Surja El-Ankebut — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

"Elif, Lam, Mim" – janë shkronja të veçuara (huruf mukata'a) që përmenden në fillim të disa sureve të Kuranit. Ato janë nga fshehtësitë e Allahut, dhe kuptimi i tyre i plotë i dihet vetëm Atij.

Tefsiri i ajetit:

"Elif, Lam, Mim" – këto janë shkronja të veçuara me të cilat fillon kjo sure, ashtu siç fillojnë disa sure të tjera në Kuran. Për këto shkronja tashmë është folur në fillim të sures El-Bekare, ku u shpjegua se ato janë prej fshehtësive të Allahut dhe se Kuranit i është dhënë një vend i lartë dhe i nderuar. Përmendja e tyre në fillim të sureve tregon mrekullinë e Kuranit dhe sfidon arabët që të sjellin diçka të ngjashme me të, edhe pse përbëhet nga shkronjat e gjuhës së tyre. Këto shkronja tërheqin vëmendjen e dëgjuesit dhe e përgatisin atë për të dëgjuar fjalët e Allahut me mendje të pranishme.

Përfitimet nga ajeti:

1. Këto shkronja tregojnë mrekullinë e Kuranit, sepse edhe pse është i përbërë nga shkronjat e njohura të gjuhës arabe, askush nuk mund të sjellë diçka të ngjashme me të.
2. Ato nxisin besimtarët që ta lexojnë Kuranin me reflektim dhe mendim, duke e ditur se çdo shkronjë e tij ka vlerë dhe kuptim të madh.
3. Përmendja e tyre na kujton se Kuranin e ka zbritur Allahu dhe se ai është libër i ruajtur nga çdo ndryshim dhe shtrembërim.
4. Këto shkronja na mësojnë se në fenë islame ka gjëra që duhet t'i pranojmë me bindje të plotë, edhe pse kuptimi i tyre i plotë mund të mos na jetë i njohur – dhe kjo është një provë e dorëzimit tonë të sinqertë ndaj Allahut.