سورت قارعه — آیت 11

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• نَارٌ: اور، لمبه.
• حَامِيَةٌ: ډېره ګرمه، توده، هغه اور چې تودوخه يې په لوړه کچه رسېدلې وي.

د آيت تفسير (التفسير):

دا هغه اور دى چې ډېر تود او ګرم دى، د داسې سخت تودوخې څخه ډك دى چې د هغې شدت او ګرمي يې حد نه تېره كړې ده. دا د هغو كسانو د سزا ځاى دى چې د قيامت په ورځ به يې د نېكيو كړنې سپكې او د بديو كړنې درنې وي. دا اور د دوزخ هغه برخه ده چې په ډېر شدت سره بل شوى وي او د هغو كسانو لپاره چمتو شوى دى چې د الله تعالی په وړاندې يې خپل عملونه سپك ښودلي وي. دا هغه سزا ده چې د الله تعالی له حكم څخه د سرغړونكو لپاره ټاكل شوې ده، او دا به د تل لپاره په كې پاتې وي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (الفوائد):

• دا آيت د الله تعالی د سزا او عذاب شدت ته اشاره كوي، چې انسان دې د خپلو عملونو په اړه فكر وكړي او له ګناهونو څخه دې ځان وساتي.
• دا موږ ته يادونه كوي چې د قيامت په ورځ به يواځې نېك عملونه وزن ولري، نو بايد په دنيوي ژوند كې د نېكيو كړنو ته ډېر ارزښت وركړو.
• د دې آيت له اورېدو څخه انسان دې د الله تعالی رحمت ته امېدوار شي او د هغه د عذاب څخه دې ووېرېږي، ځكه چې دا وېره انسان د ګناهونو څخه لرې ساتي.
• دا آيت د دوزخ د اور د شدت په بيانولو سره د جنت د نعمتونو ارزښت هم څرګندوي، چې انسان دې د جنت د ترلاسه كولو لپاره هڅه وكړي.