 Additional reference in Русский
🌐 Русский
Вот таковы пределы, установленные Им, И те, которые Аллаху и посланнику Его послушны, Будут допущены в Сады, реками омовенны, Где пребывать навечно им. Сие - великое свершенье.

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)
M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маъонии калимаҳои муҳим:
  • تِلْكَ — ин, онҳо (ишора ба аҳкоми зикршуда).
  • حُدُودُ اللَّهِ — ҳудудҳои Худо, яъне қонунҳо ва шариатҳои Ӯ, ки мисли сарҳадҳои муайяншуда ҳастанд.
  • يُطِعِ — итоат кунад, фармонбардорӣ намояд.
  • جَنَّاتٍ — боғҳо, биҳиштҳо.
  • تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ — аз зери онҳо дарёҳо ҷорӣ мешаванд.
  • خَالِدِينَ — ҷовидона, абадӣ дар он ҷо монда.
  • الْفَوْزُ الْعَظِيمُ — комёбии бузург, пирӯзии азим.
  1. Тафсири оят:

Ин аҳкоме, ки дар бораи ятимон, занон ва мерос зикр шуданд, ҳудудҳо ва қонунҳои Худованд мебошанд, ки Ӯ барои бандагонаш муқаррар кардааст, то ба онҳо амал кунанд. Инҳо нишонаи он ҳастанд, ки аз ҷониби Худои Доно ва Ҳаким фармуда шудаанд.

Ҳар касе, ки ба Худо ва Паёмбари Ӯ итоат кунад — яъне фармонҳои Ӯро иҷро намояд ва аз манъшудаҳо дурӣ ҷӯяд — Худованд ӯро ба биҳиштҳое дохил мекунад, ки аз зери қасрҳояшон дарёҳо ҷорӣ мешаванд. Онҳо дар он ҷо ҷовидона мемонанд ва ҳеҷ гоҳ нест намешаванд ва аз он неъмат берун намеоянд. Ин подоши Худованд комёбии бузург аст, ки ҳеҷ комёбие ба он баробар намешавад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки аҳкоми шариат ҳудудҳои Худо ҳастанд ва бояд эҳтиром ва риоя шаванд.
  • Итоати Худо ва Паёмбар (с.а.с.) роҳи ворид шудан ба биҳишт ва расидан ба комёбии абадӣ аст.
  • Биҳишт неъматест, ки Худованд ба бандагони итоаткор ваъда додааст — ҷои ҷовидонӣ, оромӣ ва хушбахтии бепоён.
  • Ин оят ба инсон умед ва рағбат мебахшад, ки бо амалҳои нек ва итоати Худо ба ин подоши бузург ноил гардад.
  • Комёбии ҳақиқӣ на дар дунё, балки дар охират аст — ва он барои касонест, ки ба Худо ва Расули Ӯ итоат мекунанд.


📜 Оят 11-15 — Сураи Ан-Ниса

11يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми писар баробари сахми ду духтар аст. Ва агар духтар бошанд ва беш аз ду тан, ду саввуми мерос аз онҳост. Ва агар як духтар бувад, нисф барад ва агар мурдаро фарзанде бошад, ҳар як аз падару модар як шашуми меросро барад. Ва агар фарзанде надошта бошад ва меросбарон танҳо падару модар бошанд, модар як саввуми дороиро барад. Аммо агар бародарон дошта бошад, саҳми модар пас аз анҷоми васийяте, ки карда ва баъди пардохти қарзи ӯ як шашум бошад. Ва шумо намедонед, ки аз падарону писаронатон кадом як шуморо фоиданоктар аст. Инҳо ҳукми Худост, ки Худо донову ҳаким аст!
12۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۚ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَىٰ بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ
Агар занонатон фарзанде надоштанд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаанд ва пас аз пардохти қарзи онҳо нисфи меросашон аз они шумост. Ва агар фарзанде доштанд, як чаҳоруми он. Ва агар шуморо фарзанде набуд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаед ва пас аз пардохти қарзҳоятон як чаҳоруми меросатон аз они занонатон аст. Ва агар дорои фарзанде будед, як ҳаштуми он. Ва агар марде ё зане бимирад ва меросбари вай на падар бошад ва на фарзанди ӯ, агар ӯро бародар ё хоҳаре бошад, ҳар як аз он ду як шашум барад. Ва агар беш аз яке буданд, ҳама дар як саввуми мол — пас аз анҷом додани васияте, ки кардааст, бе он ки барои ворисатон зиёнманд бошад ва низ пас аз адои қарзашон — шарик ҳастанд. Ин пандест аз Худо ба шумо ва Худо донову бурдбор аст!
13تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Инҳо аҳкоми Худост. Ҳар кас аз Худо ва паёмбараш фармон барад, ӯро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва ин комёбии бузургест!
14وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ
Ва ҳар кӣ аз Худову расулаш фармон набарад ва аз аҳкоми ӯ таҷовуз кунад, ӯро дохил дар оташ кунад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва барои ӯст азобе хоркунанда.
15وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا
Ва аз занони шумо онон, ки муртакпби фаҳшо (гуноҳ) мешаванд, чаҳор тан аз худатон бар зидди онҳо шаҳодат бихоҳед. Агар шоҳидӣ доданд, занонро дар хона маҳбус доред, то маргашон фаро расад ё Худо роҳе барояшон муқаррар кунад.
← Оят 12 📖 Ан-Ниса Оят 14 →
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
13Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 13

Сураи Ан-Ниса Оят 13 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Инҳо аҳкоми Худост. Ҳар кас аз Худо ва паёмбараш фармон…

Сураи Оят 13/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 11–15. Ба Тоҷикӣ: Русский.


Сураи Ан-Ниса

🕋 سورة النساء مكتوبة AR 📖 Хондан Ан-Ниса 🎧 Ан-Ниса mp3 📄 Ан-Ниса pdf 🔗 Ан-Ниса 🧠 Ёд гирифтан Ан-Ниса


العربية English Bahasa Indonesia Türkçe Русский فارسی Français اردو বাংলা Deutsch Español 中文 हिन्दी Português Italiano ภาษาไทย Polski Nederlands Shqip Kiswahili O'zbek தமிழ் Melayu Bosanski Soomaali Azərbaycan کوردی 한국어 日本語 Svenska Dansk Norsk پښتو മലയാളം සිංහල Tamazight Hausa አማርኛ Български Тоҷикӣ Қазақша Filipino سنڌي Yorùbá Fulfulde Татарча ئۇيغۇرچە Кыргызча ਪੰਜਾਬੀ Jawa తెలుగు မြန်မာ ગુજરાતી Oromo मराठी Tiếng Việt Malagasy Нохчийн Wolof ދިވެހި ಕನ್ನಡ Українська Ελληνικά ქართული ខ្មែរ دری Qafar af Maranao नेपाली

Қуръони Карим
Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers