Сураи Аш-Шуара — Оят 1

1. Шарҳи калимаҳое, ки дар оят ниёз ба тавзеҳ доранд:

«То, Син, Мим» — ин ҳарфҳои ҷудогонаи алифбои арабӣ ҳастанд, ки дар аввали баъзе сураҳои Қуръон омадаанд. Инҳо ҳарфҳои муқаттаа (бурида) ном доранд ва маънои зоҳирии онҳо танҳо Аллоҳ таъоло медонад.

1. Тафсири оят:

Ин оят аз ҳарфҳои ҷудогонаи «То, Син, Мим» иборат аст. Ин гуна ҳарфҳо дар оғози чанд сураи Қуръони Карим омадаанд, монанди «Алиф, Лом, Мим» дар аввали сураи Бақара ва «Алиф, Лом, Мим, Сод» дар сураи Аъроф. Ҳикмати омадани ин ҳарфҳо он аст, ки Қуръон аз ҳамин ҳарфҳои оддии алифбои арабӣ таркиб ёфтааст, ки мардуми араб ҳар рӯз онҳоро истифода мебаранд, аммо бо вуҷуди ин, онҳо аз овардани монанди ин Қуръон оҷиз мондаанд. Ин худи далели равшани мӯъҷиза будани Қуръон аст. Аллоҳ таъоло бо ин ҳарфҳо ба бандагонаш ишора мекунад, ки агар шумо гумон мекунед, ки Қуръон суханони инсонӣ аст, пас аз ҳамин ҳарфҳое, ки худатон истифода мебаред, сурае монанди он биёред. Ҳамчунин, омадани ин ҳарфҳо диққати шунавандаро ҷалб мекунад, то ба суханони баъди он бо таваҷҷуҳи комил гӯш диҳад. Маънои дақиқи ин ҳарфҳоро танҳо Аллоҳ таъоло медонад ва мо ба он имон меорем, ки он ҳикмате дорад.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръони Карим китоби мӯъҷиза аст ва аз ҳарфҳои оддии забони арабӣ иборат буда, бо вуҷуди ин, касе наметавонад монанди онро биёрад.

— Ин оят моро водор мекунад, ки ба ҳамаи оятҳои Қуръон, ҳатто ба онҳое, ки маънои пурраи онҳоро намедонем, бо имон ва таслим муносибат кунем.

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон каломи Аллоҳи таъоло аст ва аз ҷониби Ӯ нозил шудааст, на суханони инсон.

— Ин оят моро ба омӯхтани забони арабӣ ва тафаккур дар бораи ҳикматҳои Қуръон ташвиқ мекунад.

— Ин оят дили мӯъминро ба азимати Қуръон ва бузургии он наздиктар месозад ва муҳаббати моро ба Китоби Аллоҳ зиёд мекунад.