Сураи Ан-Ниса Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар занонатон фарзанде надоштанд, пас аз анҷом додани васияте, ки…

Ан-Ниса · 12/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۚ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَىٰ بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ ۝١٢

🔤 Transliteration

Wa lakum nisfu maa taraka azwaajukum il lam yakul lahunna walad; fa in kaana lahunna waladun falakumur rub`u mimmaa tarakna mim ba`di wasiyyatiny yooseena bihaaa aw dayn; wa lahunnar rubu`u mimmaa tarakum il lam yakul lakum walad; fa in kaana lakum waladun falahunnas sumunu mimmaa taraktum; mim ba`di wasiyyatin toosoona bihaaa aw dayn; wa in kaana rajuluny yoorasu kalaalatan awim ra atunw wa lahooo akhun aw ukhtun falikulli waahidim minhumas sudus; fa in kaanooo aksara min zaalika fahum shurakaaa`u fissulusi mim ba`di wasiyyatiny yoosaa bihaaa aw dainin ghaira mudaaarr; wasiyyatam minal laah; wallaahu `Aleemun Haleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар занонатон фарзанде надоштанд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаанд ва пас аз пардохти қарзи онҳо нисфи меросашон аз они шумост. Ва агар фарзанде доштанд, як чаҳоруми он. Ва агар шуморо фарзанде набуд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаед ва пас аз пардохти қарзҳоятон як чаҳоруми меросатон аз они занонатон аст. Ва агар дорои фарзанде будед, як ҳаштуми он. Ва агар марде ё зане бимирад ва меросбари вай на падар бошад ва на фарзанди ӯ, агар ӯро бародар ё хоҳаре бошад, ҳар як аз он ду як шашум барад. Ва агар беш аз яке буданд, ҳама дар як саввуми мол — пас аз анҷом додани васияте, ки кардааст, бе он ки барои ворисатон зиёнманд бошад ва низ пас аз адои қарзашон — шарик ҳастанд. Ин пандест аз Худо ба шумо ва Худо донову бурдбор аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

Калола: касе, ки на фарзанд дорад ва на падар, яъне меросгузоре, ки падару фарзанд надорад.
Судус: як шашум (1/6).
Сумн: як ҳаштум (1/8).
Рубъ: як чорум (1/4).
Нисф: нисф, яъне ним (1/2).
Ғайра музорр: ба меросгузорон зарар нарасонанда, яъне васият аз як сеҳиссаи мол зиёд набошад.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят ҳукмҳои мероси байни шавҳар ва завҷа ва бародарону хоҳарони модарӣ (аз тарафи модар) ва хоҳаронро баён мекунад:

Мероси шавҳар аз завҷа: Ба шумо — эй мардон — нисфи он чизе, ки занонатон баъд аз вафоташон боқӣ мегузоранд, мерос мерасад, агар онҳо фарзанд надошта бошанд — хоҳ писар бошад, хоҳ духтар, хоҳ аз шумо бошад, хоҳ аз каси дигар. Аммо агар онҳо фарзанд дошта бошанд, ба шумо як чорумаш (рубъ) мерасад. Ин мерос баъд аз иҷрои васияти онҳо ва пардохти қарзи онҳо дода мешавад.

Мероси завҷа аз шавҳар: Ба занон — эй мардон — як чорум аз он чизе, ки шумо баъд аз вафот боқӣ мегузоред, мерос мерасад, агар шумо фарзанд надошта бошед. Аммо агар шумо фарзанд дошта бошед — хоҳ аз онҳо бошад, хоҳ аз зани дигар — ба онҳо як ҳаштумаш (сумн) мерасад. Ин низ баъд аз иҷрои васияти шумо ва пардохти қарзи шумо аст. Агар як зан бошад, тамоми рубъ ё сумн ба вай мерасад, ва агар чанд зан бошад, он байни онҳо баробар тақсим мешавад.

Мероси бародарон ва хоҳарони модарӣ (калола): Агар мард ё зан вафот кунад ва на падар дошта бошад ва на фарзанд — яъне меросгузор ба тариқи калола мерос гузорад — ва барои вай бародар ё хоҳари модарӣ (аз тарафи модар) бошад, ба ҳар яке аз онҳо як шашум (судус) мерасад. Аммо агар онҳо зиёда аз як нафар бошанд, ҳама дар як сеҳисса (сулс) шарик мешаванд ва байни онҳо баробар тақсим мешавад — мард ва зан баробаранд, яъне ба писари модарӣ аз духтари модарӣ бештар дода намешавад. Ин ҳам баъд аз иҷрои васияти меросгузор ва пардохти қарзи вай аст, ба шарте ки васият ба меросгузорон зарар нарасонад — яъне аз як сеҳиссаи мол зиёд набошад.

Ин ҳукмҳо фармони Худованд аст, ки ба шумо амр кардааст. Ва Худованд доност ба он чи ба бандагонаш дар дунё ва охират ислоҳ аст, ва бурдбор аст — ба гуноҳкорон шитоб намекунад дар азоб.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат ва танзим аст — ҳатто дар масъалаҳои мерос, ки одамон метавонанд баҳсу низо кунанд, Худованд худаш ҳиссаҳоро муайян кардааст, то ҳақи ҳеҷ кас поймол нашавад.
Ҳикмати Худованд дар тақсими мерос нишон медиҳад, ки Ӯ ба ҳоли бандагонаш доност ва он чиро, ки ба онҳо ислоҳ аст, фармудааст.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳукмҳои Худоро бо дили кушод қабул кунем ва ба он розӣ бошем, зеро дар он хайри зиёде барои ҷомеа ва оилаҳо ҳаст.
Ислом дини раҳмат аст — Худованд бурдбор аст ва ба гуноҳкорон фавран азоб намедиҳад, то тавба кунанд ва ба роҳи рост баргарданд.
Ин оят моро ба сӯи адолат ва инсоф дар муомила бо хешовандон ва аҳли оила ҳидоят мекунад, то ҳақи ҳар кас — мард ё зан — эҳтиром шавад.

📜 Оят 10-14 — Сураи Ан-Ниса

10إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا

Онҳо, ки молҳои ятнмонпо ба ситам мехӯранд, шиками хеш пур аз оташ мекунанд ва ба оташе фурузон хоҳанд афтод!

11يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا

Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми писар баробари сахми ду духтар аст. Ва агар духтар бошанд ва беш аз ду тан, ду саввуми мерос аз онҳост. Ва агар як духтар бувад, нисф барад ва агар мурдаро фарзанде бошад, ҳар як аз падару модар як шашуми меросро барад. Ва агар фарзанде надошта бошад ва меросбарон танҳо падару модар бошанд, модар як саввуми дороиро барад. Аммо агар бародарон дошта бошад, саҳми модар пас аз анҷоми васийяте, ки карда ва баъди пардохти қарзи ӯ як шашум бошад. Ва шумо намедонед, ки аз падарону писаронатон кадом як шуморо фоиданоктар аст. Инҳо ҳукми Худост, ки Худо донову ҳаким аст!

12۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۚ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَىٰ بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ

13تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Инҳо аҳкоми Худост. Ҳар кас аз Худо ва паёмбараш фармон барад, ӯро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва ин комёбии бузургест!

14وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ

Ва ҳар кӣ аз Худову расулаш фармон набарад ва аз аҳкоми ӯ таҷовуз кунад, ӯро дохил дар оташ кунад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва барои ӯст азобе хоркунанда.

← Оят 11 📖 Ан-Ниса Оят 13 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

12Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 12

Сураи Ан-Ниса Оят 12 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар занонатон фарзанде надоштанд, пас аз анҷом додани васияте, ки…

Сураи Оят 12/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 10–14. Ба Тоҷикӣ: Русский.