Сураи Ан-Ниса Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар кӣ аз Худову расулаш фармон набарад ва аз…

Ан-Ниса · 14/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ ۝١٤

🔤 Transliteration

Wa mai ya`sil laaha wa Rasoolahoo wa yata`adda hudoodahoo yudkhilhu Naaran khaalidan feehaa wa lahoo `azaabum muheen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳар кӣ аз Худову расулаш фармон набарад ва аз аҳкоми ӯ таҷовуз кунад, ӯро дохил дар оташ кунад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва барои ӯст азобе хоркунанда.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

— «يَعْصِ»: нофармонӣ кунад, саркашӣ кунад.

— «يَتَعَدَّ حُدُودَهُ»: аз ҳудуди муқарраркардаи Худо гузашта, онҳоро поймол кунад.

— «خَالِدًا»: ҷовидона, абадан.

— «مُهِينٌ»: хоркунанда, расвокунанда.

Тафсири оят:

Ҳар касе ки ба Худованд ва Паёмбари Ӯ салаллоҳу алайҳи ва саллам нофармонӣ кунад ва аз ҳудуду аҳкоми муқарраркардаи Худо гузашта, онҳоро тарк намояд ё тағйир диҳад ё ба онҳо шак кунад, Худованд ӯро ба оташи дӯзах дохил мекунад, ки дар он ҷовидона мемонад ва барои ӯ азобест хоркунанда ва расвонамо. Ин оят ҳушдори сахтест барои онҳое, ки аҳкоми Худоро сабук мешуморанд ё аз онҳо рӯй мегардонанд.

Фоидаҳо:

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки итоат аз Худо ва Паёмбар асоси саодати дунёву охират аст.

— Ҳудуди Худо сирф барои манфиати худи бандагон муқаррар шудааст, на барои маҳдуд кардани озодии онҳо.

— Ҳар кас бидонад, ки нофармонӣ аз аҳкоми Худо оқибати вазнин дорад, бештар ба сӯи тоат ва тақво мегарояд.

— Раҳмати Худо васеъ аст, пас ҳар кас метавонад бо тавба ба сӯи Ӯ баргардад ва аз азоби хоркунанда наҷот ёбад.

— Ин оят моро ба муҳаббат ба Қуръон ва аҳкоми он ҳидоят мекунад, зеро дар он роҳи наҷот ва саодати ҷовидон нишон дода шудааст.

📜 Оят 12-16 — Сураи Ан-Ниса

12۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۚ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَىٰ بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ

Агар занонатон фарзанде надоштанд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаанд ва пас аз пардохти қарзи онҳо нисфи меросашон аз они шумост. Ва агар фарзанде доштанд, як чаҳоруми он. Ва агар шуморо фарзанде набуд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаед ва пас аз пардохти қарзҳоятон як чаҳоруми меросатон аз они занонатон аст. Ва агар дорои фарзанде будед, як ҳаштуми он. Ва агар марде ё зане бимирад ва меросбари вай на падар бошад ва на фарзанди ӯ, агар ӯро бародар ё хоҳаре бошад, ҳар як аз он ду як шашум барад. Ва агар беш аз яке буданд, ҳама дар як саввуми мол — пас аз анҷом додани васияте, ки кардааст, бе он ки барои ворисатон зиёнманд бошад ва низ пас аз адои қарзашон — шарик ҳастанд. Ин пандест аз Худо ба шумо ва Худо донову бурдбор аст!

13تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Инҳо аҳкоми Худост. Ҳар кас аз Худо ва паёмбараш фармон барад, ӯро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва ин комёбии бузургест!

14وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ

15وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا

Ва аз занони шумо онон, ки муртакпби фаҳшо (гуноҳ) мешаванд, чаҳор тан аз худатон бар зидди онҳо шаҳодат бихоҳед. Агар шоҳидӣ доданд, занонро дар хона маҳбус доред, то маргашон фаро расад ё Худо роҳе барояшон муқаррар кунад.

16وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنكُمْ فَآذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

Ва он ду танро, ки муртакиби он амал шудаанд, биёзоред. Ва чун тавба кунанд ва ба салоҳ оянд, аз озорашон даст бардоред, зеро Худо тавбапазиру меҳрубон аст.

← Оят 13 📖 Ан-Ниса Оят 15 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

14Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 14

Сураи Ан-Ниса Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар кӣ аз Худову расулаш фармон набарад ва аз…

Сураи Оят 14/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.