Сураи Аль-Бакара Оят 234 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне, ки аз шумо бимиранд ва заноне бар ҷой гузоранд,…

Аль-Бакара · 234/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ۝٢٣٤

🔤 Transliteration

Wallazeena yutawaffawna minkum wa yazaroona azwaajai yatarabbasna bi anfusihinna arba`ata ashhurinw wa `ashran fa izaa balaghna ajalahunna falaa junaaha `alaikum feemaa fa`alna feee anfusihinna bilma`roof; wallaahu bimaa ta`maloona Khabeer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Касоне, ки аз шумо бимиранд ва заноне бар ҷой гузоранд, он занон бояд,, ки чаҳор моҳу даҳ рӯз интизор кашанд; ва чун муддаташон тамом шуд, агар дар бораи хеш коре шоиста кунанд, бар шумо гуноҳе нест, ки Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

يُتَوَفَّوْنَ: вафот мекунанд, ҷони онҳо гирифта мешавад.
يَذَرُونَ: боқӣ мегузоранд, тарк мекунанд.
أَزْوَاجًا: ҳамсарон (занон).
يَتَرَبَّصْنَ: интизор мешаванд, худро нигоҳ медоранд (идда нишастанд).
أَجَلَهُنَّ: мӯҳлати муқарраршудаи онҳо, яъне анҷоми идда.
جُنَاحَ: гуноҳ, ҳараҷ, маломат.
بِالْمَعْرُوفِ: ба тариқи шаръан ва урфан дуруст, яъне бо роҳи ҷоиз ва писандида.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди Мутаъол ҳукми иддаи занони шавҳарфавтидаро баён мекунад. Он мардоне, ки аз шумо вафот мекунанд ва занони худро боқӣ мегузоранд, занони онҳо бояд баъд аз вафоти шавҳар муддати чор моҳу даҳ рӯз идда нишинанд. Дар ин давра онҳо набояд аз хонаи шавҳар берун раванд, худро ороиш диҳанд ва ё издивоҷ кунанд. Ин муддат ҳикматҳои зиёде дорад, аз ҷумла боварӣ ҳосил кардан аз пок будани раҳим ва риояи эҳтироми пайванди заношӯӣ.

Агар зан ҳомила бошад, иддаи ӯ то вазъи ҳамл давом мекунад, на танҳо чор моҳу даҳ рӯз. Вақте ки муддати идда ба охир расид ва зан ҳомила набуд, дигар бар шумо — эй валиёни занон ва наздикон — гуноҳе нест дар он чизе, ки онҳо дар бораи худашон ба тариқи дуруст ва писандида анҷом медиҳанд, аз қабили берун рафтан, ороиш кардан ва издивоҷ намудан бо шариати исломӣ. Худованд ба ҳар амале, ки шумо мекунед, огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз зоҳиру ботини шумо аз Ӯ пинҳон намемонад ва ҳар касро ба амалаш ҷазо медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом дини низом ва тартиб аст; ҳатто дар лаҳзаҳои ғаму андӯҳи вафоти шавҳар, барои зан роҳнамоии равшан муқаррар кардааст, то ҳуқуқи ӯ ва ҳуқуқи хонавода ҳифз шавад.
Идда воситаи нигоҳ доштани покии насаб ва эҳтироми пайванди заношӯӣ аст, ки барои ҷомеа сулҳу оромӣ меорад.
Оят нишон медиҳад, ки Ислом ба эҳсосоти инсонӣ эътибор медиҳад: баъд аз анҷоми идда, зан озод аст, ки ба тариқи шаръӣ ва писандида ҳаёти худро идома диҳад, ва ин раҳмат ва осонии дини мост.
Ёдоварӣ мекунад, ки Худованд аз ҳар амали мо огоҳ аст; ин боиси он мешавад, ки инсон ҳамеша бо ихлос ва масъулият амал кунад.
Ин оят бори дигар собит мекунад, ки аҳкоми Қуръон ба манфиати худи инсон ва ҷомеа аст ва ба сӯи некӣ, покӣ ва адолат ҳидоят мекунад.

📜 Оят 232-236 — Сураи Аль-Бакара

232وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

Ва чун занонро талоқ додед ва мӯҳлаташон гузашт, манъ накунед, ки ба никоҳи ҳамсарони худ — ҳар гоҳ ки миёнашон ризояте ҳосил шуда бошад — дароянд. Касе, ки аз шумо ба Худо ва рӯзи қиёмат имон оварда бошад, инчунин панд гирад. Ва ин шуморо беҳтар ва ба покӣ наздиктар аст. Худо медонад ва шумо намедонед!

233۞ وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ ۚ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّا آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Модароне, ки мехоҳанд шир доданро ба фарзандони худ комил созанд, ду соли тамом ширашон бидиҳанд. Хӯроку либоси онон ба ваҷҳе некӯ бар ӯҳдаи соҳиби фарзанд аст ва ҳеҷ кас беш аз қудраташ таклиф намешавад. Набояд ҳеҷ модаре ба хотири фарзандаш зиёне бубинад ва ҳеҷ падаре ба хотири фарзандаш. Ва вориси падар низ чунин бар ӯҳда дорад. Ва агар падару модар бихоҳанд, бо ризоят ва машварати якдигар фарзандашонро аз шир бозгиранд, муртакиби гуноҳе нашудаанд. Ва ҳар гоҳ бихоҳед касе дигарро ба шир додани фарзандатон гиред, агар музде некӯ бипардозед, гуноҳе нест. Аз Худо битарсед ва бидонед, ки Ӯ ба коре, ки мекунед, биност!

234وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

235وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَّعْرُوفًا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

Ва агар ба киноят аз он занон хостгорӣ кунед ё андешаи худ дар дил ниҳон доред, гуноҳе бар шумо нест. Зеро Худо медонад, ки аз онҳо ба зудӣ ёд хоҳед кард. Вале дар ниҳон бо онон ваъда наниҳед, магар он ки ба тарзе некӯ сухан гӯед; ва оҳанги бастани никоҳ макунед то он муддат тамом шавад ва бидонед, ки Худо ба он чӣ дар дил доред, огоҳ аст. Аз Ӯ битарсед ва бидонед, ки Ӯ омурзанда ва пурсабр аст!

236لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ

Агар занонеро, ки бо онхо наздикӣ накардаед ва маҳре барояшон муқаррар надоштаед, талоқ гӯед, гуноҳе накардаед. Вале онҳоро ба чизе баҳраманд созед: тавонгар ба қадри тавонаш ва дарвеш ба қадри тавонаш. Ин корест шоистаи некӯкорон.

← Оят 233 📖 Аль-Бакара Оят 235 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

234Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 234

Сураи Аль-Бакара Оят 234 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне, ки аз шумо бимиранд ва заноне бар ҷой гузоранд,…

Сураи Оят 234/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 232–236. Ба Тоҷикӣ: Русский.