بقرہ · 280/286
ترجمو لکڻ — سوره بقرہ
وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ۝٢٨٠
Wa in kaana zoo `usratin fanaziratun ilaa maisarah; wa an tasaddaqoo khairul lakum in kuntum ta`lamoon
📖 سنڌيءَ ۾
۽ جيڪڏھن (قرضي) سڃو ھجي ته سگھ تائين مُھلت ڏيڻ لازم آھي، ۽ جيڪڏھن اوھين ڄاڻندا آھيو ته اوھان جو (قرض) بخشڻ اوھان لاءِ ڀلو آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهہ لفظن جي معنيٰ:

* ذُو عُسْرَةٍ: تنگدست، مفلس ۽ اهڙو قرضدار جيڪو قرض لاهڻ جي طاقت نه رکندو هجي.

* فَنَظِرَةٌ: پوءِ مهلت ڏيڻ ۽ انتظار ڪرڻ.

* مَيْسَرَةٍ: برکت، وسعت ۽ اهڙو وقت جڏهن ماڻهو مالي طور تي سگهاري ٿي وڃي.

* تَصَدَّقُوا: صدقو ڪرڻ، يعني قرضدار کي قرض معاف ڪرڻ يا گهٽ ڪرڻ.

2) تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن بابت آهي جيڪي قرض ڏين ٿا ۽ انهن جي قرضدارن بابت آهي. الله تعاليٰ حڪم ڏنو آهي ته جيڪڏهن قرض وٺندڙ ماڻهو مالي طور تي تنگدست ۽ مفلس هجي ۽ وٽس قرض لاهڻ لاءِ پئسا نه هجن، ته پوءِ قرض ڏيندڙ کيس سختي نه ڪري ۽ نه ئي زور زبردستي سان پئسا واپس گهري. ان جي بدران کيس مهلت ڏني وڃي ۽ انتظار ڪيو وڃي تان جو الله تعاليٰ سندس حالتي سنئين ڪري ۽ هو مالي طور تي سگهاري ٿئي ۽ پنهنجو قرض لاهي سگهي.

ان کان پوءِ الله تعاليٰ هڪ ٻي اهم ڳالهه ٻڌائي ٿو ته جيڪڏهن توهان قرضدار کي اهو قرض معاف ڪري ڇڏيو يا ان مان ڪجهه حصو بخش ڇڏيو، ته اهو توهان لاءِ مهلت ڏيڻ کان به وڌيڪ ڀلو آهي. اهو صدقي جو ڪم آهي ۽ الله جي وٽ ان جو تمام وڏو اجر ۽ ثواب آهي. آخر ۾ الله تعاليٰ فرمايو ته هي ڳالهه توهان لاءِ ڀلي آهي، پر ان شرط سان ته توهان ان جي حقيقت ۽ ان جي ثواب کي سمجهو ۽ علم رکو. جيڪو ماڻهو ان ڳالهه کي سمجهي ٿو ته قرض معاف ڪرڻ ۾ دنيا ۽ آخرت جي ڀلائي آهي، پر پوءِ به عمل نه ٿو ڪري، ته اهو ان شخص وانگر آهي جنهن کي ڄاڻ ئي نه هجي.

3) استنباط ۽ فائدا:

* اسلام جي رحمت ۽ انسانيت: هي آيت ڏيکاري ٿي ته اسلام صرف عبادتن جو نالو ناهي، پر اهو هڪ مڪمل ۽ رحمت وارو دين آهي جيڪو انسانن جي مشڪلاتن ۽ مجبورين جو خيال رکي ٿو. اهو مفلس ۽ تنگدست ماڻهن کي سختي ۽ پريشاني کان بچائڻ جو حڪم ڏئي ٿو.

* معاشي انصاف ۽ سهڪار: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته معاشي معاملن ۾ رحمدلي، سهڪار ۽ همدردي هجڻ گهرجي. قرض ڏيڻ ۽ وٺڻ وارو معاملو دشمني ۽ سختي جو نه، پر ڀائيچاري ۽ مدد جو ذريعو هجڻ گهرجي.

* صدقي جي فضيلت: قرض معاف ڪرڻ کي ”صدقي“ قرار ڏنو ويو آهي، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته اهو هڪ تمام وڏو ۽ پسنديده عمل آهي. اهو نه رڳو قرضدار جي مدد ڪري ٿو، پر قرض ڏيندڙ جي مال ۾ به برڪت ۽ آخرت ۾ وڏو اجر ڏياري ٿو. اهو اسان کي ترغيب ڏئي ٿو ته اسان به اهڙن موقعن تي سخي ۽ رحمدل بڻجون.

* علم ۽ عمل جو تعلق: آيت جي آخر ۾ ”جيڪڏهن توهان ڄاڻو ٿا“ فرمايو ويو آهي. ان جو مطلب اهو آهي ته صرف ڄاڻڻ ڪافي ناهي، پر ان تي عمل ڪرڻ به ضروري آهي. جيڪو ماڻهو الله جي حڪمن کي سمجهي ٿو ۽ ان تي عمل ڪري ٿو، اهو ئي حقيقي علم وارو آهي. هي آيت اسان کي دعوت ڏئي ٿي ته اسان قرآن جي تعليمات کي سمجهون، ان تي غور ڪيون ۽ پنهنجي زندگي ۾ ان تي عمل ڪريون، تان جو اسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿيون.



📜 آيت 278-282 — سوره بقرہ

278يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
اي ايمان وارؤ الله کان ڊڄو ۽ جيڪڏھن اوھين (الله ۽ رسول کي) مڃيندڙ آھيو ته جيڪي وياج مان رھيل آھي سو ڇڏيو.
279فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ۖ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ
پوءِ جيڪڏھن (ائين) نه ڪندؤ ته الله ۽ سندس رسول جي پاران اوھان کي جنگ جي سُڌ ھجي، ۽ جيڪڏھن توبه ڪيوَ ته اوھان لاءِ اوھان جي مالن جي موڙي آھي، نڪي وڌيڪ وٺو ۽ نڪي اوھان کي گھٽ ڏبو.
280وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
۽ جيڪڏھن (قرضي) سڃو ھجي ته سگھ تائين مُھلت ڏيڻ لازم آھي، ۽ جيڪڏھن اوھين ڄاڻندا آھيو ته اوھان جو (قرض) بخشڻ اوھان لاءِ ڀلو آھي.
281وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
۽ (اي ماڻھو) اُنھيءَ ڏينھن کان ڊڄو جنھن ۾ الله ڏانھن موٽايا ويندؤ، پوءِ سڀڪنھن ماڻھوءَ کي جيڪي ڪمايائين تنھن جو پورو بدلو ڏبو ۽ اُنھن تي ظلم نه ڪبو.
282يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ فَإِن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ ۚ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا ۚ وَلَا تَسْأَمُوا أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰ أَجَلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَىٰ أَلَّا تَرْتَابُوا ۖ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
اي مؤمنؤ جڏھن ڪنھن ٺھرايل (مُدت) تائين قرض جو معاملو ڪريو تڏھن اُن کي لکو، ۽ اوھان جي وچ ۾ لکندڙ کي انصاف سان لکڻ گھرجي، ۽ جئن کيس الله سيکاريو تئن لکندڙ لکڻ کان انڪار نه ڪري پوءِ لکڻ گھرجيس، ۽ جنھن تي قرض آھي سو (مطلب) بيان ڪري ۽ پنھنجي پالڻھار الله کان ڊڄڻ گھرجيس ۽ منجھانئس ڪُجھ نه گھٽائي، پوءِ جنھن تي قرض آھي سو جيڪڏھن اَٻوجھ يا ھيڻو ھجي يا بيان نه ڪري سگھي ته سندس سنڀاليندڙ کي اِنصاف سان بيان ڪرڻ گھرجي، ۽ پنھنجن (مسلمانن) مڙسن مان ٻه گواھ شاھد ڪريو، پوءِ جيڪڏھن ٻه مڙس نه ھجن ته ھڪ مڙس ۽ ٻه زالون (اُنھن) شاھدن مان جيڪي اوھان کي وڻن (شاھد ڪريو ھن لاءِ) ته جي اُنھن (ٻنھي) مان ھڪڙي وساريندي ته اُنھن مان ٻي کيس ياد ڏياريندي، ۽ جڏھن شاھد (شاھديءَ ڏانھن) سڏيا وڃن ته انڪار نه ڪن، ۽ اُن جي مدت تائين ٿوري يا گھڻي (قرض) جي لکي ڏيڻ کان نه ٿڪجو، اِھو (لکڻ) الله وٽ انصاف کي تمام ويجھو ۽ شاھديءَ لاءِ بلڪل بيھڪ وارو آھي ۽ اوھان جي شڪ ۾ نه پوڻ کي (به) ڏاڍو ويجھو آھي پر جيڪڏھن اوھان جو واپار رُوبرو ھجي جو اوھين ھٿون ھٿ پاڻ ۾ پيا ڪريو ته اُن جي نه لکڻ ۾ اوھان تي ڪو گناھ نه آھي، ۽ جڏھن ڳنھو وڪڻو ته شاھد ڪريو، ۽ لکندڙ ۽ شاھد کي نه ڏکوئجي، ۽ جيڪڏھن (اھڙو ڪم) ڪندؤ ته اُھو اوھان کي گُناہ آھي، ۽ الله کان ڊڄو، ۽ الله اوھان کي سيکاري ٿو، ۽ الله سڀڪنھن شيء کي ڄاڻندڙ آھي.
بقرہقرآن فهرست
286آيت
MedinanRevelation
280آيت

ترجمو — بقرہ 280

سوره بقرہ آيت 280 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جيڪڏھن (قرضي) سڃو ھجي ته سگھ تائين مُھلت ڏيڻ…

سوره آيت 280/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 278–282. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers