Wallazeena yutawaffawna minkum wa yazaroona azwaajai yatarabbasna bi anfusihinna arba`ata ashhurinw wa `ashran fa izaa balaghna ajalahunna falaa junaaha `alaikum feemaa fa`alna feee anfusihinna bilma`roof; wallaahu bimaa ta`maloona Khabeer
📖 Salin (Sa Filipino)
📖 Sa Filipino
At sa inyo na pumanaw at nakaiwan ng asawa, sila (na mga babaeng balo) ay maghihintay (tungkol sa kanilang naging pagsasama) sa loob ng apat na buwan at sampung araw, at kung kanilang naganap na ang natatakdaang araw, hindi isang kasalanan sa inyo kung sila (balong babae) ay magpasya sa kanilang sarili sa makatuwiran at marangal na paraan (alalaong baga, ang makapag-asawang muli). At si Allah ang Ganap na Nakakatalos ng inyong ginagawa
🌐 Additional reference in Melayu
🌐 Melayu
Dan orang-orang yang meninggal dunia di antara kamu, sedang mereka meninggalkan isteri-isteri hendaklah isteri-isteri itu menahan diri mereka (beridah) selama empat bulan sepuluh hari. Kemudian apabila telah habis masa idahnya itu maka tidak ada salahnya bagi kamu mengenai apa yang dilakukan mereka pada dirinya menurut cara yang baik (yang diluluskan oleh Syarak). Dan (ingatlah), Allah sentiasa mengetahui dengan mendalam akan apa jua yang kamu lakukan.
يُتَوَفَّوْنَ – Ang mga namamatay (kinukuha ang kanilang kaluluwa).
يَذَرُونَ – Nag-iiwan (pagkatapos ng kamatayan).
يَتَرَبَّصْنَ – Maghihintay (panahon ng pag-iwas sa pag-aasawa at pagpapaganda).
أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا – Apat na buwan at sampung araw (para sa balo na hindi buntis).
بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ – Natapos na ang kanilang itinakdang panahon (iddah).
بِالْمَعْرُوفِ – Sa paraang naaayon sa batas ng Islam at kinikilalang kaugalian.
Interpretasyon ng Talata:
Ang talatang ito ay nagtuturo sa mga asawang babae na namatayan ng asawa: sila ay kinakailangang maghintay ng apat na buwan at sampung araw bago sila makapag-asawa muli o makagawa ng mga hakbang tungo sa bagong kasal. Sa panahong ito, hindi sila dapat lumabas ng bahay ng asawa maliban sa mga lehitimong pangangailangan, hindi dapat magpaganda o magsuot ng mga bagay na pang-akit, at hindi dapat tumanggap ng panukalang kasal. Ang paghihintay na ito ay isang paggalang sa alaala ng namatay na asawa at isang paraan upang matiyak na walang pagdududa sa pagbubuntis o sa kalagayan ng sinapupunan.
Kapag natapos na ang itinakdang panahon, ang mga balo ay malaya nang magdesisyon para sa kanilang sarili—maaari na silang lumabas, magpaganda, at tumanggap ng panukalang kasal—sa paraang naaayon sa batas ng Islam at sa kinikilalang kaugalian ng lipunan. Ang mga tagapag-alaga (mga kamag-anak na lalaki) ay hindi dapat maging hadlang sa kanilang mga lehitimong desisyon, at walang kasalanan sa kanila kung ang mga balo ay gagawa ng mga bagay na pinahihintulutan. Sa lahat ng ito, ang Allah ay lubos na nakakaalam ng mga lihim at lantad na gawain ng bawat isa, at Siya ang magbibigay ng nararapat na gantimpala o parusa.
Mga Aral at Benepisyo:
Pagpapahalaga sa Karapatan ng Kababaihan: Ipinapakita ng talatang ito na ang Islam ay nagbibigay ng dignidad at proteksyon sa mga balo, na nagbibigay sa kanila ng malinaw na panahon upang makapagluksa at makapag-isip nang mahinahon, at pagkatapos ay binibigyan sila ng kalayaan na magdesisyon para sa kanilang kinabukasan.
Paggalang sa Ugnayan ng Mag-asawa: Ang iddah ay isang pagpapakita ng paggalang sa banal na ugnayan ng kasal, na hindi binabalewala kahit na matapos ang kamatayan ng asawa.
Pag-iingat sa Lipunan: Ang patakarang ito ay nagpoprotekta sa lipunan mula sa kalituhan sa mga angkan at mga karapatan sa mana, at tinitiyak na ang mga desisyon ay ginagawa nang may kalinawan at katiyakan.
Pagkilala sa Karunungan ng Allah: Ang paalala na ang Allah ay nakakaalam ng lahat ng ating mga gawain ay nagtuturo sa atin na maging tapat at matuwid sa ating mga kilos, sapagkat walang anumang nakatatago sa Kanya.
Pagpapahalaga sa mga Batas ng Islam: Ang talatang ito ay nagpapakita na ang mga batas ng Islam ay hindi pabigat, kundi mga gabay na naglalayong magbigay ng kapayapaan at kaayusan sa buhay ng tao, kapwa sa panahon ng kaligayahan at sa panahon ng pagdadalamhati.
At sa inyo na pumanaw at nakaiwan ng asawa, sila (na mga babaeng balo) ay maghihintay (tungkol sa kanilang naging pagsasama) sa loob ng apat na buwan at sampung araw, at kung kanilang naganap na ang natatakdaang araw, hindi isang kasalanan sa inyo kung sila (balong babae) ay magpasya sa kanilang sarili sa makatuwiran at marangal na paraan (alalaong baga, ang makapag-asawang muli). At si Allah ang Ganap na Nakakatalos ng inyong ginagawa
At kung inyo nang nahiwalayan (nadiborsyo) ang kababaihan at kanila nang natupad ang mga kailangan ng natatakdaang araw, sila ay huwag ninyong hadlangan na mapangasawang muli ang kanilang (una o dating) asawa, kung sila ay kapwa nagkasundo sa makatuwirang paraan. Ang ganitong (pag-uutos) ay isang pagpapaala-ala sa kanya sa lipon ninyo na sumasampalataya kay Allah at sa Huling Araw. Ito ay higit na kabanalan at kadalisayan sa inyo. Si Allah ang nakakabatid at kayo ay walang kaalaman
Ang mga ina ay magpapasuso sa kanilang mga anak sa loob ng dalawang taon, (ito ay) para (sa mga magulang) na nagnanais na ganapin ang natatakdaang panahon ng pagpapasuso, datapuwa’t ang ama ng bata ang siyang mananagot sa halaga ng pagkain at kasuutan ng ina sa katamtamang paraan. walang sinumang tao ang papatawan ng dalahin ng higit sa kanyang kakayahan. walang sinumang ina ang pakikitunguhan nang hindi makatuwiran dahilan lamang sa kanyang anak, gayundin ang ama, dahilan lamang sa kanyang anak. At sa tagapagmana (ng ama) ay kapanagutan sa kanya (ang anak) ang katulad (ng kung ano ang kapanagutan ng ama). Kung sila ay kapwa nagpasya sa pag-awat (sa pagpapasuso) sa kanya, sa magkapanabay na pahintulot, ito ay hindi kasalanan sa kanilang dalawa. At kung kayo ay nagpasya na mayroong isa na mag-alaga at magpasuso (bilang) ina sa inyong mga anak, ito ay hindi kasalanan sa inyo, ngunit kailangan ninyong bayaran (ang nagpasusong ina) kung ano ang inyong pinagkasunduan (na ibigay sa kanya) sa makatuwirang paraan. At inyong pangambahan si Allah at inyong maalaman na si Allah ang Ganap na Nakakamasid ng inyong ginagawa
At sa inyo na pumanaw at nakaiwan ng asawa, sila (na mga babaeng balo) ay maghihintay (tungkol sa kanilang naging pagsasama) sa loob ng apat na buwan at sampung araw, at kung kanilang naganap na ang natatakdaang araw, hindi isang kasalanan sa inyo kung sila (balong babae) ay magpasya sa kanilang sarili sa makatuwiran at marangal na paraan (alalaong baga, ang makapag-asawang muli). At si Allah ang Ganap na Nakakatalos ng inyong ginagawa
Hindi kasalanan sa inyo kung kayo ay magpahiwatig ng kasunduang magpakasal o ilingid ninyo ito sa inyong sarili. Si Allah ang nakakabatid na ito ay inaasam-asam ninyo sa inyong puso; datapuwa’t huwag kayong mangako ng kasunduan sa kanila sa lingid, maliban na kayo ay mangusap sa kanila sa marangal na pagsasalita ayon sa Batas Islamiko. At huwag ninyong gawing ganap ang pag-aasawa hangga’t ang natatakdaang araw ay hindi pa natatapos. At inyong maalaman na nababatid ni Allah ang nasa inyong isipan, kaya’t pangambahan Siya. At inyong maalaman na si Allah ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamapagpaumanhin
Hindi isang kasalanan sa inyo kung inyong hiwalayan (diborsyuhin) ang kababaihan kahit na sila ay hindi pa ninyo nakakaulayaw o hindi pa naibibigay ang Mahr (dote o handog na ibinibigay ng lalaki sa babae sa panahon ng pag-aasawa). Datapuwa’t sila ay inyong gawaran (ng angkop na handog), ang mayaman ng ayon sa kanyang kakayahan, at ng mahirap ng ayon sa kanyang kakayahan; ang isang handog sa makatuwirang halaga ay nanggagaling sa kanya na nagnanais na gumawa ng mabuti
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.