Surah Ash-Shu'ara — Aya 1

Ma’anar Kalmomin:

Babu wata kalma da ke buƙatar bayani a nan, domin “Ṭā Sīn Mīm” haruffa ne da aka ware (huruf muqatta‘ah) waɗanda suke a farkon wasu surori a cikin Alƙur’ani.

Tafsirin Ayar:

“Ṭā Sīn Mīm” haruffa ne da aka ambata a farkon wannan sura, kuma irin waɗannan haruffa sun riga sun zo a farkon surar Al-Baqarah. Su waɗannan haruffa suna nuna mu’ujizar Alƙur’ani, kuma suna jawo hankalin masu sauraro su lura da cewa wannan Alƙur’ani abin ban mamaki ne wanda ya ƙunshi waɗannan haruffa da suke cikin harshen Larabci, duk da haka babu wani mutum da zai iya kawo misalinsa. Su ma’ana ce da Allah Ya san ta, kuma suna nuna cewa Alƙur’ani wahayi ne daga Allah, wanda ya zo da waɗannan haruffa don ya gwada mutane: shin za su yi imani da cewa shi maganar Allah ne, ko kuma za su ƙaryata shi? A cikin wannan akwai ƙalubale ga Larabawa da suka ƙware a harshe, domin su kawo irin wannan littafi idan suna da ikon yi.

Fa’idodin Darasi:

1. Waɗannan haruffa suna nuna cewa Alƙur’ani abin mu’ujiza ne wanda ya ƙalubalanci dukan ’yan Adam, kuma yana nuna ikon Allah a cikin maganarsa.
2. Suna kira ga yin tunani a kan Alƙur’ani, domin tunani a kansa yana kara wa mutum imani da cewa shi gaskiya ne daga Allah.
3. Suna nuna cewa Alƙur’ani ya zo da harshen Larabawa da suka sani, amma ba su iya kawo misalinsa ba, wanda hakan ke tabbatar da cewa shi daga Allah ne, ba daga mutum ba.
4. Suna kara wa mumini himma da sha’awar karanta Alƙur’ani da kuma fahimtar ma’anoninsa, domin su sami jagoranci da rahama daga Allah.